dinsdag 26 maart 2013

Aan het denken

Sommige uitspraken zetten me enorm aan het denken. Eén van de uitspraken vond plaats tijdens de afgelopen studiedag. De dag stond in het teken van passend onderwijs.

Een docent en tevens moeder van een zoon met autisme was aan het woord. "Wat veel collega's niet beseffen is dat de aandoening (???) thuis gewoon doorgaat. Als jullie klaar zijn met werken zetten jullie alle leerlingen met dit soort aandoeningen (?) van jullie af. Maar voor mij begint het dan pas."

Het raakte me. Heel af en toe vroeg ik me af hoe "dat soort leerlingen" (sorry voor de woordkeuze) thuis zijn. Luisteren ze ook zo slecht? Gaan ze ook tegen de regels in? Blijkbaar dus wel. En gelukkig kennen de ouders de gebruiksaanwijzingen van hun kinderen na zo'n twaalf jaar wel, maar het blijft lastig. De kinderen zullen altijd anders reageren dan kinderen die bijvoorbeeld niet autistisch zijn. Daarbij komt ook nog de puberteit om de hoek kijken, wat het extra lastig maakt.

Ik heb na dit verhaal diep respect gekregen voor deze collega, en voor alle andere ouders met dit soort kinderen. Ik doe het hen zeker niet na. Want waar ik vier uur per week met een leerling worstel, doen zij het zeker tien uur per dag!

Liefs!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen