Een dag uit mijn docentenleven #8

Ik was al bijna vergeten om mijn dag tot in de puntjes op te schrijven om daar een blog over te schrijven. Afgelopen donderdag bedacht ik weer dat ik dit eens moest gaan doen. Snel schreef ik in mijn telefoon de gedachten van eerder die ochtend op en kon ik beginnen met het letten op alle gedachten!

Donderdag 6 maart 2014

5.20 Brrr, wat een stomme droom! Ik ga nog heel even verder slapen. Hopelijk droom ik dan wat gezelliger.

6.02 Goedemorgen!

6.18 Tegenwoordig vertrek ik op de fiets naar de tramhalte. Drie minuten fietsen, maar ik hoe er niet van om in het donker te lopen. Ik heb dan altijd het idee dat ik word achtervolgd door vreemde figuren. Bovendien heb ik nu zo goed als geen conditie meer over, dus ik moet echt wat vaker de fiets maken. Nu zijn het nog stukjes van een paar minuutjes, maar ik hoop bij beter weer naar het station te fietsen.

6.50 De trein heeft vijf minuten vertraging, waardoor ik me niet hoef te haasten. Ik ga alsnog de overstap niet halen, maar ach. De laatste weken heb ik die hoop opgegeven.

8.31 De les in de brugklas is niet heel bijzonder. We zijn nu echt de stof aan het afronden voor de toets, dus ik ga heel veel tijd overhouden volgende week. Daar moet ik iets voor verzinnen!

8.57 Pfff, wat een saaie klas is dit toch. Gaat de bel al? Please?

9.24 Voor een privédingetje wil ik wat leerlingen interviewen. Ik kies uit mijn leukste brugklas wat leerlingen uit die ik de volgende dag ga interviewen. Ik heb er zin in!

10.04 Tijdens mijn uitleg aan brugklas 3 gaat de deur open. De drukste (en vervelendste) leerling uit de klas stapt binnen. Ik was juist zo blij dat hij dit uur naar de tandarts moest, maar helaas…

10.06 Wow, de jongen gaat zitten, pakt zijn spullen en schrijft mee met de aantekening. Wat heeft de tandarts met hem gedaan?

10.13 Oké, ik sta echt perplex. Normaal zou ik heb allang vijftig waarschuwingen hebben gegeven, maar nu heb ik nog niet één vervelend woord hoeven zeggen.

10.17 Ik geef de jongen een compliment. Zoals hij zich nu gedraagt, is het echt een schatje. Ik bid in stilte dat hij vanaf nu elke dag zo lief is.

10.27 De laatste minuten van de les besluit ik langs te lopen met de snoeptrommel. ‘Omdat Kevin zo goed heeft gewerkt,’ zeg ik tegen de klas. Zijn klasgenoten bedanken Kevin en ik zie hem glimlachen. Yes!

10.28 En drie keer raden wie een extra snoepje mag pakken… Kevin!

10.35 In de personeelskamer staan grote schalen met heerlijke traktaties. Moorkoppen, tompouces… Juist op de dag dat ik besloten had om te minderen met al dat slechte eten. Ik loop langs, snuif de geur op en loop vervolgens toch maar door naar de koffieautomaat. Voor mij gewoon koffie met een saaie rijstewafel. Keuzes, keuzes…

10.41 Of moet ik nu eigenlijk blij zijn met die traktaties? Het is best een overwinning dat ik niet heb genomen.

11.12 In mijn tussenuren werk ik wat toetsen uit, ik maak een start aan het verzinnen van een activerende werkvorm (wat moet ik in al die lessen doen?) en geniet van nog twee rijstewafels. Hoewel, genieten?

13.11 In mijn 2havo-klas is er een jongen afwezig, de jongen die het meeste aandacht opeist. De jongen is best oké (ookal heeft hij een enorme muur om zich heen, hij kijkt me ook nooit aan als ik tegen hem praat, ik heb ook altijd het idee dat ik niet tot hem door kan dringen als ik tegen hem praat (hij draagt een nogal grote rugzak, als je begrijpt wat ik bedoel)), maar het is voor mij en zeker voor de klas heel fijn dat hij er vandaag niet is. Even een rustige les, waarin iedereen de aandacht kan krijgen die hij/zij nodig heeft.

13.27 Ik bof echt met mijn klas. Ze zijn af en toe strontvervelend, maar ze hebben totaal geen kwaad in zich. Het zijn pubers, ze zijn soms wat druk en ongeconcentreerd, maar wat maakt het uit? Dit zijn de liefste kinderen van de hele school en ik vind het wat dat betreft heel jammer dat we al op de helft van het jaar zijn. Ik wil ze volgend jaar niet missen!

13.50 Tijd voor het laatste uur die dag: een studieles. Alle leerlingen uit de tweede klas die extra hulp nodig hebben voor wiskunde komen mijn lokaal in. Ook dit zijn schatjes. Er is één meisje dat constant strafwerk en rode kaarten krijgt van mijn wiskundecollega en ik snap echt niet waarom. Ze zal in de klas wel een heks zijn, maar bij mij is ze zo lief, leuk en gezellig. Toch best jammer dat ik haar maar één uur per week zie.

15.00 We eindigen de dag met een vergadering. Ik kan me soms echt ergeren aan een collega van mij. Gelukkig is ze er maar tijdelijk…

15.35 Frisse lucht! Ik loop richting het station en bekijk ondertussen het lijstje met alles wat ik morgen moet doen. Het lijstje is enorm en ik weet uit ervaring dat zo’n lijstje alleen maar langer wordt naarmate de dag vordert. Bleh.

15.54 Het is zo jammer dat sommige mensen pissig kijken wanneer je naast hen komt zitten. Ik ben bijna in staat om te vragen of ze voor twee plaatsen hebben betaald. Jammer dat ik dat lef dan weer niet.

16.51 Thuis! Ik gooi mijn tas op de grond, mijn jas hang ik aan de kapstok, mijn schoenen trap ik uit en ik plof neer op de bank. Mijn vriend staat vanavond achter het fornuis, dus het relaxen kan beginnen!

Liefs!

Dagboek: Opstartproblemen (#23)

De eerste week na de vakantie zit er weer op. Ik had wat opstartproblemen, maar dat is gelukkig allemaal opgelost. Sinds deze week merk ik echt dat het langer licht blijft. Ik heb 's avonds weer wat meer energie, zin om dingen te doen en dat is positief. Kom maar op met het voorjaar!

Op maandagavond begonnen de opstartproblemen. Ik zag er zo tegenop om weer te gaan werken dat ik in tranen uitbarstte. Kan ik het nog wel? Doe ik het wel goed? Vind ik het nog wel leuk? Kan ik me niet beter ziekmelden?

Dinsdagochtend had ik enorm spijt dat ik me niet had ziekgemeld. Bij aankomst op het station zag ik dat mijn trein niet reed wegens 'aanrijding met een persoon'. Het hele weekend waren er al mensen voor de trein gesprongen en ik was zo blij dat ik die dagen niet naar mijn werk hoefde. Helaas, dinsdagochtend was het dus ook raak. Ik belde (in paniek) mijn werk op, legde uit wat er aan de hand was en ik hoorde een geruststellende stem zeggen dat het allemaal goed kwam. Ze zouden vervanging regelen, mocht ik inderdaad te laat komen. Niets aan de hand.
Uiteindelijk was ik nog tien minuten te vroeg. Ik had tijd om mijn lessen op te starten, tijd om nog even naar het toilet te gaan en toen was het: gaan met die banaan! Geen tijd om nog even te rusten voordat ik aan mijn dag zou beginnen, maar ik was allang blij dat ik niet te laat was!

Op woensdagochtend had ik gelukkig geen vertraging met de trein. Sterker nog: ik was ruim op tijd. Woensdagochtend is tegenwoordig de ochtend dat ik mag uitslapen (tot 7 uur, jawel). Om negen uur kwam ik aan op mijn werk, terwijl ik pas een uur later hoefde te beginnen. Heerlijk! De rest van de dag verliep ook wel redelijk. Ik lachte om een leerling die zei dat ik hem gerust dom mocht noemen, want hij was zijn boek kwijtgeraakt. En toen ik bij een andere les iemand eruit stuurde omdat hij letterlijk zei dat hij geen zin had om te werken, protesteerde hij niet eens.

Donderdag kwam ik er achter dat ik veel lessen over heb in de brugklas. Zeg maar gerust heel veel: volgende week (vier lessen!) heb ik niets te doen. Ik zit wel te denken om ze twee lessen de diagnostische toets te laten maken op losse blaadjes (zie deze blogpost), maar dan ben ik pas op de helft. Ik moet dus nodig iets anders bedenken.

En toen was vrijdag eindelijk aangebroken. Ook deze lessen in de brugklas waren pure verveling. Ik loop heel ruim voor op de stof en ik heb de leerlingen het grootste deel van de les laten leren voor een ander vak. Ik wist het anders ook niet meer...
Eindelijk weekend! Ik ben dit weekend helemaal alleen en dat is wel even wennen. Er staat nog wel genoeg op mijn lijstje wat ik wil doen (o.a. naar een open dag van de lerarenopleiding), maar het zal grotendeels ontspannen worden, zodat ik volgende week vol frisse moed kan werken. O ja, en ik moet nog even iets leuks bedenken voor volgende week in mijn brugklassen!

Liefs!

Tip: Bereid je lessen goed voor (#36)

Op de lerarenopleiding leer je om je lessen tot in de puntjes voor te bereiden, inclusief formulieren van drie pagina’s lang, inclusief het opnoemen van de leerdoelen, inclusief het opsommen van de voorkennis en inclusief het noteren van je POP, je persoonlijk ontwikkelingsplan, oftewel: je aandachtspunten. Ik werd er moe van, maar ik snap de lerarenopleiding wel.

Hoofdstuk 9, tip 10: Bereid je lessen goed voor

Een goede voorbereiding is het halve werk. Een goede voorbereiding van de lessen geeft jou zekerheid. En die straal je uit. Daarmee versterk je je leiderschap.

Jong geleerd is oud gedaan, zullen we maar zeggen. Als je op de opleiding meteen al leert om lessen (tot in de puntjes) voor te bereiden, dan zal je dat later automatisch ook doen. Niet met hele schema’s, waarbij je elk gesproken woord gaat analyseren en reflecteren, maar de belangrijkste dingen neem je wel mee in de voorbereiding. Wat ga je die les doen? In welke werkvorm gaan de leerlingen aan de slag? Wat moeten de leerlingen die les geleerd hebben voordat ze het lokaal uitlopen? Bewust of onbewust, iedereen houdt zich daar mee bezig.

Ik merk het ook meteen als ik een keer een les niet heb voorbereid, bijvoorbeeld omdat ik een les ziek ben geweest en niet precies weet wat ik ga behandelen. Als ik niet weet wat de leidraad van de les is, raak ik de kluts kwijt. Ik weet echt niet wat ik aan het begin van de les moet zeggen tegen de leerlingen, ik weet niet in welke volgorde ik de theorie, de voorbeelden en het zelfstandig werken toe ga passen en ik struikel enorm over mijn woorden. Het is niet zo dat ik normaal gesproken elke zin van tevoren uitschrijf, zodat ik precies weet wat ik ga zeggen, maar ik zorg wel dat ik precies weet wat de belangrijkste dingen van de theorie zijn, welke voorbeelden ik kan gebruiken enzovoorts.

Zonder het voorbereiden van de lessen sta ik ook heel onzeker voor de klas, mede door de bovengenoemde punten. Het voorbereiden van een les kost niet heel veel tijd, maar je plukt er wel de vruchten van. Aan de ene kant doordat je zekerheid uitstraalt, zoals in de tip beschreven staat, maar aan de andere kant ook omdat het me de hele dag door op de been houdt. Als ik één les niet heb voorbereid, ben ik de rest van de dag uit mijn doen. En dat willen we niet hebben.

Liefs! 

Blog nummer 400!

In 2014 wil ik héél veel schrijven voor mijn blog. Zo veel, dat ik aan het eind van het jaar 555 blogs online heb staan. Gewoon, omdat ik het een leuk getal vind.

Op dit moment staan er precies 400 online. 400! Vierhonderd! Wie had dat gedacht, toen ik aan het einde van mijn studie op mijn stageschool een blogje startte, puur en alleen om mijn ei kwijt te kunnen.

Op naar de 500!

Opgaven laten inleveren

Onlangs kreeg ik van een collega de tip om de laatste herhalingsopgaven van het hoofdstuk, de diagnostische toets, te laten inleveren op losse blaadjes. Ze krijgen één les om hier aan te werken. Wat ze niet af hebben, maken ze thuis als huiswerk af. De les erna leveren ze dit in en hier krijgen ze een waardering voor: onvoldoende, voldoende of goed.

Ik heb dit bij mijn 2havo-klas geprobeerd en ik moet toegeven dat ik het een succes vond. De leerlingen vonden het wel wennen. Ik had er namelijk nogal wat eisen aan gesteld die nogal streng waren. Het is maar goed dat ik zo streng was, want het had wel de nodige effecten.

Wat die strenge eisen waren?

De leerlingen moesten het hele lesuur in stilte werken. Ze mochten dus niet met elkaar overleggen, maar ze mochten ook geen vragen aan mij stellen. Ik had ook de tafels uit elkaar gezet om het idee van een echte toets te creëren. Dat was ook weer een tip van mijn collega en ik ben blij dat ik deze heb opgevolgd, want ik merkte dat de leerlingen daardoor ook veel beter werkten.

De tweede eis was dat ze het zo netjes mogelijk moesten doen. Tekenen met potlood, langs een geodriehoek, berekeningen netjes en onder elkaar noteren enzovoorts. Dit zou meewegen in hun beoordeling: geen berekening, geen voldoende.

Een andere eis was dat de leerlingen geen opgaven mochten overslaan. Er staan in het boek zoveel voorbeeldopgaven, we hebben in de les geoefend, ze hebben aantekeningen overgenomen enzovoorts. Ze zouden dus alles moeten weten. Mochten ze ergens vastlopen, dan kan dat. Maar ze moesten in ieder geval wel iets proberen en geen enkele opgave leeg laten. Zo niet, dan zou ik ze een onvoldoende geven.

Dan tot slot de strengste eis: de leerlingen die een onvoldoende zouden krijgen voor de diagnostische toets, mochten de toets niet maken. ‘En als jullie de toets niet maken, is er maar één cijfer dat ik kan noteren: een 1.’

Er zaten echt wel wat strenge eisen aan, maar uiteindelijk heb ik wel van bijna iedereen nette blaadjes teruggekregen met wat ik van hen verlangde: mooie assenstelsels, nette berekeningen en niets opengelaten. Perfect. Natuurlijk waren er wat leerlingen die een of twee opgaven niet snapten en daardoor niets hadden ingevuld. Ik heb ze daarom die les nog aan de opgaven laten werken, na een korte uitleg. Zouden ze de blaadjes die les nog inleveren, dan zouden ze alsnog een voldoende krijgen, maar alleen als het er goed uit zag.

Er was één leerling die ook die les de opgaven niet af kreeg. Met hem heb ik een afspraak gemaakt. Hij kreeg van mij de tijd om de toets alsnog af te maken. Voor elke les dat hij te laat was met het inleveren zou er één punt van zijn cijfer af gaan.

Ik vond dit een fijne manier om het hoofdstuk af te sluiten en om de leerlingen verplichten om de herhalingsopgaven van het hoofdstuk netjes te maken en in te leveren. Door de opgaven te laten inleveren zie je dat ze beter hun best doen, helemaal als ze horen dat ze er een (on)voldoende voor kunnen krijgen. Dit ga ik dus zeker vaker doen.

Liefs!

Voorjaarsvakantie

Heerlijk, dit weekje vrij had ik echt even nodig! Ik heb zo veel (leuke) dingen gedaan, wow! Daarnaast ben ik ook heel productief bezig geweest voor een andere blog waar ik – onder mijn eigen naam – voor schrijf. Wauw!

Ik was vorige week vrijdag al vrij. Op die dag deed ik niet heel veel, behalve dat ik samen met mijn zusje naar het winkelcentrum ben geweest. We hebben wat dingetjes gekocht en daarna bij haar thuis geluncht. Ik wilde die dag in de bibliotheek werken, maar in plaats daarvan heb ik bij haar thuis geschreven.

Zaterdag heb ik wel in de bibliotheek gezeten: ik heb twee toetsen nagekeken en een aantal pagina’s gelezen in mijn boek. Heerlijk rustgevend, tussen de ouderen die een krantje lezen en de jongeren die, vergezeld met een boek, op hun ouders moeten wachten. Het liefst zou ik er nog veel vaker willen zitten. Helaas heb ik daar een slechte internetverbinding en schrijf ik liever achter mijn computer dan achter mijn laptop. Maar voor het lezen is het ideaal!

Verder heb ik een heel seizoen van 2 broke girls op bed gekeken, ik ben wezen lunchen met een collega, ik heb héél veel artikelen voor de andere blog geschreven, ik heb wat blogs voor hier geschreven, ik ben twee dagen naar een vriendin aan de andere kant van Nederland geweest (wat supergezellig was!) en ik heb veel gelezen. Van mij hoeft het niet om naar het buitenland te gaan of een hotelletje in Nederland te boeken. Het liefst zit ik thuis en doe ik hier leuke en productieve dingen. Ik heb me uitstekend vermaakt en van mij mag de vakantie echt nog wel een weekje langer duren.

Gelukkig is de meivakantie ook al in zicht: over acht weken heb ik twee weken vakantie. We zitten te kijken om misschien in die vakantie wel een weekje weg te gaan binnen Nederland. Als dat zo is, neem ik mijn laptop én een verzameling boeken mee. Dat is voor mij pure ontspanning!

Liefs!

Mijn voornemens, update 2

Het voorjaar breekt bijna aan, we houden de frisse moed er in. Waar vele anderen al hun voornemens al hebben laten varen, ga ik stug door. De lange avonden komen er aan, het zonnetje breekt een beetje door. We komen uit de winterdepressie en ik voel alle energie terug mijn lichaam in komen.

1. Blog

Er waren wat weken dat ik totaal geen idee had wat ik moest schrijven, nu heb ik een heel lijstje liggen met opties om nog over te bloggen. Het komt goed, die 555 posts, het komt goed.

2. Wiskunde

Ik wilde een hoofdstuk per week maken, maar ook nog een boek per week lezen, een behoorlijk aantal blogs tikken en proberen te werken aan een verhaal, dat is lastig. Ik heb even geen prioriteiten, maar ik zet alles op een lager pitje. Dat kan toch ook?  

3. Jeugdverhaal

Nope...  

4. Artikelen

Nope...  

5. Lezen

Wat? Laag pitje? Nee hoor! 10 boeken, wow!  

6. Engels

… en die Engelse boeken komen ook nog wel. Ooit. Ha, ik gebruik gewoon mijn vorige voornemen-update, dan hoef ik er nauwelijks iets aan te veranderen. Handig!  

7. NaNoWriMo

November!  

Ik wacht nog op een enorm productieve maand. Februari was dat niet, maart zal het ook niet worden. Eind april heb ik twee weken vakantie en in juli en augustus heb ik nog veel meer weken vrij. Ik reken er op dat ik dan een enorme sprong voorwaarts ga maken.

 

Liefs!

Anoniem bloggen

Onlangs stuitte ik op de website van Milou Schoonemann, een docente in het voortgezet onderwijs. Ze blogt over haar werk, haar leerlingen en collega's, net als ik. Het grote verschil tussen ons? Zij blogt onder haar eigen naam, ik blog anoniem.

 

Onderaan elk artikel staat 'Geplaatst door Elseline Snelten', onderaan alle mails en reacties schrijf ik doodleuk 'Groetjes, Elseline' en ook bij mijn Twitteraccount gebruik ik deze naam. Het is bijna mijn tweede identiteit geworden. Wat sommigen niet weten, is dat ik anoniem blog. Het staat wel ergens beschreven op mijn site waarom ik dit doe, maar lang niet iedereen kijkt hiernaar. Sterker nog: het staat best goed verstopt. (Ergens onder 'Over de site' geloof ik.) Daarom ga ik er vandaag nog eens over schrijven.

 

Ik herhaal mijn woorden nog maar eens: ik blog anoniem. Daar heb ik van tevoren nooit over getwijfeld. Het stond bij het maken van deze site al vast dat ik onder een andere naam zou schrijven. Ik koos voor een voor- en achternaam die ik al kende, maar die niet vaak voorkomen. Ik googelde de naam en er bleek inderdaad niemand te zijn met deze naam, voor zover ik dat kon zien. Mooi!

 

De reden dat ik anoniem blog is omdat ik deze site op de eerste plaats ben begonnen omdat ik mijn ei kwijt wilde. Ik ben geen prater, waardoor ik heel veel dingen opkrop. Ik wilde alles van me afschrijven en dat wilde ik absoluut niet onder mijn eigen naam doen. Stel je voor dat iemand het leest en me met een scheef gezicht aan gaat kijken. Nee, dat wilde ik niet. Bovendien wil ik alles kunnen schrijven zonder me in te hoeven houden. Als ik een vervelend stukje over een collega wil schrijven, omdat dat er nu eenmaal bij hoort (in het onderwijs, maar waarschijnlijk ook op elke andere werkplek), dan wil ik niet de helft weglaten, omdat het kwetsend over kan komen. Of dat ik het helemaal niet zou schrijven, gewoon, omdat het niet netjes is om negatief over iemand te schrijven. Ik doe het wel, natuurlijk, omdat ik op deze blog alle ins en outs beschrijf van het docentenleven en daar horen ook vervelende momenten met collega's bij. Of met ouders. Of met wie/wat dan ook.

 

Soms vind ik het ook wel eens jammer dat ik anoniem blog. Een collega van mij begint nu wel een soort van bijna een vriendin te worden. Laat ik het zo zeggen: ik zie haar deze week voor de tweede keer buiten school en dat zegt toch wel wat, aangezien ik niet zo snel met anderen afspreek. Ik blijf graag binnen mijn comfortzone. Af en toe zou ik zo in een gesprek met haar willen roepen dat ik ergens onlangs over heb geschreven. Of zoiets. En dat gaat dan niet. Of ik zou tegen mijn baas willen zeggen dat ik me echt wel buiten schooltijd verdiep in het onderwijs, 'want ik schrijf een blog over het onderwijs'. Maar dat gaat niet. Of ik zou foto's in mijn artikelen willen plaatsen over het schoolgebouw, mijn lokaal, de leerlingen die enorm goed aan het werk zijn, de leuke krabbels op de toetsen van leerlingen, wanneer ik een werkvorm uitprobeer bij een klas. Maar dat gaat niet.

 

Gelukkig zijn dit de enige nadelen en vind ik de voordelen vele malen zwaarder wegen. Voorlopig blijf ik dus schrijven onder mijn tweede identiteit, Elseline Snelten.

 

Liefs!

Een dag uit mijn docentenleven #7

Ik heb vorige week woensdag mijn dag bijgehouden. Het was een doorsnee werkdag zonder al te veel poespas. Geen avonden op mijn werk, geen wiskundewedstrijden enzovoorts. Heerlijk, zo'n dag!

Woensdag 19 februari 2014

7.00 Ik heb een ander wekkergeluid, een stuk rustgevender. Het is heerlijk wakker worden zo.

7.07 Het verbaast me soms dat ik niet meer met tegenzin mijn bed uit ga. Ik heb af en toe, de laatste tijd steeds vaker, zin om te werken. Om het wiskundig te houden: mijn leven is vergeleken met twee jaar terug 180 graden gedraaid!
7.31 Ja, nu moet ik echt mijn bed uit.
7.37 Mmm, zo fijn om de dag met verse sinaasappelsap te beginnen!
7.56 Ik zie de tram in de verte voorbij rijden. Het voordeel van zo laat naar mijn werk gaan is dat de trams nu om de vijf minuten vertrekken. In plaats van een sprintje te trekken loop ik rustig naar de halte.
8.15 Ik hoef nog maar één tramhalte. Ga ik de trein, die over vier minuten vertrekt, halen?
8.20 Ja, gehaald, en ik heb ook nog een zitplek. Fijn!
8.50 Ruim een uur te vroeg op mijn werk, dat is wel anders dan in mijn nachtmerrie van vannacht, waarin ik uren te laat op mijn werk verscheen, doordat mijn zus per se eerst een haring wilde eten. Ja, af en toe weet ik zelf ook niet hoe ik aan de fantasie kom.
8.52 Ik vraag me trouwens af of ik ook zo extreem vroeg zou komen als ik in de buurt van de school zou wonen. Waarschijnlijk niet.
9.14 Voor de winnaars van de wiskundeolympiade moet ik kaartjes voor een pretpark regelen. Er is zelfs voorgesteld dat ik op de een podium, met microfoon!, de prijzen moet uitreiken. Hallo? Dat durf ik niet hoor! Bovendien hoort dit ook niet bij mijn takenpakket. Ik ben ook veel te schijterig om hier iets van te zeggen.
10.25 Ik heb met mijn klas een gesprekje over het feit dat ze de laatste tijd zo druk zijn. Bij het zelfstandig werken merk ik dat ze iets rustiger zijn, maar heel veel verschil zit er nog niet in. Hier moet na de vakantie verandering in komen!
11.16 In mijn 2havoklas is één van mijn drukste leerlingen afwezig. Het is meteen een stuk aangenamer zo.
11.31 Eén van de leerlingen is morgen jarig. Ze zegt tegen me dat ze in mijn les gaat trakteren. Ik voel me vereerd!
11.42 Een leerling is me duidelijk aan het testen. Ik geef hem 49 strafregels (50 klinkt zo veel…).
11.44 Ik merk nog geen verschil: 98 strafregels.
11.51 De teller staat op 147 strafregels en ik ben er klaar mee. Ik verplaats de leerling met tafel en al de gang op. Dan kan hij wel ADHD en nog een heel lijstje hebben; hier heb ik geen zin in. En dan mag hij heel blij zijn dat ik hem niet naar de afdelingsleider stuur!

12.26 Ik geef les aan de klas-met-de-vele-vragen. Na elk woord dat ik zeg, vliegen er standaard drie vingers de lucht in. Het is niet erg om een vraag te stellen, maar even wachten met mijn uitleg voorkomt vaak al heel veel vragen.

12.39 De laatste tien minuten van de les laat ik de leerlingen in stilte werken. De combinatie zelfstandig werken en ondertussen individueel uitleg vragen gaat niet, dus dan maar helemaal geen vragen stellen. Veel verontwaardigde gezichten, maar dat is nu even niet mijn probleem. Vier klassikale waarschuwingen vind ik meer dan genoeg.
13.04 Pauze! Ik eet mijn boterhammetje op in mijn lokaal. Even rust!
13.23 Ik zit wel eens te denken om “nee, ik heb nog geen cijfers” op een trui of t-shirt te laten drukken.
13.41 Een leerling uit een andere klas zou het volgende lesuur haar toets inhalen, maar ze klopt nu al op de deur. Haar vorige les is eerder afgelopen. Ik sleep een tafel en een stoel naar de gang. Mooi, dan ben ik ook eerder vrij!
14.01 Tijdens de stilteminuten wil iemand graag een vraag stellen. Bij een ‘nee’ als antwoord gaat hij demonstratief naar achteren leunen. Wanneer ik hem na een minuut nog geen waarschuwing heb gegeven, gaat hij toch maar aan het werk. Ik glimlach stiekem. Soms is negeren beter dan negatieve aandacht geven. Vooral bij leerlingen die te veel negatieve aandacht eisen.
14.10 Einde van de les. Ik haal de inhaalleerling het lokaal in. Ze maakt in mijn lokaal haar toets af.
14.23 De leerling is klaar. Ik kijk vlug haar toets na, zet haar cijfer in het systeem en vertrek richting de trein. Een vroegertje vandaag!
15.27 Het is altijd zo fijn om mijn straat in te lopen. Het geeft me zo’n thuis-gevoel!

De rest van de dag heb ik me nauwelijks nog met mijn werk bezig gehouden. Ik heb mijn social media een half uur lang gecheckt, ik heb gedoucht, gelezen, blogs geschreven, aan mijn verhaal gewerkt en tot slot in mijn bed televisieseries bekeken. Heerlijk!

 

Liefs!

Oproep: andere onderwijsblogs?

Tijdens mijn zoektocht naar andere blogs van collega's uit het onderwijs, kwam ik maar één écht leuke blog tegen: lvnslssn, oftewel Levenslessen van Milou Schoonemann, docente wiskunde, natuurkunde en scheikunde op een VMBO-school. Ik kan me (en heb me) uren vermaken door haar blogs te lezen, maar ik zou het nog veel leuker vinden om andere blogs over het onderwijs aan mijn rijtje toe te voegen.

 

Dus: heb jij of ken jij een leuke blog over het onderwijs die ook nog eens met enige regelmaat wordt geüpdate? Laat het weten in een reactie!

 

Liefs!

Dagboek: Korte werkweek (#22)

De werkweek duurde slechts drie dagen. Aan het begin van het schooljaar heb ik dit een paar weken meegemaakt, maar toen waren de dagen zo extreem vol dat ik er niet van kon genieten. Nu de dagen wat rustiger zijn, kan ik er daarom dubbel zo veel van genieten.

Op dinsdag had ik een rustige dag. Op dinsdag geef ik alleen les aan mijn brugklassen en geef ik een extra wiskundeles aan een paar leerlingen uit 4havo. Aan het begin van het jaar zag ik daar echt tegen op, maar nu vind ik het heerlijk. Ik houd altijd een vragenuur, maar omdat de leerlingen zo weinig vragen hebben, is het eigenlijk gewoon een tussenuur. Ik moet dan wel verplicht in mijn lokaal blijven en ik kan geen berichtjes op mijn telefoon checken, maar ik zie er wel de voordelen van in.

 

Terugkijkend op woensdag kan ik zeggen dat ik een fijne dag had. Mijn brugklasleerlingen kregen de gelegenheid om te leren voor de toets van de dag erna en bij mijn 2havo-klas was de drukte jongen van de klas ziek. Deze leerlingen hebben beter dan normaal gewerkt en ik genoot enorm van de humor van deze leerlingen. Heerlijk. Wel grappig, van de week komt er een post online waarin ik best klaag over de drukke leerlingen die dag, maar achteraf gezien valt dat reuze mee.

 

Donderdag voelde aan als een vrijdag. De dag erna zou ik namelijk vrij zijn en daar keek ik enorm naar uit. De eerste drie lesuren gaf ik toetsen aan de brugklassen. Ik liet de leerlingen aan het eind van de les de blaadjes naar voren doorgeven. De leerlingen die vooraan het lokaal zaten, moesten de blaadjes sorteren op antwoordblaadjes en op de opdrachten. Ze hadden dit binnen een paar seconden gedaan, terwijl ik er altijd een stuk langer over doe. Voortaan ga ik het dus op deze manier doen!

Bij mijn 2havo-klas heb ik de leerlingen na de uitleg eerst tien minuten in stilte laten werken aan de opdrachten. Dit was zo fijn! Volgens mij vonden de leerlingen dat ook, want de meeste leerlingen hadden aan het eind van de les hun huiswerk af. In deze les heeft ook nog één leerling getrakteerd vanwege haar verjaardag. Ik voelde me vereerd dat ze dat in mijn les wilde doen!

 

Het is nu niet alleen weekend, maar ik heb ook een week vakantie. Heerlijk! Afgelopen woensdag kon je al lezen over al mijn plannen voor aankomende week. Volgende week zaterdag kun je lezen wat ik van al deze plannen heb uitgevoerd.

 

Liefs!

Werkvorm: Levend memory

Vorige week heb ik een quiz georganiseerd in mijn brugklassen, een zogeheten wiskwis. Ik dacht dat het wel zou lukken om een heel lesuur te vullen, maar helaas: na een half uur was ik de quiz afgelopen en hadden we nog twintig minuten te gaan. En nu?

Ik legde de eerste klas twee keuzes voor: optie 1 was verder gaan met het wiskundeboek. Optie 2 was een ander spel, maar ik had zelf nog geen flauw idee. Dat kon dus alleen doorgaan als iemand uit de klas een goed idee had.

Er gingen direct vingers omhoog. Ik wees willekeurig iemand aan en ze kwam meteen met een briljant spel: een levend memory. Ik heb er een kleine draai aangegeven door er een wiskundig memory van te maken, maar het idee wat precies hetzelfde.

Hoe werkt het?

Bij een oneven aantal leerlingen gaan er drie leerlingen de gang op, bij een even aantal leerlingen gaan twee leerlingen de gang op. (Je zou er als docent eventueel ook voor kunnen kiezen om zelf mee te spelen met het spel, maar dat heb ik zelf niet gedaan.)
Zodra deze leerlingen op de gang staan, worden er in het lokaal duo’s gevormd. Elk duo kiest een woord (wiskundig, uiteraard). Als iedereen een maatje heeft gevonden én als elk duo een woord verzonnen heeft, gaat iedereen op de tafel zitten. De leerlingen van de gang komen dan terug het klaslokaal in. Zij gaan voorin staan en noemen om de beurt twee namen van leerlingen. Deze leerlingen noemen wat ze zijn, zoals een kwadratische formule of de stelling van Pythagoras. Als er twee gelijken worden genoemd, heeft de leerling een punt en mag deze nog een keer twee namen noemen. Bij twee verschillende dingen gaat de beurt over naar de andere leerling.

Als een duo is genoemd door een leerling, verplaatst het duo zich van de tafel naar de stoel. Zo zien de ‘raders’ welke kinderen nog niet genoemd zijn. 

Het spel stopt zodra alle duo’s bekend zijn.

Levend memory duurt zo’n tien minuten, maar als je leerlingen hebt die niet enorm treuzelen voordat ze een naam noemen, kan het ook gespeeld worden binnen deze tien minuten. Als je er een beetje druk achter zet, zou je dit bijvoorbeeld ook kunnen doen wanneer je nog zeven lesminuten over hebt en je de leerlingen wel een lolletje gunt.

Variaties

Ik liet de duo’s twee gelijke woorden verzinnen. Beide leerlingen waren dan een prisma, een vermenigvuldigingspunt of een Einstein. Wil je het spel leerzaam maken? Dan kun je woorden verzinnen die met elkaar te maken hebben. Rechthoekige driehoek en stelling van Pythagoras, Einstein en E = mc². 

En natuurlijk kun je deze werkvorm ook toepassen bij andere vakken. Jaartallen en gebeurtenissen bij geschiedenis, begrippen bij aardrijkskunde, vertalingen bij Engels, Duits, Frans en Spaans en betekenissen bij Nederlands. Elementen bij scheikunde, formules bij natuurkunde. Oké, en rekensommetjes bij rekenen zouden ook nog best leuk kunnen zijn!

Ik ben blij met dit geweldige idee van mijn leerling en ik weet zeker dat ik dit nog eens ga toepassen in mijn lessen.

Liefs!

Werkvorm: De wiskwis

Voor Valentijnsdag heb ik een quiz gemaakt voor mijn brugklasleerlingen. Het had niets met Valentijn of met de liefde te maken, het was een wiskundige quiz. Oftewel: een wiskwis. Dat ik de quiz uitvoerde op Valentijnsdag, was puur toeval. Of misschien ook niet.

Wegens een avondprogramma de dag voor Valentijn, waren alle leerlingen op 14 februari huiswerkvrij. De leerlingen liepen al enorm voor op het huiswerk en ik had geen idee wat ik anders met de les aan moest. Ik besloot dus dat er een activerende werkvorm verzonnen moest worden en ik kwam weer op mijn oude vertrouwde quiz, iets wat ik vorig jaar ook deed in mijn brugklas op de laatste lesdag.

De quiz had ik binnen een half uurtje gemaakt. Ik had vier ronden, te weten een spellingsronde, een ronde met meerkeuzevragen, open vragen en als afsluiting een rekenronde. De inspiratie voor de vragen, zo'n vijf per ronde, haalde ik uit de wiskundeboeken. Ik gebruikte alles uit de eerdere zes hoofdstukken, van rekenvolgorde tot ruimtefiguren, van assenstelsels tot kwadratische formules.

Ik wilde er een Ik hou van Holland-element inbrengen en dat deed ik door bij de eerste twee ronden (spelling en meerkeuze) per groepje een leerling naar voren te roepen. Alleen deze leerlingen mochten een antwoord geven. Bij de andere twee ronden wilde ik iedereen een kans geven. Zodra ze het antwoord wisten, moesten ze gaan staan. Zo kreeg iedereen een eerlijke kans om aan de beurt te komen.

Een groot nadeel, iets wat ik vrijwel elke keer ervaarde, is dat ik niet wist wie er als eerste ging staan. Bij de lastige vragen, waarbij iedereen echt goed moest rekenen, lukte dit nog wel, maar bij de makkelijkere vragen leek het alsof iedereen tegelijk ging staan. Ik probeerde zo goed mogelijk te herinneren wie ik als eerste zag staan, maar dat was niet zo eenvoudig. Vooral niet toen iedereen riep dat Pietje als eerste ging staan, of juist Jantje. Lastig!

Maar dat weerhoudt me er niet van om zo'n quiz niet nog eens te doen. Voor de brugklassers doe ik het weer op het einde van het schooljaar, het moet wel leuk blijven. Maar als ik binnenkort een les over heb in mijn 2havo-klas, ga ik absoluut voor hen ook een quiz in elkaar flansen.

Liefs!

10 dingen… die ik ga doen in de voorjaarsvakantie

Ik weet dat velen op dit moment al genieten van hun voorjaarsvakantie, maar ik ben volgende week pas aan de beurt. Niet dat ik het erg vind hoor: ik trek het nog best wel een weekje en bovendien heb ik zo minder weken tot aan de meivakantie. Think positive! Toch kijk ik er best wel naar uit. Sowieso om de naam alleen al: voorjaarsvakantie, de lente begint! En daarnaast zijn er ook nog andere dingen die op mijn lijstje staan. Benieuwd? Lees dan verder.

10 dingen die ik ga doen in de voorjaarsvakantie:

1. In de vakantie ga ik genieten van mijn wekkerloze dagen: uitslapen dus! Ik ben niet van plan om dagelijks tot elf uur op bed te liggen (want dat vind ik dan ook weer zonde van mijn dag), maar ik ben allang blij dat de wekker niet meer op half zes staat.

2. Zondagavond heb ik een etentje van mijn schoonvader in een heel fijn restaurant. Voorbereid als ik ben weet ik nu al wat het gaat worden: uiensoep, mixed grill en crème brulée!

3. Volgende week ga ik lunchen met een collega. Een paar weken geleden deed ik dit ook en we vonden het allebei zo gezellig, dat we in de vakantie weer een middagje hebben gepland. Even bijpraten, elkaar leren kennen en wat tips en ervaringen uitwisselen over het werk. We hebben één gezamenlijke klas, ik ben benieuwd hoe zij over die leerlingen denkt.

4. En over vriendinnenuitjes gesproken: volgende week ga ik samen met mijn vriend naar de andere kant van Nederland, waar een vriendin van mij woont. We zien elkaar niet vaak, maar als we elkaar zien, vind ik het wel weer heel erg gezellig! Stiekem vind ik het wel heel erg jammer dat ze zo ver weg woont!

5. Nog iets spannends: ik ga volgende week mee naar een echo van mijn zus! Ze zit nu op de helft van haar zwangerschap, we weten al dat het een meisje wordt en we hebben al een pretecho gezien. Ik vind het superspannend om mee te gaan!

6. Ik ben er deze week al mee begonnen, maar volgende week wil ik nog meer afleveringen van 2 broke girls kijken. Ik heb seizoen 1 op DVD gekregen en de eerste 8 afleveringen heb ik al gezien. Nog zestien te gaan!

7. Over relaxen gesproken: ik wil minimaal twee boeken uitlezen in de vakantie. In totaal zit ik vijf uur in de trein, verspreid over twee dagen, dus hopelijk kan ik die dagen al een flink aantal bladzijden lezen.

8. Ik zeur de laatste weken dat ik weinig tijd heb (lees: weinig tijd maak) voor schrijven, dus in de vakantie wil ik dat weer oppakken. Thuis raak ik best snel afgeleid, ook door internet, dus misschien is het handig om in de bibliotheek te zitten…

9. …dan kan ik daar ook meteen blogs schrijven! Ik heb zo veel inspiratie om over te schrijven, maar ook hierbij geldt dat ik snel afgeleid raak. Ik merk ook dat ik mijn tijd helemaal niet nuttig gebruik en dat ik veel uren op mijn vrije dagen helemaal niets doe wat ook maar iets met mijn goede voornemens te maken heeft. Blogs lezen, YouTube-filmpjes kijken, televisie kijken. Best zonde, want als ik eenmaal bezig ben, of als ik eenmaal klaar ben, dan ben ik toch wel trots op mezelf.

10. Het laatste wat ik in de vakantie ga doen is twee wiskundehoofdstukken maken. Na deze twee hoofdstukken ben ik helemaal klaar met havo wiskunde A (van zowel klas 4 als klas 5), dus dan kan ik na de vakantie aan wiskunde B voor vwo beginnen. Even een goede start maken voor als ik volgend jaar met de opleiding ga beginnen!

Je leest het: mijn vakantie zit weer volgepland! Naast al deze dingen ga ik natuurlijk ook enorm genieten van het feit dat ik tien dagen mijn leerlingen niet zie, dan ik tien dagen niet dat hele stuk naar mijn werk hoef te reizen en dat ik tien dagen geen ‘Heeft u de toetsen al nagekeken?’ hoef aan te horen. Ik vind werken leuk, maar ik kijk er enorm naar uit om even vakantie te hebben!

Liefs!

Een dag uit mijn docentenleven #6

Vorige week donderdag heb ik mijn dag weer van uur tot uur bijgehouden. Ik had een lange werkdag: ik begon het eerste uur en ’s avonds vertrok ik pas rond negen uur richting huis, want we hadden een Open Avond op mijn werk.

Donderdag 13 februari 2014

6.05 Vandaag heb ik geen brood, maar een stuk appeltaart als lunch. Weer eens wat anders.

6.12 Tijdens het poetsen van mijn tanden bedenk ik dat ik gisteravond verse jus d'oranges had geperst. Lekkurrr.

6.17 Ojee, ik ben laat vandaag. Normaal gesproken zou ik nu al van huis weg gaan, maar ik moet mijn schoenen nog aantrekken. Hurry!

6.51 De trein heb ik bij lange na niet gehaald, maar dat is niet erg. Alsnog ben ik ruim op tijd.

7.18 Ik heb nog geen flauw idee wat ik vandaag met de brugklassen ga doen. Waarschijnlijk ga ik mijn hele planning voor het nieuwe hoofdstuk weer aanpassen, anders loop ik wel erg ver vooruit en heb ik aan het eind van het schooljaar niets meer te doen.

8.08 Ik zit er klaar voor, laat de leerlingen maar komen!

8.40 Hé, ik heb ineens een leuk idee voor de les van morgen. Een quiz!

9.26 En weer een leerling die zijn geodriehoek is vergeten... Kunnen de leerlingen die niet gewoon vastnieten aan hun hoofd?

9.44 ‘Mogen we al opruimen?’ ‘Nee, nog 10 minuten.’ O nee, we hebben vandaag een 45 minuten-rooster!

10.31 Pauze, heerlijk! Ik zoek een collega op, met wie ik vandaag moest overleggen over een opdracht voor de mentorcursus.

10.35 Ik heb niets gedaan, zij heeft niets gedaan. Dat was dus een heel kort gesprek!

11.00 Met een cappuccino loop ik naar de computerruimte. Ik open een lege PowerPoint en verzin vragen voor de quiz van morgen.

11.45 Ik heb alleen geen beloning voor het winnende team, op een snoepje na. Ach, wie het kleine niet eert...

12.00 Ik hoorde gisteren van een collega dat de leerlingen zich voor 28 februari moeten aanmelden voor de kangoeroewedstrijd. Oeps, ik ben helemaal vergeten om flyers en posters te maken. Dat ga ik nu dus maar doen.

12.30 Het is pauze, maar mijn lokaal wordt bezet gehouden door een collega. Ik wacht voor de deur.

12.40 Dit duurt lang en ik voel me voor paal staan. Het lijkt net alsof ik de gang op ben gestuurd. Ik ga wel even naar het toilet.

12.45 Als ik terug kom, merk ik dat het lokaal nog steeds bezet is. Over vijf minuten gaat de bel al. Ik ga echt niet nog langer wachten. Ik klop aan en vraag of mijn collega zo klaar is. 12.47 Ik moet nu in een recordtempo alles klaarzetten en voorbereiden. De bel gaat veel te snel en zelfs tijdens het schrijven van deze zin (een paar uur later) voel ik een opgejaagd gevoel. Ik kan niet tegen deze stress!

13.06 De klas (2havo) is druk. Ik geef zes leerlingen strafregels mee, maar het helpt niet. 14.23 Bleh, alle energie is weg uit mijn lichaam. 2havo was druk, mijn extra wiskundeuur voor tweedeklassers zat bomvol én iedereen had veel te veel vragen en ik sta nu helemaal te trillen op mijn benen. En dat komt doordat ik niet op tijd mijn lokaal in kon om me voor te bereiden en rustig te worden in mijn hoofd. 

14.40 Ik zit in een vergadering en notuleer alles wat er wordt gezegd. Best een leuke taak!

15.15 Samen met een paar gezellige collega’s richt ik het lokaal in voor vanavond.

16.00 In de computerruimte ontwerp ik een tegoedbon voor Valentijnsdag en maak ik de flyers voor de kangoeroewedstrijd af.

16.36 Alles is gedaan en bovendien krijg ik rond dit tijdstip toch niets meer uit mijn handen: ik wacht in de kantine op het eten.

17.13 Mmm, het eten komt binnen en het ruikt lekker!

18.55 Het eten zit er in, mijn make-up is bijgewerkt, ik heb een kauwgompje in mijn mond en ik ben er helemaal klaar voor: laat de kinderen maar komen.

20.03 Is het al 21.00? Ik vind het heel gezellig, maar ik krijg wel last van mijn voeten. Note to myself: binnenkort nieuwe schoenen kopen!

21.14 Nadat alles is opgeruimd, kunnen we eindelijk naar huis.

22.17 Ik lig in bed. Ik ben zo moe, dat ik niet kan slapen. Bovendien heb ik nog veel te veel om over na te denken.

23.45 Pfff, ik voel me zo moe, maar ik ben nog steeds wakker… Mijn maag knort, maar ik heb geen zin om mijn bed uit te gaan om iets te eten te pakken.

00.09 Zzzzz.

 

Liefs!

StudySteps, de persoonlijke online wiskundetrainer

Van een leerling kreeg ik een tijdje geleden de tip om eens naar www.studysteps.nl te surfen. Ze gebruikte deze website voor het oefenen met wiskunde en wilde de tip graag met mij delen.

StudySteps is een website bedoeld voor leerlingen die moeite hebben met wiskunde. Van de website: ‘Wiskunde is soms best lastig en veel leerlingen op havo en vwo worstelen met wiskunde. Gelukkig is wiskunde is te leren met het juiste leerproces. StudySteps helpt om stap voor stap betere leerresultaten te bereiken.’ Op de website van StudySteps vind je ontelbaar veel oefensommen (ruim 50.000 per leerjaar). Naast het oefenen van opgaven kun je ook met online wiskundecoaches communiceren door middel van een chat- of videogesprek.

StudySteps is bedoeld voor leerlingen, maar ook als ouder (en docent) kun je ook een account aanmaken. Hiermee kun je de voortgang van je kind (of leerling) in de gaten houden.

Aan StudySteps zijn echter wel kosten verbonden. Logisch, want die online coaches, met wie de leerlingen een online afspraak kunnen maken, steken er ook werk, tijd en energie in. Per maand betaal je vanaf €16,95. De specifieke kosten per abonnement kun je hier vinden.

Liefs!

P.S. Dit is geen reclame, slechts een leuke tip van een leerling!

Oproep: wie zijn jullie?

Soms, heel soms, naar mijn mening veel te weinig, krijg ik wel eens een reactie of zelfs een e-mail van een lezer. Op dat soort momenten gaat mijn hart even wat sneller bonken, ren ik met mijn telefoon naar mijn vriend om de reactie te laten lezen en ga ik nadenken over een antwoord - wat soms wel twee dagen duurt. Oeps.

Maar er zijn heel veel dagen dat ik dit niet doe. Ja, ik ren wel met mijn telefoon naar mijn vriend, maar dan om een grappig plaatje op Facebook te laten zien, of mijn rooster voor de komende week. De reacties en mails blijven vaak uit.

Toch zie ik dagelijks best veel pageviews, dus er moet wel iemand zijn die mijn blog bezoekt. Vandaar dit stukje. Ik ben heel benieuwd wie jullie zijn, hoe jullie op mijn blog terecht zijn gekomen, of het je eerste keer (en laatste keer?) is dat je hier komt en of je nog leuke tips en/of aanvullingen hebt. 

Mag ik twee minuutjes van jouw tijd? Laat dan een reactie achter! 

Alvast hartelijk bedankt. :-)

Liefs!

Dagboek: Vakantie! O nee, toch niet (#21)

Hoe ik terugkijk op de afgelopen week? Ik weet het niet zo goed. Het voelde een beetje als de week voor de vakantie, of zo. Dat had vooral te maken met vrijdag, Valentijnsdag. En vooral de lessen die ik die dag gegeven heb. Maar laten we beginnen bij het begin.

Op dinsdag had ik een kort dagje. Voor ’s middags had ik een dagje in de stad gepland. Om één uur zat ik in de trein, om half twee zou mijn vriend me met de scooter ophalen bij het station. En toen kreeg ik ineens een berichtje: hij stond halverwege met een lekke band. Uiteindelijk zijn we nog wel de stad in geweest, maar leuk is anders.

Woensdag gaf ik les aan 2havo. Ze hadden vorige week vrijdag de opdracht gekregen om de D-toets te maken op losse blaadjes. Deze moesten ze vandaag inleveren. Ik moet heel eerlijk toegeven dat ik best zenuwachtig was. Als ze het niet zouden inleveren, kregen ze een 1 voor de repetitie. Hard? Ja. Maar ben ik altijd consequent? Nee. Ik wist ook niet hoe ik moest reageren als iemand het niet zou hebben. Gelukkig is het allemaal redelijk goed afgelopen, op één leerling na. Hier moet ik nog maar eens uitgebreid artikel over schrijven.

Donderdag had ik een enorm lange dag. Komende week komt er een blogpost online waarin ik mijn dag van minuut tot minuut bespreek, maar wat ik er nu over kwijt wil, is dat ik ’s avonds een Open Avond had op mijn werk. Twee uur lang staan, rondlopen, glimlachen, kinderen lokken, zo goed mogelijk antwoorden bedenken op de lastige vragen van de ouders, alles met kramp in mijn lachspieren en pijnlijke voeten tot gevolgd. En enorme honger!

Vrijdag was het Valentijnsdag. Commercieel, vindt zo’n beetje iedereen, maar ik vind het hartstikke leuk. Niet per se om mijn liefde voor de leerlingen te tonen (bleh!), maar wel een dag waarop ik extra aardig ben én waarop ik een klein beetje extra voor mijn leerlingen doe. Zoals mijn 2havo-klas, die helaas een repetitie voor hun neus kreeg. Sorry, leerlingen, het kon niet anders. Maar om het goed te maken, had ik bij iedereen een chocoladehartje op het proefwerkblaadje gelegd. Dat vonden ze een leuke binnenkomer. En bij mijn brugklasleerlingen heb ik een wiskwis en levend memory gespeeld. Over beide komt later nog iets online, I promiss! Het was vermoeiend, vooral bij de laatste twee brugklassen, maar absoluut zeer zeker geslaagd!

Dit weekend zit ik vol met wiskundeopgaven maken voor mezelf, toetsen nakijken, visite, romantische etentjes en misschien nog een bioscoopje. Genoeg leuke dingen, maar ik ben best toe aan vakantie. Nog maar drie werkdagen!

Liefs!

De WiskundeAcademie

Vorige keer had ik een leerling die naar me toekwam om me te tippen over StudySteps, afgelopen week kwam er een leerling naar me toe met een andere website om wiskunde mee te oefenen: WiskundeAcademie. Ze vertelde dat ze elke dag (al lijkt me dat wat overdreven) een uur lang wiskundefilmpjes kijkt en dat het huiswerk daardoor een makkie wordt.

Direct in het daaropvolgende tussenuur ben ik gaan surfen naar hun website en bijbehorende YouTube-kanaal. Ik heb meteen mijn conclusie getrokken: wat een leuke en vooral handige website!

Van de website: ‘In mei 2012 zijn de broers Roeland & Florian Hiele de OnderwijsAcademie gestart met als doel het onderwijs een nieuwe impuls te geven. Zij zijn van mening dat het huidige onderwijs meer op het individu gericht kan worden. Met de huidige technologie is het mogelijk om leerlingen en studenten in hun eigen tempo te begeleiden. Momenteel wordt hier nog te weinig gebruik van gemaakt.’

Door middel van YouTube-filmpjes laten zij onderwerpen uit de wiskunde zien, aan de hand van voorbeelden en theorie uit heb boek. Zij gebruiken hierbij de methode Getal en Ruimte voor zowel de onderbouw als de bovenbouw, maar ook als je op school met een andere methode werkt, kunnen de filmpjes nuttig zijn. Wiskunde blijft natuurlijk wiskunde, in welk boek het ook staat.

Ik heb nog niet alle filmpjes bekeken (daar zou ik wel wat extra tijd voor moeten uittrekken), maar de filmpjes die ik heb gezien vond ik enorm nuttig. Er worden goede voorbeelden gebruikt, Roeland Hiele legt het duidelijk uit én hij doet dit ook op meerdere manier. Hij herhaalt continu dat je het filmpje kunt proberen, bijvoorbeeld als je zelf de voorbeelden eerst wilt maken.

Voor mij gaat de uitleg te langzaam (het zou gek zijn als ik het zelf niet meer zou volgen), maar ik denk dat het een perfect tempo is voor de zwakkere leerlingen. Dat is tenslotte – in mijn ogen – de doelgroep voor deze website.

Behalve de WiskundeAcademie bestaan er ook soortgelijke websites voor Engels, Nederlands, scheikunde, aardrijkskunde, biologie en Duits. Een goed initiatief van deze broers en ik denk dat vele leerlingen hiermee geholpen kunnen zijn – mits ze van het bestaan afweten!

Liefs!

Ik was echt in de veronderstelling dat ik al eens een artikel heb geschreven over StudySteps. Helaas kan ik dit artikel niet meer terugvinden (kan het zijn dat er spontaan blogposts verdwijnen?!), dus ik zal er in de toekomst nog eens over schrijven.

Twintig procent van de leerlingen

‘Het moet niet zo zijn dat tachtig procent van je energie in twintig procent van je leerlingen gaat zitten,’ zei een wijze collega laatst. Ik heb de zin onthouden, omdat ik het zo geniaal vond wat hij zei. Want inderdaad, er is een tijd geweest dat al mijn energie ging zitten in de leerlingen die al deze aandacht van mij vroegen. Zo’n twintig procent van mijn leerlingen dus.

Vandaag ging het helaas niet zo. Ik had één klas die extreem veel aandacht nodig had. Niet per se van mij, maar wel van elkaar. Elke keer dat er iets werd gezegd, wilde iedereen daarop reageren. Werd er voorin het lokaal iets gezegd, dan kwam er een reactie van iemand achterin. Ontzettend vermoeiend. Ik heb de leerlingen tien minuten in stilte laten werken en dat hielp. Voor die tien minuten. Helaas werd het daarna weer een kippenhok.

De les is, nu ik dit schrijf, al tweeënhalf uur afgelopen, ik zit thuis en er is al van alles tussendoor gekomen. Toch blijf het maar malen in mijn hoofd. Ik neem het grootste deel van de klas niets kwalijk. Zo zijn kinderen. Toch zijn er drie leerlingen die echt het bloed onder mijn nagels vandaan hebben gehaald. Twee meisjes die een bord voor hun kop hebben, die qua gedrag nog thuishoren op de basisschool en die zo verschrikkelijk aan het klieren waren, dat iedereen om hen heen gek werd. Vandaag ook dat commentaar over en weer. Ze hadden er aan de andere kant van het lokaal last van.

En dan is er nog een leerling, een jongen, die keer op keer de grens op zoekt. Ik heb het al van hem gewend, ik heb al eerder een hele blogpost over hem geschreven en toch kan ik maar niet aan hem wennen. Achterbaks, bijdehand (op een verkeerde manier) en ontzettend brutaal. Nee, dat leerlingen als hij zijn niet de reden dat ik voor het onderwijs heb gekozen.

Ik vind het echt lastig om met deze drie leerlingen te handelen, omdat ik bij alle drie het idee heb dat ze hun eigen plan trekken. Dat ik kan praten als brugman, maar dat er niets bij hen binnenkomt. Bleh. Een geniale oplossing heb ik dus nog niet. Het enige wat ik vanaf morgen ga veranderen, is dat ik deze leerlingen een apart plekje ga geven. Ik ga ze “isoleren”, ik zet ze achterin het lokaal neer en ik ga ze zo veel mogelijk negeren. Ik begin morgenochtend met een praatje, ik vertel de hele klas – niet alleen deze drie leerlingen, maar ook de anderen – dat ik geen geduld meer heb om continu te waarschuwen en dat de enige plaatswijziging die ik nu nog uit wil voeren, de plaatswijziging van een plekje binnen het lokaal naar een plekje buiten het lokaal is. De afgelopen lessen heb ik veel leerlingen een andere plek gegeven, omdat niets leek te helpen, maar nu heb ik er genoeg van.

Pfff… En nu even uitademen, dineren en chillen!

 

Liefs!