Dagboek: Vertraging, tafeltjesavond en toetsen (#29)

Mijn week leek niet voorbij te gaan. Dat komt ook doordat deze week ineens uit vijf werkdagen bestond in plaats van vier. En dat merk je wel! De hele donderdag had ik het gevoel dat het vrijdag was. Gelukkig is het nu weer weekend en heb ik even tijd om bij te komen én om toetsen na te kijken. En natuurlijk om te genieten, want voor je het weet is het weer maandag.

Afgelopen maandag verliep prima. Tot ik naar huis ging. Om 13.00 verliet ik het schoolgebouw, dus ik had al helemaal gepland dat ik dan om 15.00 uur thuis zou zijn, inclusief de boodschappen. Dat plan werd ruw verstoord doordat iemand op mijn traject voor de trein was gesprongen. Ik vind het sowieso al asociaal dat iemand voor de trein springt, want daarmee zit je half treinreizend Nederland dwars. Maar als het net op een dag gebeurt dat ik vroeg thuis had kunnen zijn... Uiteindelijk had ik bijna een uur vertraging. Daar ging mijn lange, vrije middag!

Dinsdag verliep iets moeizamer dan maandag. Vreemd genoeg ging mijn les in 2havo beter dan in de brugklassen. Nou ja, misschien is het niet heel vreemd als je je bedenkt dat de drie drukste jongens uit 2havo er niet waren.

Over woensdag schreef ik al een blog. Ik was ontzettend zenuwachtig voor de tafeltjesavond. Achteraf was het natuurlijk nergens voor nodig, maar dat is eigenlijk altijd zo... Tijdens het avondeten op mijn werk was ik absoluut de gezelligste niet en alle gesprekken van mijn collega’s gingen ook eigenlijk compleet langs me heen. Gelukkig vielen alle gesprekken mee, kon ik met de ouders goed praten over de voortgang van de kinderen, werden er geen lastige vragen gesteld en lag ik op tijd weer in mijn bedje!

Donderdag was een rustig dagje. Aan mijn drie brugklassen gaf ik een SO. Ik heb dus drie keer 30 minuten kunnen genieten van de stilte! Ook mijn les in 2havo viel mee. Hopelijk blijft die kleurenkaartjesmethode nog even werken!

Vrijdag had wat mij betreft wel iets langer mogen duren. En dan vooral het moment dat ik les gaf aan mijn laatste brugklas. Normaal zijn die leerlingen echt schatjes, maar vandaag hadden ze geen zin. Logisch, want het was hun (en mijn) laatste lesuur van de dag!

Dit weekend heb ik een hoop na te kijken. Drie SO's van de brugklas en één repetitie van 2havo. Gelukkig is mijn vriend vandaag aan het werk, dus ik heb er nu alle tijd voor!

Liefs!

10 stappen om... de tafeltjesavond voor te bereiden

Ik heb voor vandaag een andere draai gegeven aan mijn “10 redenen om…”-lijstjes. Vandaag geef ik tien stappen om de tafeltjesavond voor te bereiden.

Jawel… Het is weer zo ver. Vanavond krijg ik weer zeven gesprekken met ouders. Maar welke voorbereiding ging daar aan vanaf? Lees hier mijn tien stappen om zo’n gesprek voor te bereiden.

Tien stappen om de tafeltjesavond voor te bereiden:

1. Koop een kladblokje (of in mijn geval: graaf er één op uit een ladekast) en reserveer voor alle leerlingen enkele bladzijdes.
2. Soms hebben de ouders al een notitie ingevoerd waarom ze komen. Zo gaat dat bij ons op het werk. Schrijf deze notitie bij de juiste leerling.
3. Vraag aan de leerling zelf wat de reden van het bezoek is. Wat gaat er mis bij de leerling? Waar heeft hij/zij moeite mee? Noteer dat uiteraard ook in het boekje.
4. Ga in gesprek met de afdelingsleider en/of de mentor. Dit is vooral bij één leerling van mij erg nuttig. Ik had geen flauw idee waarom hij naar de tafeltjesavond wilde komen, omdat al zijn cijfers boven de 5,5 zijn.
5. Bekijk alle cijfers die de leerling gehaald heeft, zowel voor de huidige periode als de voorgaande periode(s). Deze kun je uitprinten en meenemen naar het gesprek.
6. Zoek de rapportcijfers van de andere vakken op. Hier kun je vaak ook een hoop concluderen. Is de leerling alleen slecht in jouw vak of haalt de leerling over de gehele linie slechte cijfers?
7. Ga bij jezelf na hoe het gedrag van de leerling in de klas is. Hoe is zijn/haar concentratie? Hoe is de werkhouding tijdens het zelfstandig werken? Hoe ligt de leerling in de groep? Schrijf dit ook op in het kladblok.
8. Haal je overige administratie erbij. In een multomap houd ik bij hoe vaak een leerling een boek of schrift niet bij zich heeft en hoe vaak een leerling het huiswerk niet heeft gemaakt. Als een leerling vaak zijn huiswerk niet maakt (en ook niet inhaalt) zegt dat wel iets over de leerling.
9. Bedenk alvast oplossingen. Ik vind het lastig om ter plekke een oplossing te bedenken voor eventuele problemen of moeilijkheden. Daarom bedenk ik deze van tevoren. Hierbij neem ik het heel breed: ik verzin voor allerlei mogelijke problemen een oplossing. Lukt het de leerling niet om thuis huiswerk te maken? Dan blijft de leerling ’s middags langer op school om het in een stilteruimte te maken. Heeft de leerling vaak geen huiswerk gemaakt? Dan blijft de leerling ’s middags net zo lang zitten tot alles af is. Kan de leerling zich niet concentreren achteraan de klas? Dan maak je een nieuw plattegrondje waarbij de leerling vooraan in de klas zit. Vind de leerling het moeilijk om iets te vragen? Dan vraag ik af en toe aan een leerling of hij/zij een vraag heeft. En zo zijn er nog veel meer problemen én oplossingen.
10. Verzin over iedere leerling ook iets positiefs. Bij de ene persoon is het makkelijker dan bij een ander. Maar over iedereen valt wel iets positiefs te vertellen. Schroom ook niet om deze complimenten drie of vier keer te vertellen. Hoe vaker, hoe beter. (Al is tien keer een beetje overdreven…)

Succes!

Liefs!

Zenuwen!

Vanochtend had ik ze weer: de zenuwen. Ik kan daardoor zo boos op mezelf worden. Als er iets op de planning staat wat maar een beetje afwijkt van mijn reguliere leventje dan voel ik de zenuwen door mijn hele lichaam.

En waarvoor? Voor slechts zeven simpele gesprekjes met ouders. Tenminste, dat probeer ik mezelf de hele tijd wijs te maken. Het zijn maar zeven gesprekken. Het valt best mee. Binnen tien minuten ben je van de ouders af. Hoe erg de ouders ook zijn, om 20.30 uur vanavond trek jij je jas aan en verlaat je het gebouw weer. Hoe erg kan het zijn?

In mijn ogen héél erg. Ik beeld me allerlei scenario’s in waar ik totaal niet in wíl zitten. Boze ouders, teleurgestelde ouders, verdrietige ouders, schreeuwende ouders, zwijgende ouders, ouders met rollende ogen, ouders die twijfelen aan mijn docentskills, ouders die lachend vragen hoe oud ik ben… Ieks!

Ik voor continu een tweestrijd in mijn bovenkamer. De ene stem vertelt me dus het bovenstaande, terwijl de andere stem het probeert te sussen.

“Bedenk je goed dat de ouders en jij en om dezelfde reden zitten: jullie willen beide het beste voor het kind/de leerling.”
“Je bent omring door collega’s. Als de ouders écht agressief worden, ook al is daar totaal geen reden voor, dan zijn er genoeg anderen om je heen.”
“De gesprekken duren echt maar tien minuten, hooguit met een beetje uitloop. Mochten de gesprekken echt zo rampzalig zijn, dan ben je snel weer van ze af.”
“…want wat is nou 600 seconden op een heel mensenleven?”
“Je hoeft geen slechtnieuws-gesprekken te voeren met de ouders. Don’t worry!”

En buiten dit allemaal zit het wel goed met mijn voorbereiding. Ik ben het hele lijstje af gegaan (komt over één uur op mijn blog!), ik heb alles opgeschreven, ik heb genoeg research gedaan… Én ik heb gedoucht, mijn make-up aangebracht, mijn mooiste jurk uit mijn kast gehaald en mijn schoenen schoongemaakt.

Zo erg kan het toch niet zijn?

Liefs!

Dankbaarheidslijstje #6

Gisteravond schreef ik het al in een notitie op mijn telefoon: maandag dankbaarheidslijstje maken! Dus dat deed ik! Vandaag was geen bijzondere dag en sommige dingen zaten aardig tegen (het OV op de terugweg naar huis bijvoorbeeld…). Toch heb ik wat dingetjes waar ik wél blij mee was/ben.

Vandaag, 8 april 2013, ben ik dankbaar voor/ben ik blij met…

… het snoozen op mijn telefoon vanochtend. Om 5.15 uur ging mijn wekker (ik heb altijd een uur nodig om wakker te worden), terwijl ik er pas om 6.30 uur uit ging. Heerlijk als je je nog even kunt omdraaien!
… het OV op de heenweg. De terugweg was een ramp, maar op de heenweg ging het gelukkig wel goed. Binnen een uur was ik op mijn werk én het scheelde me bijna twee euro doordat de incheckdingen in de tram het niet deden. Merci!
… de lessen in mijn brugklassen. Met 2havo ben ik altijd enorm aan het stoeien, maar gelukkig lopen de lessen in mijn brugklassen eigenlijk altijd wel goed. En als het een keer minder goed verloopt dat maak ik me ook geen zorgen, want ik weet dat het de volgende keer wel beter zal gaan!
… mijn redelijk positieve beoordeling op mijn les van vorige week. Afgelopen dinsdag kwam er iemand mijn les bekijken en die les gingen we vandaag bespreken. Ik was zelf érg negatief, maar gelukkig zag zij wel veel pluspunten. Gelukkig maar!
… met vriend. Het is iets waar ik iedere dag dankbaar voor ben, maar als we gezellig samen boodschappen doen voel ik het net nog even iets meer!

Dat waren de dingen voor vandaag. En alvast iets waar ik dankbaar ben voor morgen: uitslapen! Het is jammer dat ik morgen tot laat in de middag les sta te geven, maar het voordeel daarvan is wel dat ik pas laat hoef te beginnen. :-)

Liefs!

# Dankbaarheidslijstje #1

# Dankbaarheidslijstje #2

# Dankbaarheidslijstje #3

# Dankbaarheidslijstje #4

# Dankbaarheidslijstje #5

Cito-toets, wat is dat?

In het verlengde van de blog van vorige week schrijf ik vandaag een blog over de Cito-toets. De Cito-toets is een welbekende toets. Ik dacht altijd dat deze toets bij alle basisscholen werd afgenomen, maar toch schijnen er scholen te zijn die liever een andere toets afnemen. De Cito-toets wordt aan het eind van de basisschool, dus bij de leerlingen uit groep 8, afgenomen. Deze toets is om het niveau te bepalen voor het vervolgonderwijs.

De onderdelen

De Cito-toets bestaat uit verschillende onderdelen. Uiteraard zitten er opgaven in over taal en rekenen, maar ook over studievaardigheden en wereldoriëntatie. Het onderdeel wereldoriëntatie is hierbij niet verplicht. De verdeling van de opgaven is als volgt:

Taal: 100 opgaven
Rekenen (en wiskunde): 60 opgaven
Studievaardigheden: 40 opgaven
Wereldoriëntatie: 90 opgaven

De puntentelling

Ik had altijd gedacht dat het aantal goede antwoorden automatisch zou leiden naar het behaalde punten. Bij een score van 541, de score die ik haalde voor deze toets, zouden dan 541 goede antwoorden horen (en dus 9 foute antwoorden). Maar dat zit dus niet zo. Nogal logisch als er slechts 200 vragen zijn die worden meegeteld. Van de website van Cito haalde ik het juiste antwoord op de vraag hoe de score wordt berekend. “De standaardscore wordt berekend op basis van het aantal goede antwoorden op de Eindtoets. Het onderdeel Wereldoriëntatie telt hierbij niet mee. Deze standaardscore wordt omgezet op een schaal van 501 en 550 met behulp van een formule die jaarlijks wordt aangepast op basis van de moeilijkheidsgraad van de toets.” De reden dat het aantal punten in de vijfhonderd zit is vrij logisch: Cito wil niet dat de score wordt gezien als schoolcijfer. Een score van 536 of 547 is niet zo makkelijk om te rekenen naar een schoolcijfer als een cijfer van 94 of 67.

Het advies

Voordat je onderstaande tabel leest is het belangrijk om te weten dat het advies (van de basisschool) altijd kan afwijken van wat er in deze tabel staat. De Cito-toets is slechts een momentopname. De docent van groep 8 heeft vaak een beter beeld van de leerling en kan dus een advies geven (zowel hoger als lager) dan in onderstaande tabel staan.

501 - 520 - basisberoepsgerichte leerweg

519 - 524 - basis- en kaderberoepsgerichte leerweg
523 - 528 - kaderberoepsgerichte leerweg
528 - 532 - kaderberoepsgerichte leerweg en gemengde/theoretische leerweg
529 - 533 - gemengde/theoretische leerweg
533 - 536 - gemengde/theoretische leerweg en havo
535 - 541 - gemengde/theoretische leerweg en havo/vwo
537 - 540 - havo
540 - 544 - havo/vwo brugklas
545 - 550 - vwo

Wie mag de Cit0-toets maken?

In principe mag iedereen uit groep 8 maken. Er zijn een paar uitzonderingen. Leerlingen die, als ze in groep 8 zitten, minder dan vier jaar in Nederland wonen, hoeven deze toets niet te maken. Zij beheersen de Nederlandse taal onvoldoende om de vragen te kunnen lezen. Ook de leerlingen die na de basisschool naar het speciaal onderwijs of naar praktijkonderwijs gaan hoeven de toets niet te maken.

Liefs!

Nieuwe documenten!

Vrijdagavond las ik wat oude blogposts van mezelf door. Onder andere die van mijn voornemens van 2013. Elke maand komt er een update over mijn vijf goede voornemens, maar over mijn zesde voornemen schrijf ik eigenlijk nooit. Mijn zesde voornemen is namelijk om meer documenten op mijn blog te plaatsen.

Dit weekend ben ik aan de slag gegaan. Een leerling uit de brugklas vroeg vorige week om extra oefensommen over herleiden. Dat was er wel, maar het sloot niet heel goed aan bij het brugklashoofdstuk. Daarom heb ik een document gemaakt met alleen sommetjes die aansluiten bij het hoofdstuk dat ik nu behandel.

Omdat ik toch bezig was heb ik meteen nog meer oefensommen gemaakt. Zowel voor de brugklas als voor de tweede klas. Volgorde bij bewerkingen, ontbinden in factoren, vergelijkingen oplossen...

Alle documenten zijn te vinden onder Documenten. Voel je vrij om het te gebruiken!

Liefs!

P.S. Ik beloof niets, maar ik hoop echt in de toekomst vaker documenten online te zetten.

Dagboek: Ups & downs (#28)

Een korte werkweek, maar wel een week met ups en downs. Vooral dinsdag had ik een enorme baaldag. Bleh.

Maandag was het Pasen. Voor mij geen eieren verstoppen/zoeken, familiebezoekjes of culinaire maaltijden. Na een ontbijtje met mijn vriend ben ik achter de computer gekropen en heb ik geschreven, geschreven, geschreven. Eerst één blog, daarna ben ik verder gegaan met mijn verhaal. Het begint nu echt vorm te krijgen en dat geeft best wel een kick!

Dinsdag was een zware dag. Ik kreeg een lesbezoek in mijn 2havo-klas en dat was slopend. De leerlingen waren druk, waardoor mijn les niet liep zoals gepland. Ik stuurde er drie leerlingen uit... Bah! De rest van de dag verliep ook niet vlekkeloos. Ik was zo pissig door die ene les, waardoor ik de hele tijd met een donderwolk boven mijn hoofd liep. 

Woensdag heb ik geprobeerd een dankbaarheidslijstje over dinsdag te schrijven. Wonder boven wonder kon ik toch nog wat punten bedenken. De rest van de dag ben ik best lui geweest. Naar de markt gefietst, nog een blog geschreven en een toets uitgewerkt, maar verder bracht ik mijn dag door op de bank. Chill!

Gelukkig had ik donderdag een goede dag. Mijn les in 2havo verliep best goed (zie deze blog), de lessen in de brugklas verliepen (ondanks de vele vragen) ook wel oké, in mijn tussenuren heb ik veel dingen van mijn to do-list kunnen strepen en ook na werktijd heb ik mezelf nuttig gemaakt door een SO te maken en een blog te schrijven. 

Op vrijdag stond ik heerlijk op. De dag ervoor lag ik om half zeven al op bed. Inderdaad. Af en toe lijk ik wel een klein kind! Ik las eerst een boek en toen ik deze uit had, zo’n twee uur later, viel ik heerlijk in slaap. Vrijdag was ik dus fit voor een lange dag! Dat had ik wel nodig, want mijn dag begon met mijn 2havo-klas. Gelukkig deden ze redelijk goed mee. Het werken in groepjes lukte wel aardig en ik heb slechts drie groene kaarten hoeven trekken. Beter!

En dan nu… weekend. Ik heb vanavond een verjaardag, maar verder geen plannen. Afgelopen dinsdag kocht ik een nieuw boek, wie weet lukt het me om die morgenavond uit te krijgen!

Liefs!

Een geweldig idee!

Soms kan ik mijn 2havo-klas achter het behang plakken. Echt waar. Maar heel soms, zoals vandaag, komen ze met geweldige ideeën!

Afgelopen dinsdag had ik een lesbezoek. Ik zal zachtjes uitdrukken: het was een ramp. Ik weet niet wat voor pilletjes ze geslikt hadden, maar blij was ik absoluut niet met ze. Bah. Dus daar moest iets aan gedaan worden.

Ik heb voor het eerst sinds een lange tijd weer lopen piekeren in bed. Wat moet ik nou? Heel boos worden, iedereen strafwerk geven, leerlingen eruit sturen bij het minste of geringste wat ze verkeerd doen. Maar nee, dat past niet zo goed bij me. Wat wel bij me past is in gesprek gaan met de leerlingen. Dus dat heb ik gedaan.

Vanochtend had ik ze weer voor mijn neus. Ik had de tafels in groepjes gezet, dus dat was voor mij (en voor sommige leerlingen) heel spannend. Hoe zouden ze reageren? Gelukkig ging dat vrij goed. Er werd niet gemopperd over de groepjes waar ze in zaten, dus daar was ik al heel blij mee.

En toen… Er moest iets gedaan worden aan hun houding in de klas. Ik wilde regels opstellen. Zwart op wit, waar ik dus op terug kon vallen als iemand een misstap zou maken. Dus dat deed ik. Ik maakte een lijstje met acht regels. Samen met de klas natuurlijk, want dat werkt altijd beter. Schijnt. Daarna moest ik consequenties bedenken. Wat als iemand dus echt een misstap begaat? Iemand die wel door me heen praat bij de uitleg bijvoorbeeld. Of iemand die in de klas zit te eten.

En daar had een leerling een heel leuk idee voor! Ik zou ze regels onderverdelen in groepjes: een groepje met niet zo erge overtredingen, een groepje met gemiddeld erge overtredingen en een groepje met erge overtredingen. Daarbij heb ik “straffen” bedacht in drie groepen: de milde straffen (zoals iets overschrijven), een gemiddelde straf (zoals een opstel schrijven) of een erge straf (zoals nablijven). Als een leerling een regel overtreedt uit de eerste groep, die noemen we even groep ‘groen’, dan trekt de leerling een kaartje van het groene stapeltje. Als een leerling een regel overtreedt uit de laatste groep, trekt de leerling een kaartje van het stapeltje met de ergere straffen. Zo wordt een leerling gestraft naar de regel die is overtreden, hoef ik niet ter plekke een straf te bedenken en hoeft er ook geen discussie plaats te vinden of de straf wel of niet eerlijk is.

Wat een geweldig idee!

Vanavond ga ik de kaartjes maken, vanaf morgen ga ik het uitproberen. Zodra ik weet of het idee werkt of niet, komt er een blog online!

Liefs!

Tip: Weet wat je wilt leren (#17)

Alle tips zijn afkomstig uit het boekje “282 tips voor leerkrachten”, uitgegeven door de Algemene onderwijsbond.

Ik weet nog goed dat ik een lamme hand kreeg van al het schrijfwerk tijdens mijn stage. Ik wilde alles wat er werd gezegd en gedaan opschrijven. Als de les was afgelopen was het me gelukt om de halve les bijna letterlijk op te schrijven. De rest liet ik zitten. Ik wilde zo ontzettend veel dingen opschrijven, ook de onbelangrijke dingen, terwijl ik die dingen nooit meer zou teruglezen. Lekker belangrijk wat de docent precies vertelde toen hij zijn les ging openen. Of wat hij als antwoord teruggaf op een leerling.

Hoofdstuk 1, tip 1: Weet wat je wilt leren

Als je ‘gewoon maar wat doet’, schiet je weinig met je stage op. Het belangrijkste is dan ook dat je goed weet wat je in je stage wilt leren. Laat dit ook aan je begeleider en je mentor weten, zodat zij je daarin kunnen ondersteunen. En om te voorkomen dat je je stage van dag tot dag moet vormgeven, kun je het beste een weekplanning maken. Zo zorg je ervoor dat je daadwerkelijk leert wat je wilt leren.

Pas later in dat jaar werd me duidelijk dat je niet alles zo letterlijk op hoeft te schrijven. Het is vooral belangrijk dat je let op de punten die voor jou belangrijk zijn. Zo wilde ik bijvoorbeeld in het eerste jaar dat ik stage liep letten op het houden van orde. Dat is een ontzettend algemene term en ik wist ook totaal niet wat ik daarmee bedoelde. Daarom schrijf ik gewoon alles op wat ermee te maken had. Boze blikken, “ssst”, wat voor waarschuwingen er werden gegeven, wat de mimiek daarbij was etc. Pas later in de opleiding werd het echt duidelijk wat ik wilde.

Toen ik eenmaal ook zelf les ging geven moest ik natuurlijk aan mijn begeleider(s) doorgeven waar zij op moesten letten. Dit was uiteraard weer het houden van orde, maar ook op mijn mimiek en hoe ik harder kon optreden ten opzichte van de leerlingen zonder boos te worden. Want ook de begeleider(s) kan/kunnen zo gericht kijken naar mijn les en tips geven op de punten waar ik ze nodig heb.

Wat je dus moet doen voordat je met stage begint? Stel een lijst op met punten waar jij op gaat letten bij je begeleider of bij de docent bij wie je eens een kijkje neemt. Lijkt het je lastig om een les af te sluiten? Zoom daar dan vooral op in bij het maken van aantekeningen. Of vraag je je af wat voor soort waarschuwingen je kunt geven? Let dan heel goed op wat voor soort waarschuwingen er worden uitgesproken.

Wat je moet doen als je al wat verder in je stage bent en zelf ook al lessen aan het geven bent? Stel een lijst op met punten waar je moeite mee hebt en extra aandacht voor wilt vragen. Geef dit – samen met je lesvoorbereiding – aan je stagebegeleider. Hij/zij kan dan specifiek op de punten letten waar jij om hebt gevraagd. Wat je ook kunt doen is elke les een nieuw lijstje opstellen. De ene week wordt er alleen gelet op het houden van orde, de andere les op het contact met de leerlingen.

Liefs!

# Tip 14: Ga niet aftellen

# Tip 15: Heb engelengeduld

# Tip 16: Geef de ouders de ruimte

Dankbaarheidslijstje #5

Hij is een beetje laat, maar wat men zegt: “Beter laat dan nooit.” Gisteren had ik best een rotdag. Heel even had ik het gevoel dat alles mis ging. Toen ik net nog even terug mijn bed in kroop en aan de dag van gisteren dacht, leek het me wel een goed plan om over gisteren een dankbaarheidslijstje te schrijven. Want uiteraard ben ik dat gisteren helemaal vergeten.

Gisteren, 2 april 2013, was ik dankbaar voor/was ik blij met…

… het zonnetje dat mijn slaapkamer in scheen. Dat is héél fijn wakker worden!
… mijn good-hair-day. Ik heb bijna nooit mijn haar los, omdat het altijd vervelend zit. Het zit niet in model of ik ga er de hele tijd aan zitten, waardoor het alsnog uit model gaat. Maar gisteren zat het vrijwel mijn hele werkdag goed!
… de avond die ik met mijn vriend heb doorgebracht. Vlak voor etenstijd gingen we een stukje fietsen richting de boulevard. Daar zijn we eerst de winkels ingegaan en daarna uit eten geweest. Toen we thuis kwamen waren we allebei zo moe dat we allebei op de bank in slaap vielen.
… het boek dat eindelijk in de boekwinkel lag. Al maanden wachtte ik op het derde deel van “Zwaar …” van Chantal van Gastel. Toen ik gisteren nietsvermoedend de boekhandel in liep, zag ik hem meteen liggen. Ik heb weer wat te doen dit weekend!
… de lessen in de brugklas. Na een slopende les met mijn 2havo-leerlingen zijn drie uurtjes met de brugklassen extra fijn. En al helemaal als de lessen goed verlopen!

Nu ik zo een lijstje typ, zijn er toch best wat dingetjes waar ik gisteren blij mee was. Jammer dat ik dat op de dag zelf over het hoofd heb gezien.

Liefs!

# Dankbaarheidslijstje #1

# Dankbaarheidslijstje #2

# Dankbaarheidslijstje #3

# Dankbaarheidslijstje #4

WISC-test, wat is dat?

Ik zou er bijna een nieuwe reeks van kunnen maken: de Wat-is-dat-eigenlijk?-serie waarin ik blogs schrijf over dingen waar ik wel eens van heb gehoord, maar waar ik de betekenis niet van ken. Want ook tijdens de afgelopen vergadering hoorde ik weer allerlei termen voorbij komen waarvan ik eigenlijk niet wist wat dat betekende.

Vandaag een blog over de WISC-test. Ja, ik had er wel eens van gehoord. Maar wat dat precies is? Al sla je me dood. Daarom heb ik het opgezocht.

WISC staat voor Wechsler Intelligence Scale for Children. Het is een intelligentietest voor kinderen tussen de 6 en 16 jaar oud. De test bestaat uit uiteenlopende tests. Deze zijn onderverdeeld in twee delen: de verbale tests en performale tests. Onder de verbale tests vallen onder andere woordkennis en rekenen. Onder performale tests vallen onder andere plaatjes ordenen en figuren leggen. In totaal zijn er dertien tests (respectievelijk 6 tests en 7 tests).

De WISC-test kan om verschillende redenen worden afgenomen. Enkele redenen kunnen zijn om (uiteraard) het IQ te meten, om de CITO te herkansen of om eventuele leerproblemen te registreren.

De uitslag van een WISC-test is een IQ-score. Hierbij is 100 de gemiddelde score. De standaardafwijking is hier 15.

Nu snap ik dus wat ze bedoelen als er wordt gezegd dat een leerling een WISC-uitslag van 108 heeft…

Liefs!

Mijn voornemens, update 3

Er is weer een maand voorbij sinds mijn vorige update. Tijd om te laten zien hoe het met mijn voornemens van 2013 gaat!

1. Verder met mijn blog

Van de 333 blogs die ik aan het eind van het jaar op mijn site wil hebben staan, heb ik er nu 170 online staan. Als ik er echt 333 aan het eind van het jaar wil hebben, moet ik echt even door gaan schrijven. Met mijn drie blogs per week én mijn wekelijkse dankbaarheidslijstje moet het net wel of net niet gaan lukken. Spannend!

2. Een boek schrijven

Ja, ik heb het weer helemaal opgepakt! Er staan nu bijna 10.000 woorden op (digitaal) papier, dus dat heb ik best netjes gedaan. Ik heb ook een hele fijne stok achter de deur. Elke zondagavond heb ik een deadline: voor 18.00 uur moet mijn verhaal (met minimaal één nieuw hoofdstuk) naar mijn vriend gemaild worden. Tja, nu moet ik dus wel!

3. Heel veel lezen

In maart heb ik gelukkig wat meer gelezen dan in de vorige twee maanden. Ik heb in totaal 6 van de 25 boeken gelezen, waarvan dus vier boeken in maart. Misschien niet de meest intelligente boeken, maar gelukkig was dat ook niet de eis.

 

4. Mijn andere blog oppakken

Over alle boeken heb ik een blog geschreven.

#1: CarrySlee - Brainwash

#2: AstridHarrewijn – Miss Match

#3: Jennifer Probst – Het huwelijkscontract

#4: Maren Stoffels - Sproetenliefde

#5: Jennifer Probst – De huwelijksval

#6: Cathy Kelly – Kierewiet en andere verhalen

5. Engels leren

Misschien is dit dan zo’n voornemen dat ik toch niet ga waarmaken in 2013…

Liefs!

Dagboek: Vergaderingen, verjaardagen en een drukke goede vrijdag (#27)

Maandag had ik een fijne dag. Het was weliswaar een lange dag (van 8.00 tot 17.00) (dat is voor mij met mijn lesrooster een lange dag, ja!), maar met zoveel tussenuren merkte ik daar weinig van. Ik begon de dag met drie lesuren aan mijn brugklassen, eindigde de dag met twee rapportvergaderingen en tussendoor heb ik lessen voorbereid, blogs geschreven en net gedaan alsof ik het druk had.

Dinsdag zag mijn dag er heel anders uit. Om te beginnen: om half acht lag ik nog steeds in bed. Met al die vroege ochtenden waardeer ik het des te meer als ik uit mag slapen! Ik begon de dag om half elf, gaf aan mijn drie klassen een toets, had een korte pauze, een vergadering en om 14.00 uur zat mijn dag er al op. Van deze heerlijke dag had ik makkelijk een enorm dankbaarheidslijstje kunnen schrijven, maar toen ik thuis kwam uit mijn werk heb ik me op de bank genesteld met mijn nieuwe boek, een film en een deken. Vergeten!

Op woensdag schreef ik wel mijn dankbaarheidslijstje. Hierin is onder andere te lezen hoe druk ik het nog had op mijn vrije dag. Wat werk betreft lagen er drie toetsen te wachten om te worden nagekeken. Mijn brugklassen hadden de toets érg goed gemaakt, het SO-tje van 2havo was dramatisch. Maar dat is natuurlijk niets nieuws. Er waren leerlingen met 3 punten of minder (van de 21), terwijl de vragen bijna letterlijk uit het boek kwamen... Wat moet ik daar nu mee?

Donderdag kreeg ik/gaf ik het antwoord op die vraag. Iedereen kreeg 1 punt erbij op zijn cijfer en ik halveerde de weging. Het SO zou nu nauwelijks meetellen voor het laatste rapport, maar de leerlingen (en ouders) krijgen zo wel een signaal dat er iets moet veranderen.

Vrijdag was een behoorlijk slopende dag. Ondanks dat het goede vrijdag was, moest ik gewoon werken. Op zich geen probleem, maar de vorige avond vierde ik de verjaardag van mijn vriend. Laat mijn bed in, vroeg mijn bed uit en dan ook nog in combinatie met het volgende: helpen bij de paasviering (les, paasviering, les, paasviering, les (inclusief lokaalwisselingen door)), een crematie en nog eens de verjaardag van mijn vriend. Ik ben niet gemaakt om 19 uur achter elkaar wakker te blijven!

Gelukkig kon ik vandaag uitslapen! De rest van het weekend zit ook al aardig volgepland. Daarom ben ik blij met een extra vrije dag op maandag. :)

Liefs!

Dankbaarheidslijstje #4

Het was tijd voor een dankbaarheidslijstje op een eerdere dag in de week. Maandag vergat ik het, dinsdag zat ik zo lekker met een dekentje op de bank dat ik geen zin had om achter de computer te kruipen. Dus dan op woensdag!

Vandaag, 27 maart 2013, ben ik dankbaar voor/ben ik blij met…

… het weer! Hallo zonnetje! De zonnestralen schenen al fijn bij me naar binnen vanochtend en ook het fietsen naar het winkelcentrum vanochtend was een stuk aangenamer dan normaal. Hopelijk blijft het zo. Maar dat weet je in Nederland natuurlijk nooit!

… mijn vrije dag. Mijn vorige vrije dagen waren gewoon ‘fijn’. Maar vandaag had ik een dagje vrij echt nódig! Waarom? Mijn to do-list is enorm vandaag. Winkelcentrum voor boodschappen en spulletjes voor de verjaardag van mijn vriend morgen, drie toetsen nakijken, twee taarten bakken, bed verschonen, twee wasjes draaien, was ophangen, was opvouwen, badkamer schoonmaken, woonkamer opruimen en schoonmaken, (…). Maar ik klaag niet, want – op het schoonmaken na – zijn het best leuke dingen!
… een dagje alleen. Ik vind het heerlijk dat mijn vriend nu praktisch bij me is ingetrokken, maar af en toe zo’n dagje alleen thuis zijn is wel fijn.
… mijn energie. Ik voel me af en toe een zak aardappelen, maar vandaag werd ik gelukkig met aardig wat energie wakker. Daar heb ik ook meteen gebruik van gemaakt. Ik schrijf deze blog terwijl de appeltaart in de oven staan (mmm!) en terwijl de wasmachine staat te draaien. De toetsen liggen op een stapel naast me klaar om nagekeken te worden en ook de emmer en de schoonmaakmiddelen staan al klaar!
… spotify. Ik wilde er eerst niet zo veel van weten. Vroeger draaide ik op mijn slaapkamer wel vaak muziek op mijn laptop, maar sinds ik alleen woon vind ik de rust ook wel heel fijn. Ik vergeet het ook eigenlijk altijd om de radio (of de tv) aan te zetten voor achtergrondgeluid. Maar als ik er wel aan denk, zoals nu, is het toch wel leuk om muziek aan te hebben!
… het cijfer dat één van mijn leerlingen heeft gehaald voor zijn toets. Ik heb tussen schrijven van deze blog door een toets nagekeken, want ik bedacht me ineens dat ik had beloofd om aan het eind van de middag de cijfers op internet te zetten. Deze jongen haalt altijd vijfjes en met moeite een zes. Voor zijn toets van gisteren heeft hij een 8,1 gehaald! Ik heb hem meteen een mailtje gestuurd. :-)

Ik zet alvast in mijn agenda dat mijn volgende dankbaarheidslijstje a.s. dinsdag geschreven gaat worden!

Liefs!

 

# Dankbaarheidslijstje #1

# Dankbaarheidslijstje #2

# Dankbaarheidslijstje #3

10 redenen om... door te gaan met bloggen

Er zijn best wel een paar redenen waarom ik zou willen stoppen met mijn blog. Nee, grapje. Er is er maar één. Ik vind het jammer dat ik zo weinig pageviews heb/reacties krijg. Ik hoor anderen over ruim 10.000 pageviews per dag, dagelijks 2000 unieke bezoekers, honderd(en) reacties op slechts één blogpost. En ik moet het (nu) doen met gemiddeld 100 pageviews per dag en 14 reacties waarvan 7 van mezelf in bijna één jaar tijd. Het aantal unieke bezoekers kan ik niet zien, dus het zou ook nog eens kunnen dat er één mafkees is die elke dag 100 keer mijn blog opnieuw opstart. Eh… Tja.

Maar gelukkig zijn er (ruim) tien redenen om gewoon door te gaan met mijn blog! Hier komen ze.

1. Ik ben in eerste instantie begonnen met mijn blog om van alles van me af te kunnen schrijven. En echt waar, het werkt perfect. Ik heb nauwelijks dagen dat ik het even niet meer zie zitten en volgens mij heb ik nog niet één keer serieus gedacht om een carrièreswitch te maken. Top!
2. Het lijkt me ontzettend leuk om over een jaar, of twee/drie/vier… jaar, terug te kijken op mijn blog om te lezen hoe het lesgeven me afging in het eerste jaar.
3. Misschien zijn er wel echt honderd verschillende mensen per dag die mijn blog lezen en die het ook echt daadwerkelijk leuk vinden om te lezen hoe leuk mijn dag was of hoe erg ik heb gefaald. Of om te lezen welke tips ik op mijn site zet. Of andere nuttige dingen. Ik vind het zelf altijd heel jammer dat een blog ermee stopt, dus ik denk dat anderen datzelfde gevoel wel zullen hebben.
4. Voor zover ik weet is er geen andere blog van een andere docent die zo up-to-date is als mijn blog. Tijdens het google’en kom ik wel eens op blogs waar de laatste post in de prehistorie online is gezet. Jammer…
5. Ik heb het magische getal van 100 blogs bereikt. Ik wil nu gaan voor de 200 blogs, want dat is niet heel ver weg meer. Dan daarna de 250, 300 en natuurlijk 333 voor het eind van het kalenderjaar.
6. Schrijven is leuk! Het maakt me ook negen van de tien keer niet meer uit dat er zo weinig reacties binnenkomen. Alleen al het feit dat ik drie blogs per week mag schrijven vind ik superleuk!
7. Bloggen over lesgeven is weer eens iets anders. Een gat in de markt, of zo. Er zijn zoveel blogs over beauty, lifestyle, eten… Ik ga vrijwel altijd mee met de menigte, maar omdat ik niet zo van de beauty/fashion ben, was de keuze snel gemaakt.
8. Het geeft iets extra leuks aan het lesgeven. Lesgeven vind ik leuk, schrijven vind ik leuk en nu mag ik het combineren! Het is totaal anders dan het schrijven van een portfolio (wat ik overigens ook een prima tijdverdrijf vond). Mijn blog wordt niet beoordeeld, ik krijg hier geen cijfer voor, mijn diploma hangt hier niet van af… Ik kan gewoon schrijven wat ik wil zonder dat er een rode streep doorheen komt te staan.
9. Sinds ik ben gaan schrijven over het lesgeven ben ik het lesgeven zelf leuker gaan vinden. Toen ik bijvoorbeeld in de zomervakantie blogs schreef over het lesgeven en de tips uit het boekje las, kreeg ik echt de kriebels om weer voor de klas te staan. Terwijl ik toch echt vele malen liever vakantie heb dan dat ik werk….
10. Het schrijven over het onderwijs is ontzettend leerzaam. Om ideeën op te doen voor blogs kijk ik wel eens in mijn portfolio dat ik schreef voor mijn afstuderen. Ik haal informatie uit mijn scripties. Ik blader mijn studieboeken wel eens door. Ik bekijk mijn lessen op een andere manier, omdat ik bijvoorbeeld op een lesgedeelte wil inzoomen. En soms, heel soms!, lees ik het tijdschrift van de Algemene Onderwijsbond. Het blad ligt eens in de zoveel tijd op mijn deurmat en eigenlijk gooi ik hem altijd direct in mijn mand met tijdschriften die ik ooit nog moet lezen. Maar stiekem staan er hele interessante dingen in!

Er zijn zoveel meer redenen waarom ik door wil gaan, maar deze serie heet nu eenmaal “10 redenen…”. Voorlopig stop ik dus niet. Ik heb ideeën genoeg om nog zeker twee jaar door te schrijven. Ja, echt waar. Nu maar hopen dat ik volgend jaar mag blijven op mijn werk. :)

Liefs!

Aan het denken

Sommige uitspraken zetten me enorm aan het denken. Eén van de uitspraken vond plaats tijdens de afgelopen studiedag. De dag stond in het teken van passend onderwijs.

Een docent en tevens moeder van een zoon met autisme was aan het woord. "Wat veel collega's niet beseffen is dat de aandoening (???) thuis gewoon doorgaat. Als jullie klaar zijn met werken zetten jullie alle leerlingen met dit soort aandoeningen (?) van jullie af. Maar voor mij begint het dan pas."

Het raakte me. Heel af en toe vroeg ik me af hoe "dat soort leerlingen" (sorry voor de woordkeuze) thuis zijn. Luisteren ze ook zo slecht? Gaan ze ook tegen de regels in? Blijkbaar dus wel. En gelukkig kennen de ouders de gebruiksaanwijzingen van hun kinderen na zo'n twaalf jaar wel, maar het blijft lastig. De kinderen zullen altijd anders reageren dan kinderen die bijvoorbeeld niet autistisch zijn. Daarbij komt ook nog de puberteit om de hoek kijken, wat het extra lastig maakt.

Ik heb na dit verhaal diep respect gekregen voor deze collega, en voor alle andere ouders met dit soort kinderen. Ik doe het hen zeker niet na. Want waar ik vier uur per week met een leerling worstel, doen zij het zeker tien uur per dag!

Liefs!

Studiedag: passend onderwijs

Een typisch voorbeeld van wat er gebeurt als ik iets niet op een to do-lijst zet. Ik wilde een blog online zetten waarin ik zou terugverwijzen naar mijn vorige studiedag. De studiedag die ik op de eerste werkdag van 2013 had. Toen ik op mijn blog de link ervan zocht, bleek dat ik er nog geen blog over had geschreven.

Ik ben nu bijna drie maanden verder. Over het algemeen zit het wel goed met mijn geheugen, maar als ik nu stap voor stap moet opnoemen wat we die dag hebben gedaan dan weet ik het niet meer precies. Erg jammer, omdat ik er zo ontzettend positief over was! Natuurlijk weet ik het nog wel globaal. Misschien is het ook wel goed dat ik hier zo laat pas over schrijf. Ik weet nu alleen nog de dingen die me zijn bijgebleven en die dus ook echt belangrijk voor mij zijn.
 De dag stond in het teken van passend onderwijs. Waar de vorige studiedag gericht was op het lesgeven (namelijk toetsen en beoordelen), was het nu echt gericht op de leerlingen. Dat is toch waar het onderwijs voor een heel groot deel om draait. Het programma over toetsen en beoordelen was voor mij erg leerzaam, maar dit was minstens zo interessant. Ik heb die dag dingen geleerd waar ik vandaag de dag nog steeds over na denk. Hierover komt dus deze week een aparte blog!

Passend onderwijs heeft alles te maken met leerlingen die opvallen. Leerlingen die net even iets anders zijn. Leerlingen met een stempel. Ik vind het altijd heel moeilijk om dit zo neer te zetten. Iedereen is namelijk anders dan een ander, iedereen kun je in een hokje plaatsen. Ik wil ook helemaal niet neerbuigend doen over “dit soort leerlingen”, maar soms kan ik simpelweg niet op de juiste benaming komen. Leerlingen met een aandoening, leerlingen met een beperking, leerlingen met een handicap. Nee, het klinkt allemaal heel negatief.
 Misschien is dat ook wel het belangrijkste wat me bij gebleven is. Dat ADHD/autisme/ODD als iets negatiefs wordt gezien. Terwijl er echt wel heel veel positieve dingen op te noemen zijn over deze leerlingen, of over deze “afwijkingen” (sorry, ik kan echt de juiste woorden hier niet voor vinden). Zo heb ik die dag geleerd dat leerlingen met ADHD ontzettend creatief zijn, leerlingen met autisme zijn ontzettend slim, hoogbegaafde leerlingen zijn heel muzikaal etc. Er is altijd zoveel meer achter het drukke gedrag of achter het onbegrip van een leerling met autisme. Dat is absoluut de grootste eye-opener van die dag geweest.
 Ik wil niet zeggen dat ik sindsdien alleen maar naar de zonnige kant van de aandoeningen kijk. Ik vind het nog steeds lastig als een leerling na tien waarschuwingen nog steeds achterom zit. Maar ik heb zeker wel gezien dat er een andere kant is. Een zonnige kant. Dat maakt het omgaan met deze leerlingen – die ik om heel eerlijk te zijn liever kwijt was dan rijk – toch een heel stuk leuker.
 Liefs!
 

Het openbaar vervoer

Ik heb het al vaker op mijn blog geschreven, maar vier dagen in de week reis ik met het openbaar vervoer naar mijn werk. Tegenwoordig vaak vanaf mijn eigen huis, ook af en toe vanaf het huis van mijn vriend. Dat laatste is een klein stukje. Slechts drie haltes met de metro en dan ben ik er. Vanaf mijn eigen huis is het een langere rit.

Een stuk met de metro, een stuk met de intercity en het laatste stuk met de stoptrein. Al met al (ruim) een uur reizen, afhankelijk of de NS mee wil werken of niet. Er zijn dagen dat mijn reistijd langer is dan mijn werktijd. Bijvoorbeeld in de repetitieweek. Of ik dat vervelend vind? Nee hoor! Het was een bewuste keuze.

Natuurlijk zitten er nadelen aan. Ik moet een stuk eerder op dan de meeste van mijn collega’s. Als ik klaar ben met werken duurt het nog minstens een uur voordat ik thuis ben. Ik ben afhankelijk van de vertrektijden van de tram/trein. Et cetera. Gelukkig zijn er ook voordelen!

Ik vermaak me prima in het openbaar vervoer. ’s Morgens maak ik me op in de tram. Dat was even wennen in het begin, maar dat lukt prima. Ik ben één van de weinigen die in de tram zit, dus anderen merken er weinig van. In de trein lees ik de blogs die ik volg op mijn telefoon. Ik maak lijstjes met dingen die ik die dag nog moet doen. Ik check Facebook. En soms lees ik een boek. Op de terugweg breng ik ook een groot deel van de tijd door op mijn telefoon. Dan schrijf ik een stukje voor mijn dagboek-blog.

Veel anderen ervaren het reizen met het OV als een grote stressfactor. Voor mij werkt het juist ontspannend. Natuurlijk vind ik het vervelend als ik zie dat mijn trein op de heenweg weer vertraging heeft. Maar over het algemeen verloopt mijn reis soepel. Dit klop ik even af! Ik kan heerlijk genieten van het zitten in de trein. Zelfs als ik geen telefoon heb, zelfs als ik geen boek bij de hand heb, of een schrift en een pen. Ik kan alleen al gelukkig worden van het geschommel, het kijken naar anderen, of het kijken naar buiten. Echt waar, ik vermaak me wel. Ik ging niet voor niets heel Nederland door met de trein toen ik nog een studenten-OV had. “Gewoon, omdat het kan,” zouden mijn 2havo-leerlingen zeggen.

Wanneer anderen weer zeggen dat ze medelijden met me hebben haal ik gewoon mijn schouders op. Waarom medelijden hebben met iemand die het zelf als één van de geluksmomentjes van de dag ervaart?

Liefs!

Dagboek: Zijn we al zó ver? (#26)

Na een korte nacht werd ik maandag wakker. Iets later dan normaal, want door de roosterwijziging was ik het eerste uur vrij. Prima! Alle tijd om rustig aan te doen, de toetscijfers invoeren etc. De dag begon eigenlijk heel goed, tot ik een leerling van me zag zitten. SHIT! Ik had met haar afgesproken dat ze de toets het eerste uur bij me in zou halen. Ik heb haar duizend maal mijn excuses aangeboden en zelfs een rol snoep aan haar afgestaan. Ze vond het nog steeds niet leuk en dat snap ik ook heel goed. Note to myself: kijk de avond van tevoren altijd in je agenda!

Dinsdag en woensdag was ik vrij. Aan zo'n extra dag vrij zou ik best wel kunnen wennen! Vorig jaar had ik daar hele mooie ideeën over. Als ik doordeweeks vrij zou zijn, zou ik mijn tijd besteden aan nuttige dingen. Het huishouden, hele leuke werkvormen verzinnen, werken aan mijn verhaal, misschien wel een bijbaan... De realiteit ligt toch wel anders. Op woensdag, en deze week dus ook op dinsdag, doe ik de dingen waar ik van GENIET. De dag doorbrengen met mijn vriend, met een boek, schrijvend achter de computer, bezoekjes aan familieleden of gewoon op de bank liggen en even helemaal ontspannen. Dat is toch wel vele malen leuker dan een bijbaantje!

Donderdag was een heerlijke dag. Wegens rapportvergaderingen duren de lesuren slechts 40 minuten. Mijn lessen waren dus al om 11.15 afgelopen. Het nadeel is wel dat ik vandaag die 40 minuten echt miste. Ik had zo veel te doen in de lessen, waardoor de leerlingen nog maar 5 à 10 minuten hadden om aan de opgaven te werken.

Na de lessen heb ik een SO in elkaar gedraaid, mijn multomap geordend, administratieve dingen uitgeprint en mijn lessen voorbereid. Best productief, vond ik zelf!

Vrijdag had ik een enorm lange dag. Om mijn twee vrije dagen een beetje te compenseren, zullen we maar zeggen. Gelukkig heb ik het overleefd. En hoe! Mijn lessen verliepen goed, in mijn tussenuren heb ik me goed vermaakt met lesvoorbereidingen en het schrijven van een blog en ’s middags had ik twee vergaderingen. Om 17.00 uur kon ik naar huis. Helaas was toen wel echt al mijn energie op. Na het eten en het douchen viel ik vrijwel direct in slaap op de bank. Ik ben niet gemaakt voor lange dagen.

Liefs!

Dankbaarheidslijstje #3

Ik wilde deze blog gisteren al schrijven. Niet omdat ik gisteren zo extreem dankbaar was met alles, al gingen er wel heel veel dingen goed, maar omdat ik er nu eenmaal op donderdag altijd aan denk. Toch heb ik hem gisteren niet geschreven: de vorige twee lijstjes waren ook al op donderdag en gisteren kwam er al een blog over hoofdrekenen online. Twee blogs online is voor een mini-parttime-blogger wel een beetje te veel van het goede. ;-)

Ik schrijf deze blog op mijn werk. Mijn werkdag is nog niet voorbij, voor het eerst in een lange tijd ben ik eens niet voor 14.00 uur klaar! Ik verwacht dat er nog een hoop dingen gaan gebeuren vandaag waar ik dankbaar voor ben, maar hierbij alvast mijn lijstje tot nu toe.

Vandaag, 22 maart 2013, ben ik dankbaar voor/ben ik blij met…

… het feit dat het ’s morgens steeds lichter is!

… mijn leerlingen bij wie ik af en toe ineens een lichtje zie branden. Ik ben nu bezig met het berekenen van hoeken en daar hebben veel leerlingen de grootste moeite mee. En terecht. Dan is het des te leuker als het ze ineens wel lukt.

… ik heb straks, of eigenlijk precies nu (15.00) een vergadering. Een rapportvergadering. Dat zijn de leukste vergaderingen die er zijn! Heerlijk roddelen over de leerlingen, luisteren wat collega’s van bepaalde leerlingen vinden, hoe de klas bij een ander vak is. Ja, daar heb ik echt zin in!

… vanavond kom ik thuis en dan staat hopelijk het eten, bereid door mijn vriend, op mij te wachten. Heerlijk!

… en het is natuurlijk bijna weekend! Om een paar minuten over 17.00 stap ik hier de deur uit en dan heb ik twee dagen vrij. Niet verkeerd!

… het aanplakbiljet van de NS dat ik vandaag op het station zag. Blijkbaar mag er zondag gratis worden gereisd met de trein – mits je in het bezit van een boekenweekgeschenk bent (check) – en nu wil het geval dat ik daar best wel zin in heb. Even een retourtje Zeeland, Groningen, Limburg of een andere uithoek van Nederland! Laptop mee om te schrijven, boek mee om te lezen en telefoon mee met extra accu!

… ik ben heel blij dat ik weer helemaal in de schrijfmood zit. Even afkloppen… De laatste weken loopt het weer lekker met het verhaal dat ik aan het schrijven ben. Ook kan ik weer blogs schrijven en vooruit inplannen. Heerlijk, als alles zo op rolletjes loopt.

… mijn kledingkeuze van vandaag. Ik had het eerst niet zo op een blazer, maar nu vind ik het toch wel leuk. Helemaal als ik hem afmaak met een sjaaltje en natuurlijk mijn nieuwe sneakers (nog steeds blij!!!) eronder.

Dit lijkt me voor nu wel een aardig lijstje. Ik kan nog wel even doorgaan, maar mijn vergadering kan elk moment beginnen.

Liefs!

# Dankbaarheidslijstje #1

# Dankbaarheidslijstje #2