Mijn klassen: klas 2A

Na drie blogposts over mijn brugklassen wordt het natuurlijk tijd voor wat mooie woorden over mijn 2havo-klas. Het scheelt dat ik dit nu schrijf in de laatste week van het schooljaar. Ik ken ze na twee jaar zo door en door dat ik er wel wat leuks over kan schrijven. En natuurlijk ben ik nu extra sentimenteel omdat ik ze volgend jaar enorm ga missen, want ook zorgt voor extra lovende woorden.

Ik ben niet altijd even positief over 2A geweest. Ze zijn wel lief hoor, voornamelijk de meisjes, maar tijdens het zelfstandig werken ging altijd maar de helft van de klas aan het werk, tijdens het nakijken van de proefwerken vlogen de onvoldoendes om mijn oren en het huiswerk werd ook al niet gemaakt. Ik werd er moe van!

Tot op een gegeven moment de knop bij mij om ging. Ik besloot iets anders te doen: de leerlingen in groepjes te zetten. Ik liet de leerlingen werken in groepjes van vier (en één groepje van zes, dat maakte mijn lokaalindeling wat praktischer). Ik legde de uitwerkingen van elk hoofdstuk neer en ik liet ze samenwerken. In een groepje van vier is er altijd wel één leerling die de stof snapt én een leerling die serieus wil werken. Deze twee leerlingen trekken de andere twee mee et voilà: ze zijn aan het werk.

Sindsdien vind ik ze veel leuker. Ik zie nu niet alleen meer die onvoldoendes – die er nog steeds wel zijn hoor – maar ik zie ook hun leuke kanten. Ze kunnen goed samenwerken, de klas is echt een team, de lieve meisjes helpen de stoere jongens met hun wiskundeopgaven (ja, want de meisjes zijn écht beter!) en ik zie ineens hun humor.

De klas zit vol verschillende leerlingen. Leerlingen die makkelijk vwo konden doen, maar die niet op hun tenen wilden lopen. Leerlingen die op het nippertje havo halen, en ook te veel leerlingen die havo niet aankunnen. Vanwege het niveau, maar voornamelijk ook vanwege gedrag of een vervelende thuissituatie.

Ik ga ze missen. Elke keer dat ik een steek van verdriet voel, moet ik mezelf er aan herinneren dat ik ze volgend jaar nog wel op de wandelgangen tegen zal komen. Helaas weet ik nu al dat er leerlingen zijn die volgend jaar niet terug zullen keren naar deze school. Ik ga deze leerlingen nóg meer missen en heel misschien zal ik zelfs wel een traantje om hen laten…

Liefs!

Klas 1B

Ook vandaag weer een stukje over één van mijn brugklassen, die ik vandaag 1B noem. Deze klas is helaas minder leuk dan klas 1A.

Ik ga meteen met de deur in huis vallen: klas 1B is de klas waar ik absoluut de minste klik mee heb. Er wordt wel eerst beweerd dat je havo-docenten en vwo-docenten hebt. Wat dat betreft ben ik absoluut een havo-docent. Klas 1B zit vol met kinderen die naar het vwo gaan, terwijl mijn andere brugklassen toch meer havo-leerlingen heeft. Met die leerlingen heb ik ook een betere klik.

Ik zie er altijd wel tegenop om deze klas les te geven. Soms lijkt het alsof ik tegen een muur praat. Er is heel weinig interactie en het grapje, het dolletje, het lachje dat ik met andere klassen tussen de theorie door doe, dat heb ik niet met deze groep. Weinig humor, heel serieus, heel op zichzelf.

Natuurlijk zitten er ook leuke kinderen in deze groep, al zijn het er maar weinig. Er is één jongen die het vaak heeft over de voetbalclub van de stad waar ik woon. ‘Ze hebben weer verloren, mevrouw,’ zegt hij dan. Of: ‘Dit weekend spelen we tegen elkaar,’ waarbij hij met ‘we’ “zijn” club en “mijn” club bedoeld. Ik heb absoluut niets met voetbal, maar zo’n praatje vind ik hartstikke gezellig. Helaas heb ik wel al vele weddenschappen verloren, en hij al heel veel Twixxen gewonnen.

Er zit een jongen in deze klas die heel zwak is in wiskunde, maar zich wel vanuit zijn tenen inzet. Elke drie minuten komt hij naar mijn bureau toe om een vraag te stellen. ‘Daar ben ik weer, sorry,’ zegt hij dan. ‘Geeft niet, Marnix, ik vind het wel gezellig.’ En inderdaad, ik vind het gezellig, want dit zijn de enige twee leerlingen in de klas die ik wel oké vind.

Aan het begin van het jaar was deze klas enorm stil. Tijdens het zelfstandig werken werd er nauwelijks gepraat en als het te druk werd, waren ze na een waarschuwing meteen weer stil. Nu is dat anders. De meisjes beginnen los te komen en verliefd te worden, er wordt heel veel gekletst en die waarschuwingen hebben weinig zin meer. Heel jammer, want aan het begin van het jaar zag ik dit uur als ‘even rust’. Nu hoop ik alleen nog maar dat dit uur snel voorbij gaat.

Al met al weet ik wel dat ik het heb getroffen met mijn klas, hoor. Het had nog veel erger gekund, vooral als je kijkt naar klassen op andere scholen. Er zijn geen ruzies, geen vechtpartijen, geen eigenwijze leerlingen. Maar… ik mis de interactie zo!

Liefs!

Klas 1A

Vanaf vandaag ga ik, net als vorig jaar, een stukje schrijven over al mijn klassen.

Ik begin met de brugklas die ik voor het gemak even klas 1A noem. Al eerder heb ik wat kinderen uit deze klas benoemd op mijn blog: vier van de leerlingen hadden ruzie, twee van de leerlingen behoren tot mijn favorieten (ook al mag dat eigenlijk niet natuurlijk) en de leerling die elke les extreem veel vragen stelt. Ik twijfel wel eens wat mijn favoriete klas is, want in deze klas zitten echt schatten van leerlingen. De meeste leerlingen zijn lief voor elkaar, ze zijn heel geïnteresseerd in mij en ik kan heel goed met de klas opschieten. Toch zijn ze niet altijd even leuk. Er zitten best wat leerlingen in de klas die behoorlijk wat aandacht nodig hebben. Sinds één van de leerlingen een vmbo-advies gekregen heeft, zit hij goed in zijn vel, maar hiervoor was hij agressief en trok hij zijn eigen plan. Stronteigenwijs, en ik had ook echt geen zin om mijn energie nog op hem te richten. Al die strafregels die hij heeft geschreven zijn bijna niet meer te tellen...

Dit is een klas met uitersten: er zitten hele kinderachtige meisjes in, speelse jongetjes, een kind met een behoorlijk heftig leven, twee grappenmakers - waarvan één aan het begin van het jaar behoorlijk depressief is geweest, maar nu de vrolijkste van de klas is - en er zitten ook hele serieuze, stille leerlingen in de klas, twee leerlingen die keer op keer een onvoldoende halen, ook al leren en oefenen ze zich een ongeluk... Een diverse klas, maar daarom juist zo leuk!

Er zitten leerlingen in deze klas die ik volgend jaar niet meer in de klas wil hebben, maar gelukkig is het grootste deel van de groep heel leuk!

Liefs!

Eerste lesdag, korte terugblik

Mijn eerste lesdag zit erop. 'Ik heb het overleefd,' mailde ik naar mijn zusje. Dat was gelukkig ook niet zo moeilijk.

Dit jaar begon ik met veel minder zenuwen. Ik wist hoe het boek werkte, ik weet hoe alle elektronische dingen in het lokaal werken, ik kan de school al en ik begon vandaag met mijn 2havo-klas. Ik kende deze leerlingen dus al.

De les in 2havo was dan ook een eitje. Ik begon met een kort praatje over de nieuwe gang van zaken. Ik wil dit jaar veel betere controles in de schriften doen, dus dit heb ik de leerlingen ook verteld. Tot nu toe werkte iedereen vrij netjes en ik zag hier en daar al berekeningen staan, dus de eerste controle moet haast wel goed gaan.

In mijn brugklassen verliepen de lessen heel anders. In 2havo was er ruim de tijd om aan de opgaven te werken. In de brugklassen moest ik echt aanpoten. Daarbij duurden de lessen in de brugklassen ook tien minuten korter, omdat de leerlingen verdwaald waren… Er was zo veel te vertellen. Wie ik ben, wat wiskunde is, wat de leerlingen mee moeten nemen, waar de leerlingen op moeten letten bij het maken van huiswerk en nog wat andere zaken.

Mijn eerste indruk van mijn nieuwe brugklaskinderen is over het algemeen positief. Niet heel erg positief, want er zitten echt nog wel leerlingen in waar ik problemen mee ga krijgen. Maar zeker ook niet slecht, want volgens mij zitten de klassen voor een groot deel gevuld met schatjes.

Morgen zie ik de klassen weer, sommigen zelfs twee uur. Ik ben benieuwd hoe het dan gaat!

Liefs!

Het rooster

Zojuist is mijn rooster voor het komende schooljaar, of in ieder geval de eerste weken, gepubliceerd op de website. Ik wist even niet wat ik zag. Drie dagen werken en twee doordeweekse dagen vrij. Whut? Dat was niet de afspraak! Maar ik vond het totaal niet erg. Voor het komende jaar heb ik heel veel plannen op schrijfgebied, dus dan kan ik daar wat extra tijd aan besteden.

Bron

En toen ging ik wat verder nadenken. De brugklassen hebben vier uur in de week les, ik werk slechts drie dagen per week. Dat wil dus zeggen dat er één dag in de week is dat ik de brugklas twee uur lesgeef. Oei!

En daarbij, wat ik nog veel vervelender vind, kon ik vorig jaar heel makkelijk parallellessen geven. Ik bereidde één les voor en deze gaf ik vervolgens aan drie klassen achter elkaar. Nu gaat dat niet meer. Op dinsdag heb ik klas 1a, 1b en 1c één lesuur, dus dan gaat het nog niet. Op woensdag geef ik klas 1a en 1b twee uur les en krijgt klas 1c slechts één uur. Op donderdag krijgt klas 1c twee uur les en klassen 1a en 1b dus één uur. Bij klas 1a en 1b loopt de planning dan dus parallel, maar bij klas 1c moet ik de leerstof en de huiswerkopgaven anders indelen. Dat wordt lastig!

Aan de andere kant… Het is wel weer een uitdaging! Want de brugklassers zelf zullen het probleem niet zijn – hoop ik! – en ook van mijn 2havo-klas zal ik het komende schooljaar weinig problemen mee hebben. Want: mijn favoriete klas van vorig jaar plus wat andere leerlingen uit andere brugklassen die ik vorig jaar les gaf is mijn nieuwe 2havo-klas geworden! Blijer kun je mij nu niet maken!

Ik moet nog een paar dagen wachten voor ik echt weer voor de klas mag staan. Ik twijfel nog of ik daar nu heel bang voor moet zijn of dat ik er heel erg zin in heb. Misschien moet ik maar gewoon voor het laatste gevoel gaan…

Liefs!