Werken; wat is dat?

Het is vrijdag, de laatste vrijdag van de vakantie in deze regio. De afgelopen twee jaren bracht ik deze dag door op mijn werk. Mijn man was deze laatste vakantieweek altijd een week met anderen op vakantie, dus ik gebruikte deze laatste dagen om me voor te bereiden op het nieuwe schooljaar. Dit schooljaar is dat wel anders...

Terwijl ik dit typ, zit ik op de bank, met mijn laptop op schoot en mijn voeten rusten op tafel. Het toetsenbord zie ik bijna niet meer: er zit een dikke buik in de weg! Vandaag ben ik ruim 35 weken zwanger. Ik voel me - afgezien van wat gebruikelijke pijntjes en dingetjes - prima, maar ik zou er niet aan moeten denken om volgende week voor de klas te staan.

Deze zomervakantie ging ik met een heel ander gevoel in. Ik zag het ook niet als vakantie, maar als de grote voorbereiding op de baby. De eerste vakantieweek zijn we er een paar dagen tussenuit geweest, maar week 2 stond in het teken van de meubels, week 3 en 4 in het teken van wasjes draaien, ophangen, strijken en inrichten en week 5 en 6 in het teken van veel rust, inclusief veel mama-tijdschriften lezen en instructievideo's kijken. Kortom: ik heb hele andere dingen aan mijn hoofd dan lesgeven.

Voordat de vakantie begon, had ik het gevoel dat ik het werken enorm zou missen. Ik wist vrijwel zeker dat ik de eerste dag na de vakantie terug zou keren naar school, om alle collega's weer te zien en bij te kletsen. Ik wist ook vrijwel zeker dat ik tijdens mijn verlof regelmatig naar school zou gaan om me voor te bereiden. En ik wist ook vrijwel zeker dat ik tijdens mijn verlof de behoefte zou hebben om vanuit huis wat dingen te doen: toetsen maken, uitwerkingen maken, planningen maken, dat soort dingen. Ik kan me er nu niets bij voorstellen. Ik vind het heerlijk om rustig op de bank te zitten, om straks mijn kleine dochter bij me te hebben en om de dagen met haar door te brengen. Werken? Ik weet straks niet eens meer wat dat is. Word ik dan toch zo'n mama dat met tranen in haar ogen wegrijdt na haar kind te hebben afgezet bij de kinderopvang?

Liefs!

Omgekeerd spijbelen

'Het voelt een beetje alsof ik omgekeerd aan het spijbelen ben,' zei ik tegen mijn zusje toen ik vertelde dat ik in mijn vrije week toch naar school ben gegaan. Zo'n extra weekje vakantie klinkt leuk, maar naast dozen inpakken, uitslapen en series kijken op Netflix ben ik me toch voornamelijk aan het vervelen. Ik vind het een stuk gezelliger als mijn man ook vrij is, en zo niet, dan ben ik liever op mijn werk onder de mensen.

Dus deels omdat de muren op me af kwamen, maar voornamelijk omdat mijn man zijn brood was vergeten, zat ik vlak voor lunchtijd in de auto onderweg naar school. Ik wist dat mijn man de verrassing kon waarderen (ideaal, zo'n vrouw die op dezelfde school werkt!), maar ik had toch een raar gevoel toen ik door het gebouw liep. Alsof ik er niet hoorde te zijn. Alsof ik er niet mocht zijn.

Toch vonden mijn collega's het niet raar dat ik op mijn vrije dag de personeelskamer binnen kwam. 

'We dachten al dat je zou komen,' riep er één. 

'Je kan ook geen dag zonder je man, hè?' zei een ander.

Inderdaad. Stiekem was ik best blij dat hij zijn brood vergeten was. Dat was een mooi excuus om hem toch nog even te zien!

Liefs!

P.S. Ik ben toch benieuwd hoe dat gaat, als ik straks zestien weken met zwangerschapsverlof thuis zit. Zal ik dan ook ieder moment aangrijpen om even langs school te gaan?  

Toe aan vakantie

Sommige dingen kun je beter niet uitspreken. Dat heb ik gemerkt toen ik anderhalve week geleden tegen een collega zei dat ik eigenlijk nog helemaal niet zo wanhopig aan vakantie toe ben als anders. Vrijwel alle collega's om me heen klaagden over vermoeidheid, terwijl ik energie voor tien had. Zoals ik al zei: sommige dingen moet je niet hardop zeggen.

Een paar dagen later kwam ik enorm gefrustreerd thuis na een vermoeiende vergadering. Ik heb veel leuke collega's en ik kan het goed met ze vinden, maar wanneer je écht moet samenwerken, begin ik me aan van alles te ergeren. Bijvoorbeeld bij de vergadering van vorige week: er zijn tien verschillende meningen, er wordt heel veel gepraat en gezeurd en uiteindelijk worden er nog steeds geen knopen doorgehakt. Na anderhalf uur allemaal problemen aanhoren kunnen we eigenlijk maar één conclusie trekken: we gaan op dezelfde voet verder, er zal niets veranderen en de volgende vergadering begint weer van voren af aan.

Op zich kan ik dat prima naast me neerleggen, maar vorige week lukte dat niet zo makkelijk. De hele week was één bron van stressvolle momenten, nieuwe indrukken en emoties: tafeltjesavonden, een kapotte wasmachine, een studiedag, een overvolle agenda met allemaal afspraken... Dat zorgde ervoor dat donderdag, de middag na de vergadering, bij mij de stoppen doorsloegen. Toen ik thuiskwam plofte ik op bed neer en liet ik de tranen stromen.

Het afgelopen weekend heeft een hoop goedgemaakt (wat een rust!), maar toch moet ik nu ook bekennen: ik ben toe aan vakantie!

Liefs!

Lesvrij

Het is algemeen bekend dat docenten in de avonduren, in de weekenden en in de vakanties doorwerken. Er is altijd nog wel wat te doen: contact met ouders, toetsen nakijken, planningen maken... Ook ik heb nooit het gevoel dat mijn werkdag is afgelopen en in mijn vakanties ruim ik ook altijd wat tijd in om te werken. 

Vorige week heb ik mijn recuperatieverlof opgenomen, zoals jullie vorige week hebben kunnen lezen. Op maandag en dinsdag heb ik alleen maar op de bank gelegen met een boek: op en top genieten! Op woensdag begon het toch weer te kriebelen: ik wilde iets nuttigs doen. Ik begon thuis, maar mijn favoriete plek om te werken is toch echt op school. Weinig afleiding en alle papieren, boeken en kopieerapparaten binnen handbereik. Daarom vertrok ik rond lunchtijd richting school.

Ook de hele donderdag heb ik op school gewerkt. Woensdag lukte het me om iedereen te omzeilen: ik kwam pas na de pauze binnen en ik heb in mijn eentje in de werkruimte gezeten. Op donderdag was ik er de hele dag, ik kwam tientallen collega's tegen en op de gangen zag ik veel van mijn leerlingen lopen. Ik vond het leuk om ze tegen te komen, maar er begon toch iets te knagen: het voelde alsof ik spijbelde.

Gisteren, toen ik weer voor de klas stond, vroegen leerlingen er naar. 'Waarom hadden we geen les? Ik zag u lopen!' Mijn collega, die ook die week vrij had gevraagd, heeft zijn leerlingen verteld dat hij aan het verhuizen was, maar bij mij zou dat smoesje niet werken. Daarom vertelde ik de leerlingen dat ik lesvrij had. En dat is precies hoe de vakanties en verlofweken voelen: écht vakantie is het nooit, we geven in die weken alleen geen les.

Liefs!

Een weekje verlof

Het is maandagmiddag, half één en ik zit thuis op de bank. Niet omdat ik ziek ben, maar omdat ik deze week een vrije week heb opgenomen. Heerlijk, zo'n weekje recuperatieverlof.

In het kader van de werkdrukverlaging heb ik gekozen om mijn 50 uren in te zetten als een verlofweek. Vorig jaar heb ik heel veel moeite gehad met deze periode. De weken naar de toetsweek toe vond ik al erg vermoeiend, waarschijnlijk ook vanwege het donkere weer, maar in de toetsweek zelf bereikte ik een hoogtepunt. Ik kan me nog goed herinneren dat ik vier espresso's uit het koffieapparaat haalde, omdat ik echt niet wakker kon blijven tijdens het surveilleren. Dat was niet zo'n succes, na de koffie stond ik te stuiteren...

Onvermijdelijk bij een toetsweek is de enorme stapel nakijkwerk. Vorig jaar was het rampzalig: ik wist gewoon niet meer waar ik de tijd vandaan moest halen om alle toetsen te corrigeren. Dat was voor mij de reden om begin dit schooljaar naar de schoolleiding te stappen om deze week vrij te vragen. Zo kon ik in alle rust de toetsen nakijken.

Zo zie je maar hoe elk schooljaar kan verschillen: vorig jaar zat ik rond deze periode huilend op de bank, nu heb ik een hele week om te ontspannen. Het nakijkwerk bleek zo weinig te zijn, dat ik alles al tijdens de toetsweek heb kunnen nakijken. Deze week is mijn agenda dus echt leeg en wordt het voor het eerst in tijden dat ik geen goedgevulde to do-list bij me draag. Dat is even wennen!

Liefs!

Hallo 2015 - 2016!

Mijn vriend is een week met anderen op vakantie (eenzaam!) en de regendruppels komen al sinds vanochtend non-stop uit de lucht vallen. Ik ben vanochtend in veertig minuten op de scooter doorweekt geregend en vanavond tijdens datzelfde ritje nog een keer. Toch zong (lees: krijste) ik onderweg met de nummers van Muse mee en maakte ik een vreugdedansje toen ik de voordeur open deed. Hoe komt het toch dat ik zo vrolijk ben?

Dat kan ik je uitleggen. Ik heb vandaag doorgebracht op mijn werk. Ik liep weer door de vertrouwde gangen, zat in het computerlokaal, hoorde de kopieermachine weer vrolijk brommen en heb uren doorgebracht in mijn lokaal. Tenminste: ik hoop dat dat komend schooljaar nog steeds mijn lokaal is...

Wat was het heerlijk! Het begon al te kriebelen op de dag dat ik vanaf Frankrijk terugreed naar huis. Eigenlijk zat ik op de passagiersstoel, maar dat terzijde. Ik had een miljoen ideeën voor het nieuwe schooljaar, ik wilde weer bloggen, ik wilde mijn leerlingen ontmoeten, ik wilde mijn mentorleerlingen zien (ik mis ze!) en ik wilde weer omgeven worden door collega's. 

Daarom ben ik vandaag, een week te vroeg, naar mijn werk gegaan. Het had allemaal best kunnen wachten tot volgende week, maar toch had ik een flink lijstje eruit weten te persen met alles wat ik wilde doen voordat de lessen zouden beginnen. En omdat ik zo dol ben op lijstjes (ik miste die ook!) heb ik er twee gemaakt: een digitale op mijn telefoon en eentje in mijn notitieboek. Hoe tof is het dat je een activiteit twee keer kunt afstrepen na het voltooien ervan? ;-)

Vijf uur lang ben ik bezig geweest met het afkrijgen van mijn lijstje. Sterker nog: ik had het zo naar mijn zin, dat ik ook alvast ben begonnen aan de punten die voor donderdag gepland stonden (want dan ga ik gewoon weer een dag op school doorbrengen - jeeej!). Ik heb geprint, gekopieerd, opgeruimd, schoongemaakt en vooral voorbereid. Volgend jaar geef ik voor het eerst les aan 3vwo, dus de stof is voor mij compleet nieuw. Eén van mijn goede voornemens van het schooljaar is daarom dat ik alle opgaven wil maken voordat ik deze als huiswerk meegeef aan de leerlingen. Daar ben ik vandaag mee begonnen.

Ik durf op het gebied van bloggen niets te beloven, maar ik wil het zeker wel weer gaan oppakken. Ik heb al wat ideetjes in mijn hoofd. Toch ben ik bang voor de uitvoering ervan. Mijn huis is in deze zomervakantie verkocht, over anderhalve maand is de overdracht. Er komen dus drukke dagen aan met het regelen van veel papierwerk, het leeghalen en schoonmaken van het oude huis en het inrichten van mijn nieuwe huis. 

We zullen zien!

Liefs!

P.S. Hebben jullie ook zo veel zin in het nieuwe schooljaar?

Kerstvakantie #2

Hoe snel kan de vakantie gaan? Het is inderdaad waar dat de tijd vliegt als je het naar je zin hebt: ik heb zo genoten van deze laatste week dat het binnen een vingerknip al zaterdagochtend was. Aaah!

Deze tweede week is ons huis in treinsnelvaart opgeschoten. Het laminaat ligt erin en mijn werkkamer is zo goed als af (net als de rest van het huis overigens). Ik heb een prachtig groot bureau staan en in de hoek van mijn kamer staat een leesstoel, waar ik deze week al vele uren op heb doorgebracht.

Daarnaast heb ik de afgelopen week nagedacht. Wil ik nog wel bloggen hier? Ik heb heel veel gehad aan het van me af schrijven, maar ik moet zeggen dat ik er inmiddels wel een klein beetje klaar mee ben. Ik vind het schrijven zelf heel leuk, maar de blog doet me weinig meer. De laatste tijd begint het steeds meer op 'moeten' te lijken en dat staat me tegen. Zoiets als dit moet wel leuk blijven. 

Ik zit nog enorm te twijfelen wat ik wel met de blog ga doen. Waarschijnlijk laat ik hem wel online staan - dan kan ik zelf ook nog af en toe terugkijken naar de tips die ik gegeven heb - maar zal ik er niets meer op plaatsen. Wie weet over een tijdje, of als ik weer de behoefte voel om mijn ei kwijt te willen in een blogpost. En misschien helemaal niet. De tijd zal het leren...

Liefs!

Kerstvakantie deel I

De eerste week vakantie heb ik helaas al achter de rug, maar wat heb ik een hoop leuke dingen gedaan!

Allereerst was er een kerstborrel met mijn nieuwe buren. Het weekend nadat ik de sleutel had gekregen, kreeg ik de uitnodiging binnen voor een kerstborrel. Een mooi moment om meteen iedereen te leren kennen. Toen ik hoorde dat mijn vriend niet mee kon, twijfelde ik wel even. Uiteindelijk ben ik wel gegaan en ik heb van veel buren gehoord dat ze dat heel dapper van me vonden. Leuk!

Ik ben met mijn vriend een dagje naar de IKEA geweest. We kwamen aan toen de winkel net open ging, dus het was enorm druk! We hebben wel een gezellige ochtend gehad (eindejaarsbonus was net binnen, dus deze moest meteen op ;-)) en hebben wat dingen voor in ons huis gekocht.

Mijn zus en haar vriend zijn langsgeweest. We hebben de hele middag en avond spelletjes gespeeld en tussendoor gingen we gourmetten. Het was even zenuwslopend om te doen in ons nieuwe huis (daar gaan de witte muren!), maar het viel alles mee. We hadden alle ramen open staan, dus al vrij snel was de herkenbare lucht van het gourmetten verdwenen.

Ik heb meerdere keren aan de nieuwe eettafel gegeten. Wat voelt dat goed! Het hoogtepunt was toch wel kerstavond, toen ik voor mijn vriend een viergangenmaaltijd maakte. Tussen het tussen- en hoofdgerecht had ik een flinke pauze gelaten, zodat ik me niet hoefde te haasten en zodat mijn vriend nog even verder kon gaan met klussen. Ideaal!

Ik heb kerstverhalen geschreven. Ik begon hier al mee toen mijn kerstvakantie net een uurtje begonnen was en de dagen erna ben ik hiermee doorgegaan. Met de kerstcd van Michael Bublé op de achtergrond komt de inspiratie vanzelf!

En natuurlijk heb ik genoten van beide kerstdagen! Toen ik op eerste kerstdag onderweg was naar mijn schoonouders besefte ik dat ik dit jaar geen enkele vorm van kerststress heb gehad. Het scheelt als je niets hoeft mee te nemen qua eten en een kerst zonder cadeautjes viert. Eindelijk kan ik gewoon echt genieten van de drukste vakantie van het jaar!

Liefs!

Herfstvakantie

De herfstvakantie... Ik had verwacht dat ik deze week zou gebruiken voor het inpakken van dozen, maar dat is niet doorgegaan. Waarom niet? Er is nog steeds geen zekerheid of de hypotheek rond is. Het wachten duurt ontzettend lang en de uiterste datum is verschoven naar begin november. En dat terwijl we half november al de sleutel zouden moeten krijgen.

Deze week heb ik de tijd genomen om uit te rusten, te relaxen, vooral niets te moeten en om dingen te doen die ik leuk vind. De twee weken voor de vakantie waren niet de leukste week en ik ga een hectische periode tegemoet. De weken tussen de herfst- en de kerstvakantie wordt vaak als meest onprettig gezien. De donkere dagen komen er weer aan en dat is vervelend voor de docenten, maar ook vervelend voor de leerlingen. Voor iedereen eigenlijk. Daarnaast heb ik ook nog de verhuizing, die ergens precies tussen de vakanties gepland staat en natuurlijk al het klussen... Maar dat is latere zorg.  

Deze week heb ik voornamelijk naar een rechthoekig scherm gekeken. Het is vast niet goed voor mijn ogen, maar als ik niet achter mijn computer zat om te schrijven aan mijn verhaal, was ik aan het lezen op mijn iPad, speelde ik een spel op mijn iPad, keek ik een tv-serie op mijn iPad, zat ik social media te checken op mijn telefoon of ik zat achter mijn laptop.

Ik heb de afgelopen dagen een enorme sprong gemaakt in mijn verhaal. Of nou ja, enorm? Ik ben bezig om mijn 50.000-woorden verhaal te herschrijven. Hier ben ik al eens mee begonnen, maar ik besloot het dit keer echt goed te doen. Donderdagmiddag bereikte ik de 60.000 woorden, waar ik enorm trots op ben. Dit verhaal heb ik te lang laten liggen. Ontzettend zonde, want ik ben heel erg tevreden over het idee.

In twee weken tijd heb ik bijna vier seizoenen à dertien afleveringen van ongeveer 45 minuten van een hele leuke tv-serie gekeken: Drop Dead Diva. Mocht je goed zijn in rekenen: check eens hoeveel uur van mijn tijd ik hierin heb gestoken! Maar spijt heb ik er absoluut niet van. De serie is geweldig en ik heb me enorm vermaakt. Seizoen 4 is het laatste seizoen dat op Netflix te bekijken is, dus hopelijk kom ik hierna een andere leuke serie tegen (of komt het volgende seizoen op Netflix!).

Maandag begint alles weer. Ik ben er best zenuwachtig voor, maar ik heb er ook wel zin in. Nou oké, dat zeg ik vooral voor het idee. Eigenlijk vind ik de dagen thuis ook wel heel erg fijn. Waarom? Kijk eens naar buiten, dan weet je waarom...

Liefs!

Zomervakantie #6

Morgen beginnen ook de laatste scholen van het land weer aan het nieuwe schooljaar. Zo ook de school waar ik werk. Ik ben er nog steeds niet over uit of ik er zin in heb of niet. Maar goed, ik heb toch geen keuze.

Tot dinsdagochtend ben ik in het huis van mijn tante gebleven. Het was fijn om weer thuis te komen, maar ik werd ook direct weer geconfronteerd met de kleine ruimte waarin wij moeten leven. Misschien overdrijf ik nu heel erg, maar de muren beginnen steeds meer op me af te komen. Overal staat iets, ik word er gek van. Ik had niet eens een plekje om mijn studieboeken op te bergen!

Ik ben deze week aan de schoonmaak gegaan. Ik heb er een vuilniszak bijgepakt en heb alles uit mijn boekenkast gehaald wat weg kon. De boeken heb ik nu zo neergezet dat er twee rijen boeken achter elkaar staan. Mijn collectie lijkt nu gehalveerd, maar ik weet dat het maar tijdelijk is. In mijn nieuwe huis zal ik genoeg opbergruimte hebben, en kan ik al mijn boeken weer showen aan wie het maar zien wil. Voor nu heb ik in ieder geval genoeg ruimte om mijn studieboeken op te bergen, maar ook mijn make-up, mijn laptop en wat andere spullen die eerst door het hele huis lagen. Fijn!

Vrijdag ben ik naar mijn werk geweest. Ten eerste om dingen te kopiëren en te printen, maar ook om iets anders te regelen. En dat is gelukt. *tromgeroffel* Ik heb een volledig vast contract. Voorheen deed ik het met een half vast contract en een half tijdelijk contract. Nu is het volledig vast, wat betekent dat ik nu (hopelijk) een stuk makkelijker een hypotheek gaan kijken.

Straks staat er weer een bezichtiging op het programma. Ik ben heel erg benieuwd, maar na de vorige twee teleurstellingen weet ik dat ik niet te veel moet hopen. Ik ga er open in en ik zie wel wat er gebeurt!

Liefs!

Zomervakantie #5

Maandag breekt mijn laatste vakantieweek aan. Huilen! Of toch niet?

Een week of twee geleden stond ik te springen om weer aan het werk te gaan. Ik kijk enorm uit naar 1 september, de dag waarop een nieuw hoofdstuk van mijn leven zou beginnen. Zo veel nieuwe indrukken, zo veel nieuwe leerlingen, zo veel nieuwe dingen leren... Ik wilde het allemaal!

Maar waar ik vooral heel enthousiast over was, was het huis dat we op het oog hadden. Helaas bleek dat in het echt een poppenkasthuisje te zijn. Klein dus. En ook nog eens best wel slecht afgewerkt én drukke buren. En dat is niet waar we heel veel geld voor willen neerleggen.

Sinds de bezichtiging ben ik ook weer honderdtachtig graden gedraaid qua zin hebben in mijn werk. 1 september? Laat dat alsjeblieft niet te snel komen! Heel het huis ging niet door en er gebeurden ineens allemaal dingen die me tegen stonden. Op de eerste dag dat ik weer in het huis van mijn tante trok, brak ik (per ongeluk!) het oortje van een koffiekopje af. Wat was ik pissig! Vooral omdat mijn tante geen koffiekopjes bij de Action koopt, maar rustig acht euro voor zo'n ding uitgeeft. Waarom zulke duren kopjes?! En ja, ik weet dat acht euro niet het einde van de wereld is, ik weet ook dat mijn tante het echt niet erg zal vinden en dat ze het onzin vindt dat ik een nieuwe voor haar heb gekocht, maar... Het is gewoon... Acht euro is heel veel geld, als je juist een paar dagen daarvoor een inkomsten- en uitgavenoverzicht hebt gemaakt voor de periode na het afsluiten van een hypotheek. Daar kun je voor twee tot drie dagen boodschappen voor doen.

Afgelopen maandagavond kwamen we thuis van een tweede teleurstellende bezichtiging en toen mijn vriend uit de auto stapte, vroeg hij zich af hoe ik in vredesnaam de scooter had neergezet. Hij stond namelijk schuin tegen het huis aan, alsof ik 'm zo had neergegooid. 

'Misschien heeft de wind dat gedaan,' zei ik. Maar nee. Het was niet de wind. Het waren criminelen die geprobeerd hadden mijn scooter te stellen (wat niet gelukt is, dat mag duidelijk zijn), die mijn buddyseat hebben opengebroken, die mijn dure, leren handschoenen eruit hebben gejat die ik vorig jaar voor mijn verjaardag kreeg van mijn vriend en die vervolgens een zetje hebben gegeven, zodat de scooter niet meer gewoon recht stond, maar schuin tegen het huis aan. Alsof het een fiets is van een tientje. 

Dinsdagavond sprong, vanuit het niets, de lamp boven de eettafel uit. Mijn tante heeft vooral sfeerlicht en de lamp boven de eettafel is de enige bron waar normaal licht vandaan komt. Dat was schrikken, toen de woonkamer (op een paar kleine lampjes na) ineens pikdonker was! De volgende dag hebben we alle lampen vervangen door tien lampen die het wel deden, maar ook toen deed de lamp het nog steeds niet.

Donderdag was ik er helemaal klaar mee. Ik had een bezoekje aan mijn vader en mijn zus gepland die dag, maar alle bovenstaande gebeurtenissen én het verschrikkelijke Nederlandse weer hielpen niet mee aan mijn humeur. Ik mocht een hele dag chagrijnig zijn van mezelf, als ik maar de volgende dag weer de vrolijke Elseline zou zijn. 

Om twaalf uur was ik wel klaar met chagrijnig zijn. Acht euro is geen ramp, de verzekering kan hopelijk de schade dekken aan mijn scooter en de lamp zal het vast ook wel weer doen als iemand met verstand er even naar kijkt. Niet zo zeuren, hup: genieten van de vakantie!

Dus sinds donderdagmiddag rond de klok van twaalf heb ik weer een klein beetje zin in alles. In het lesgeven, in de studie, om mijn mentorleerlingen te ontmoeten. Maar vooral om een fijn jaar te hebben, met heel veel veranderingen. Want veranderingen hoeven niet altijd slecht te zijn.

Liefs!

Zomervakantie #4

Ook de afgelopen week stond vooral in het teken van Funda, koophuizen en meubelboulevards. Mijn vriend en ik hebben een gesprek gehad met een hypotheekadviseur (spannend!) en we hebben zelfs drie bezichtigingen ingepland, waarvan één bezichtiging afgelopen donderdag was.

We hadden ons droomhuis gevonden. Een groen park pal voor ons huis, een totaal verbouwd huis, een luxe keuken, een prachtige serre was voor heel veel lichtinval zorgt en een grote tuin. Wat een tegenvaller was het toen we de deur binnen stapten! Ik was de dag van tevoren al gaan kijken in de buurt. Het is een uur rijden van het huis waar ik nu woon en ik kwam direct tot de conclusie dat het de lange autorit niet waard was. De huizen zagen er op dag stukje wel redelijk uit, maar het werd omgeven door flats met goedkope huurwoningen. Ik zag het meteen al niet meer zitten om de woning te bezichtigen, maar goed: afzeggen wilde ik ook niet. Donderdag gingen we met aanhang naar de woning. Meteen bij binnenkomst merkte ik hoe vertekenend de foto's op Funda waren. Wat was het klein in het echt! En wat ontzettend slecht afgewerkt... Het toilet was zo klein, dat je met je knieën tegen de muur zou zitten en over de badkamer kan ik al helemaal niets positiefs verzinnen. Wat een domper.

Dus onze zoektocht gaat verder. Mijn zus, mijn vriend en ik zitten elke dag achter Funda om een leuk huis te zoeken dat bij onze smaak past én binnen het budget past én aan onze eisen voldoet. Dat valt nog niet mee... De rest van de week doe ik niet zo veel, besef ik me nu. Ik heb weinig gelezen, ik heb amper een woord geschreven en ik ben ook niet naar de bioscoop geweest, wat ik eigenlijk wel wilde doen tijdens deze vakantie. Ik ben zo druk bezig met het inrichten van huizen (en ik heb nog niet eens een huis!), dat al het andere vergeten wordt. Zo jammer.

Sinds gisteren zit ik weer in het huis van mijn tante. Hopelijk geeft deze omgeving me weer zin om te schrijven, want de vorige keer is dat redelijk goed gelukt. Ik hoop ook meer te kunnen lezen. Dat is waarom ik vandaag een retourtje naar de andere kant van het land maak met de trein. Ik heb mijn boek en mijn iPad (vol met boeken) mee, iets te eten, iets te drinken... Ik kom de dag wel door!

Liefs! 

Zomervakantie #3

Wow, wat heb ik een bizarre week achter de rug! Ik heb nauwelijks geslapen, omdat ik 's avonds niet in slaap kon komen en er per se 's morgens vroeg uit wilde, zodat ik een lange dag zou hebben. De reden dat ik 's avonds niet kon slapen, is omdat er iets heel spannends op de planning staat!

Ik wil al zo lang verhuizen. Ik heb een redelijk oké huis, maar ik heb verschrikkelijk veel last van mijn buren en het huis is gewoon echt te klein. Sinds mijn vriend bij me is ingetrokken, staan er overal spullen. En ik heb dat er absoluut voor over, want ik vind het zo fijn om met hem samen te wonen, maar ik mis de ruimte. Als ik een rustig huis heb, is het ook rustig in mijn hoofd. En als er veel spullen staan, kan ik me overal aan ergeren.

Toen ik de knoop doorhakte om te gaan studeren, was dat op twee voorwaarden. 1: Mijn vriend mocht het niet uitmaken de komende drie jaar. 2: We zouden niet gaan verhuizen de komende drie jaar. Beide dingen zouden zo veel stress opleveren (en dat eerste vooral heel veel verdriet) en dat zou ik niet trekken in combinatie met werk en studie. Het is al eens eerder misgegaan. Ik zat midden in een verbouwing, ik ging veertien lesuren geven en ik zat in mijn afstudeerjaar van de lerarenopleiding. Oef! Dat wilde ik niet nog eens meemaken.

Maar nu ik een week in het huis van mijn tante heb gezeten. Zo veel rust, zo veel ruimte, ik voel me zo ontspannen en ik wil dit ook! Een eigen plek om te werken/schrijven, want op dit moment staat mijn bureau in de woonkamer en dat is niet ideaal. Een grotere badkamer, waar je je niet constant tegen de muren stoot als je je wilt omdraaien tijdens het douchen. Een rustige omgeving, waar je niet elke keer je schreeuwende buurvrouw en huilende buurmeisjes hoort. Ik wil dit!

Dus besloten we meteen, in een opwelling, dat we zouden gaan verhuizen. We zochten Funda af, vonden een hoop leuke huizen, berekenden ons jaarinkomen en mogelijke hypotheek, streepten heel veel huizen van ons lijstje af en hielden gelukkig ook nog heel veel leuke huizen over. Niet in de woonplaats waar ik eigenlijk had willen wonen, maar in een omgeving waar de prijzen van een huis een redelijke verhouding hebben met de ruimte die je er voor krijgt en waar je toch heerlijk rustig kunt genieten.

Vandaag worden we gebeld om een afspraak te maken voor een hypotheekadviesgesprek. Daarna gaan we in de omgeving kijken, we gaan afspraken maken om huizen te bezichtigen en wie weet... Wie weet schrijf ik over een tijdje niet meer vanuit mijn in de zomer snikhete en in de winter ijskoude huurwoning, maar kan ik schrijven vanuit een koopwoning, vanuit mijn eigen werkkamer en met uitzicht op heel veel groen. Hoe tof zou dat zijn?

Oh, en de reden dat ik niet goed kon slapen? Waar het hart van vol is, stroomt de mond van over. Ik lag met mijn vriend te praten hoe we het zouden inrichten, welke kamer we waarvoor zouden kunnen gebruiken, wat we in de toekomst eventueel kunnen verbouwen, wat we in de tuin kunnen plaatsen (een blokhut met daarin een logeerbed!), hoe we het zouden inrichten, welke meubels we per direct weg gaan doen en welke we nog even meenemen naar het nieuwe huis... En als mijn vriend zei dat hij ging slapen, ging ik zelf verder. Ik maakte alvast lijstjes met alles wat we moesten regelen, alles wat we moesten kopen en ik zocht in de app van Funda naar nog meer leuke huizen.

Is dit een opwelling of niet? Geen idee. Ik kan wel zeggen dat het huis van mijn tante ervoor heeft gezorgd dat ik het allemaal in een stroomversnelling wil uitvoeren. Ik vind het heel eng, zeker straks in combinatie met mijn studie en het mentoraat, maar ik vind het ook heel leuk om een volgende stap te zetten in mijn leven. Mijn vriend zal me steunen in alles, heeft hij beloofd, dus misschien moet ik er maar vertrouwen in hebben en zien hoe alles loopt, in plaats van dat ik nu al alle gevaren zit te bedenken...

In de blogpost van volgende week kan ik hopelijk wat meer schrijven. Wie weet hebben we het gesprek met de hypotheekadviseur dan al gehad... Ieks, ik word ineens echt volwassen!

Liefs!

P.S. Nu dit ineens zo dichtbij komt, heb ik ook wel zin om weer te gaan werken. Ik ben zo benieuwd hoe het komende schooljaar zal worden. Ik weet wat mijn valkuilen zijn, ik weet dat ik met mijn vriend kan praten en ik heb min of meer mezelf opgelegd om ELKE DAG een stukje te schrijven voor op mijn blog, om alles van me af te schrijven. De leuke dingen en de vervelende dingen.  

Zomervakantie #2

Zaterdagochtend, 10.40. Ik zit aan de enorm grote eettafel waar een vaas met bloemen op staat en waar een gigantische lamp boven hangt. Er staat een espresso, een schaaltje yoghurt met muesli én een boterham voor me. Er ligt een kat op de eettafel die half slaapt en half naar de televisie kijkt. De schuifdeur naar de tuin staat wagenwijd open, een andere kat loopt langs mijn been om mijn aandacht te trekken en ik kom tot de conclusie dat ik heerlijk heb geslapen in het heerlijke bed, in een heerlijke slaapkamer, in een heerlijk huis!

Aankomende week mag ik op het huis van mijn tante passen. Vergeleken met dit huis is mijn huis een poppenkast. Mijn hele woning zal net zo groot zijn als de hele woonkamer met open keuken hier. In mijn keuken is het altijd vechten om een plekje. In deze keuken kun je met z'n vijven aan het aanrecht staan en dan heb je nog geen ruzie. Het is hier zo heerlijk, zo fijn! En dan praat ik nog niet eens over de rustgevende tuin, de perfect gestylde badkamer inclusief inloopdouche en bubbelbad.

Dit is waar ik de komende week zal verblijven. Maar dit hoort niet te gaan over de komende week. Ik zou nu moeten vertellen hoe de afgelopen week was. Heerlijk rustig, kan ik je wel vertellen! Precies zoals een vakantieweek hoort te zijn. Ik heb gelezen, ik ben naar mijn babynichtje geweest, ik heb de bioscoop bezocht samen met mijn zusje (The Fault in our Stars, viel toch een klein beetje tegen na alle geweldige verhalen daarover) en ik heb geschreven. Helaas niet zo veel als ik zou willen, maar het waren toch zo'n vierduizend woorden. 

Met mijn verhaal zit ik nu op twaalfduizend woorden. Vorig jaar begon ik pas op 1 augustus met mijn poging om 50k woorden te schrijven in een maand tijd (zoals de NaNoWriMo), maar dit keer ben ik meteen op mijn eerste vakantiedag begonnen. Het is geen wedstrijdje, ik doe dit voor mezelf. En als het wel een wedstrijd was: ik ben de enige deelnemer, dus ik bepaal zelf de regels. :-)

De komende week verblijf ik in dit riante huis. Mijn vriend moet weer werken, dus doordeweeks heb ik het huis voor mezelf. Genoeg tijd om te lezen en te schrijven, lijkt me!

Liefs!

Zomervakantie #1

Kunnen de komende weken nóg beter worden dan de afgelopen week? Ik denk het niet, maar we zullen het gaan zien...

Ik heb een heerlijk weekje achter de rug. Natuurlijk zat er een rouw randje omheen, met woensdag als dieptepunt. De nationale rouwdag waarbij (hopelijk) heel Nederland stilstond bij de vliegtuigramp van vorige week donderdag. Het werd nog erger toen ik las dat er nog twee vliegtuigen naar beneden zijn gehaald door Rusland, dat er nóg een vliegtuig was neergestort met passagiers erin én dat Poetin vrolijk viert dat de eerste steen is gelegd voor het stadion waar in 2018 het WK zal plaatsvinden. Ik hoop met heel mijn hart dat Nederland een keertje over zal slaan, ondanks dat ik genoten heb van het afgelopen WK. Maar goed, dit is niet het juiste platform om mijn mening daarover te spuien. 

Door deze afschuwelijke gebeurtenis heb ik juist meer genoten van het leven zoals het nu is. In gedachten ben ik vaak genoeg bij de nabestaanden van de slachtoffers, maar ik besef me nu nog meer dat het leven zomaar afgelopen kan zijn. Nu het nog kan, wil ik genieten. En dat heb ik gedaan, in één van de vakantieparken van Centerparcs.

Als cadeautje voor mijn driejarig samenzijn met mijn vriend kreeg ik een midweek Centerparcs. Maandag tegen het middaguur kwamen we hier aan en oorspronkelijk zouden we vrijdag terug naar huis keren. Oorspronkelijk, inderdaad, want op woensdag besloten we er nog een weekendje aan vast te plakken. We hebben het hier zo naar ons zin en we rusten hier heerlijk uit van een jaar lang werken.

En daarbij heb ik nog meer leuk nieuws. Na een zwangerschap van ruim 41 weken ben ik afgelopen maandagavond tante geworden van een meisje. We zijn vrijdagavond vanuit Centerparcs terug naar huis gereden om ons nichtje te bewonderen. Wat een schatje, wat een prinsesje! Om half vier 's nachts waren we weer terug in ons vakantiehuisje, dus het was een korte nacht, maar het was het meer dan waard!

Wij genieten nog even verder van ons verblijf op het park. Nu maar hopen dat de komende vijf weken net zo fijn worden als de afgelopen week.

Liefs!

Meivakantie #2

De eerste week van de meivakantie dacht ik constant: ach, ik heb nog een hele week! Maar die tweede week van de vakantie is toch wel snel gegaan. Ik mag niet klagen hoor, want iedereen om me heen is deze week al weer aan het werk, terwijl ik, samen met al mijn collega's, twee weken mocht genieten. Bovendien heb ik er ook wel weer een klein beetje zin in om te beginnen.

Ik had het briljante plan om bij de IKEA zo'n meetlint mee te nemen en om daar elke werkdag een centimeter vanaf te knippen. Nu het einde van het schooljaar nadert, en er nog maar enkele weken gewerkt hoeft te worden, is dat makkelijk te doen. Ik ben altijd al iemand van de lijstjes geweest. Van het afstrepen op een kalender, van die chocoladekalenders om af te tellen tot Sinterklaas of kerst. De echte zomervakantie begint op maandag 21 juli. Nog tien weken, waarvan ook nog een repetitieweek, een activiteitenweek en dingen als hemelvaart. Vergaderingen, rapporten teruggeven. Hoeveel lesdagen zullen er over blijven? Dertig misschien?

Dat idee beangstigt me ook wel een klein beetje. Ik zie mijn leerlingen nog maar dertig keer. Daarna zeg ik ze gedag in de wetenschap ze zeer waarschijnlijk niet meer terug te krijgen in mijn klas. Veel leerlingen hoef ik ook niet per se terug in mijn klas (sorry!), maar het grootste deel van de leerlingen aan wie ik nu les geef, ga ik echt wel missen. Te beginnen met mijn 2havo-klas. Wat een schatjes zijn dat toch. Voordat het lesjaar voorbij is, wil ik toch echt wel met ze op de foto. Groot uitprinten om aan een van de saaie muren van mijn lokaal te hangen.

Alhoewel, mijn lokaal? Als het goed is, zijn ze op dit moment al bezig met een verbouwing. Volgend jaar bestaat mijn lokaal niet meer. Die wordt met de grond gelijk gemaakt, zodat de andere lokalen groter gemaakt kunnen worden. Groot gelijk, want het is nu echt een minimale ruimte om dertig leerlingen aan les te geven. Ik ben benieuwd wat ik er volgend jaar voor terug ga krijgen. Een nog kleinere ruimte, waar we met z'n allen op elkaar zitten? Of misschien krijg ik geen vast lokaal, maar zwerf ik vier dagen lang overal en nergens door het gebouw. 

De eerste vier alinea's gingen niet over mijn vakantie, terwijl dat eigenlijk wel de bedoeling was. Ik heb ook niet heel veel te vertellen. Vaak lag ik, net zoals nu, in bed. De ene keer met mijn laptop, zoals nu, de andere keer met mijn iPad om How I met your Mother op te kijken, de andere keer met een van mijn velen boeken. Want wat heb ik een hoop gelezen deze vakantie! Zeker zeven boeken heb ik uitgelezen en ik heb nog drie vakantiedagen te gaan. 

Helaas heb ik niet veel geschreven. Het uitstelgedrag geef ik ook dit keer weer de schuld. Van 'dat doe ik wel in de voorjaarsvakantie', naar 'dat doe ik wel in de meivakantie' en nu zelfs 'dat doe ik wel in de zomervakantie'. Oeps!

Maar echt, echt, echt waar: in de zomervakantie wil ik ook zeker weer gaan schrijven. Van augustus ga ik weer mijn schrijfmaand maken en wil ik weer 50.000 woorden op papier krijgen. Maar voor die tijd wil ik mijn vorige verhaal hebben afgerond, zodat ik dat tevreden kan afsluiten (en opsturen?).

Liefs!

Meivakantie #1

Op het moment dat ik dit schrijf, zit ik in de auto. Tweeënhalf uur, vanuit de randstad naar het zonnige zuiden. Althans, ik hoop op een zonnetje, want het ziet er aardig grauw uit buiten. Dat had ik niet verwacht toen ik een paar weken terug een hotelletje boekte voor begin mei. 

De vakantie is tot nu toe heerlijk. Ik heb tot nu toe vooral heel veel gelezen, maar ook veel geschreven voor mijn andere blog. Ik merk dat ik het schrijven voor hier op een laag pitje heb gezet. Dat is niet de bedoeling! Ik hoop volgende week wat meer tijd te hebben om veel artikelen voor hier te schrijven. Dit weekend zal dat niet lukken: ik hoop überhaupt dat ik dit, en het stukje van maandag, op de blog kan zetten. Ik heb in het hotel geen WiFi, dus ik zal het op een creative manier moeten doen.

Afgelopen week had ik voor het eerst de gedachte dat twee weken vakantie best lang is. Ik weet niet waar dat ineens vandaan kwam. Schijnbaar heb ik ineens zin om te werken. Ik heb wat leuke lessen in het vooruitzicht (werkblad over de omtrek en oppervlakte van een cirkel) en het aftellen tot de zomervakantie kan ook bijna beginnen. Uit ervaring weet ik dat de weken na de meivakantie voorbij vliegen. Joepie!

Liefs!

P.S. Ik ben er inmiddels achter dat ik met de app van Blogger geen berichten kan inplannen op een ander tijdstip. Vandaar dat dit nu al een stuk eerder online komt...

Voorjaarsvakantie

Heerlijk, dit weekje vrij had ik echt even nodig! Ik heb zo veel (leuke) dingen gedaan, wow! Daarnaast ben ik ook heel productief bezig geweest voor een andere blog waar ik – onder mijn eigen naam – voor schrijf. Wauw!

Ik was vorige week vrijdag al vrij. Op die dag deed ik niet heel veel, behalve dat ik samen met mijn zusje naar het winkelcentrum ben geweest. We hebben wat dingetjes gekocht en daarna bij haar thuis geluncht. Ik wilde die dag in de bibliotheek werken, maar in plaats daarvan heb ik bij haar thuis geschreven.

Zaterdag heb ik wel in de bibliotheek gezeten: ik heb twee toetsen nagekeken en een aantal pagina’s gelezen in mijn boek. Heerlijk rustgevend, tussen de ouderen die een krantje lezen en de jongeren die, vergezeld met een boek, op hun ouders moeten wachten. Het liefst zou ik er nog veel vaker willen zitten. Helaas heb ik daar een slechte internetverbinding en schrijf ik liever achter mijn computer dan achter mijn laptop. Maar voor het lezen is het ideaal!

Verder heb ik een heel seizoen van 2 broke girls op bed gekeken, ik ben wezen lunchen met een collega, ik heb héél veel artikelen voor de andere blog geschreven, ik heb wat blogs voor hier geschreven, ik ben twee dagen naar een vriendin aan de andere kant van Nederland geweest (wat supergezellig was!) en ik heb veel gelezen. Van mij hoeft het niet om naar het buitenland te gaan of een hotelletje in Nederland te boeken. Het liefst zit ik thuis en doe ik hier leuke en productieve dingen. Ik heb me uitstekend vermaakt en van mij mag de vakantie echt nog wel een weekje langer duren.

Gelukkig is de meivakantie ook al in zicht: over acht weken heb ik twee weken vakantie. We zitten te kijken om misschien in die vakantie wel een weekje weg te gaan binnen Nederland. Als dat zo is, neem ik mijn laptop én een verzameling boeken mee. Dat is voor mij pure ontspanning!

Liefs!

10 dingen… die ik ga doen in de voorjaarsvakantie

Ik weet dat velen op dit moment al genieten van hun voorjaarsvakantie, maar ik ben volgende week pas aan de beurt. Niet dat ik het erg vind hoor: ik trek het nog best wel een weekje en bovendien heb ik zo minder weken tot aan de meivakantie. Think positive! Toch kijk ik er best wel naar uit. Sowieso om de naam alleen al: voorjaarsvakantie, de lente begint! En daarnaast zijn er ook nog andere dingen die op mijn lijstje staan. Benieuwd? Lees dan verder.

10 dingen die ik ga doen in de voorjaarsvakantie:

1. In de vakantie ga ik genieten van mijn wekkerloze dagen: uitslapen dus! Ik ben niet van plan om dagelijks tot elf uur op bed te liggen (want dat vind ik dan ook weer zonde van mijn dag), maar ik ben allang blij dat de wekker niet meer op half zes staat.

2. Zondagavond heb ik een etentje van mijn schoonvader in een heel fijn restaurant. Voorbereid als ik ben weet ik nu al wat het gaat worden: uiensoep, mixed grill en crème brulée!

3. Volgende week ga ik lunchen met een collega. Een paar weken geleden deed ik dit ook en we vonden het allebei zo gezellig, dat we in de vakantie weer een middagje hebben gepland. Even bijpraten, elkaar leren kennen en wat tips en ervaringen uitwisselen over het werk. We hebben één gezamenlijke klas, ik ben benieuwd hoe zij over die leerlingen denkt.

4. En over vriendinnenuitjes gesproken: volgende week ga ik samen met mijn vriend naar de andere kant van Nederland, waar een vriendin van mij woont. We zien elkaar niet vaak, maar als we elkaar zien, vind ik het wel weer heel erg gezellig! Stiekem vind ik het wel heel erg jammer dat ze zo ver weg woont!

5. Nog iets spannends: ik ga volgende week mee naar een echo van mijn zus! Ze zit nu op de helft van haar zwangerschap, we weten al dat het een meisje wordt en we hebben al een pretecho gezien. Ik vind het superspannend om mee te gaan!

6. Ik ben er deze week al mee begonnen, maar volgende week wil ik nog meer afleveringen van 2 broke girls kijken. Ik heb seizoen 1 op DVD gekregen en de eerste 8 afleveringen heb ik al gezien. Nog zestien te gaan!

7. Over relaxen gesproken: ik wil minimaal twee boeken uitlezen in de vakantie. In totaal zit ik vijf uur in de trein, verspreid over twee dagen, dus hopelijk kan ik die dagen al een flink aantal bladzijden lezen.

8. Ik zeur de laatste weken dat ik weinig tijd heb (lees: weinig tijd maak) voor schrijven, dus in de vakantie wil ik dat weer oppakken. Thuis raak ik best snel afgeleid, ook door internet, dus misschien is het handig om in de bibliotheek te zitten…

9. …dan kan ik daar ook meteen blogs schrijven! Ik heb zo veel inspiratie om over te schrijven, maar ook hierbij geldt dat ik snel afgeleid raak. Ik merk ook dat ik mijn tijd helemaal niet nuttig gebruik en dat ik veel uren op mijn vrije dagen helemaal niets doe wat ook maar iets met mijn goede voornemens te maken heeft. Blogs lezen, YouTube-filmpjes kijken, televisie kijken. Best zonde, want als ik eenmaal bezig ben, of als ik eenmaal klaar ben, dan ben ik toch wel trots op mezelf.

10. Het laatste wat ik in de vakantie ga doen is twee wiskundehoofdstukken maken. Na deze twee hoofdstukken ben ik helemaal klaar met havo wiskunde A (van zowel klas 4 als klas 5), dus dan kan ik na de vakantie aan wiskunde B voor vwo beginnen. Even een goede start maken voor als ik volgend jaar met de opleiding ga beginnen!

Je leest het: mijn vakantie zit weer volgepland! Naast al deze dingen ga ik natuurlijk ook enorm genieten van het feit dat ik tien dagen mijn leerlingen niet zie, dan ik tien dagen niet dat hele stuk naar mijn werk hoef te reizen en dat ik tien dagen geen ‘Heeft u de toetsen al nagekeken?’ hoef aan te horen. Ik vind werken leuk, maar ik kijk er enorm naar uit om even vakantie te hebben!

Liefs!

Kerstvakantie #2

Gelukkig nieuwjaar!

Het idee dat de vakantie bijna voorbij is, maakt me een beetje verdrietig. Dit was de vakantie waar ik lang naar had uitgekeken. Waarbij ik hoopte uren en uren te kunnen vermaken met mijn boeken. Waarvan ik eigenlijk dacht dat ik minimaal vier boeken uit zou kunnen lezen. Waarin ik even wilde uitrusten.

Het liep een beetje anders. Dat uitrusten heb ik wel gedaan hoor, in de vorm van slaap inhalen. Ik ging niet eens zo gek laat naar bed, maar toch werd ik elke dag op zijn vroegst om half elf wakker, waardoor de halve dag al voorbij leek te zijn. Het gaf me een dubbel gevoel. Aan de ene kant had ik liever wat eerder opgestaan, zodat ik wat meer van de dag had kunnen genieten. Aan de andere kant: het is vakantie! Daar hoort uitslapen bij! Ik probeer dan ook maar niet al te veel spijt te hebben van die verloren uurtjes.

De afgelopen week bestond weer uit familiebezoekjes, waaronder oud en nieuw. Na al deze bezoekjes heb ik wel een besluit genomen voor de eerstvolgende vakantie: ik ga ‘m niet meer zo volplannen met dit soort verplichtingen. Ondanks dat die bezoekjes best gezellig zijn, geeft het mij veel druk omdat het ‘verplicht’ is. Je vergeet daardoor bijna te genieten van deze bijzondere dagen van het jaar.

Want met het aanbreken van 2014 zijn ook de goede voornemens begonnen. Gezond eten en sporten heb ik er niet eens opgezet, omdat ik van mezelf weet dat die voornemens na een week over boord gegooid kunnen worden. Welke voornemens ik wel heb gemaakt, kun je hier lezen. Met het ‘schrijven’ ben ik vandaag al goed op weg: ik ben as we speak aanwezig bij allerlei soorten schrijfworkshops. Leuk!

Overmorgen, maandag, wordt ik op mijn werk verwacht voor een studiedag. Het thema van deze dag is nog niet bekend, maar ik hoop dat het een leerzame middag gaat worden.

Liefs!