10 redenen om... zin te hebben in het nieuwe schooljaar

Als je de titel leest, is het net of ik weer zin heb in het werk. Nee, echt niet! Ik geniet enorm van de vakantie en ik ben blij dat ik nog ruim vijf weken thuis mag blijven. Maar omdat ik nu eenmaal merk dat de tijd vliegt als ik het naar mijn zin heb, is het misschien wel goed om tien redenen te bedenken waarom het leuk is om in september weer te beginnen. Dan hoef ik er over een paar weken niet als een berg tegenop te zien.

Mijn tien redenen om weer zin te hebben in het nieuwe schooljaar
1. Ik ben heel benieuwd naar mijn nieuwe klassen. Ik ga weer lesgeven aan drie brugklassen en een 2havo-klas. Ik hoop dat de leerlingen weer net zo leuk zijn als het afgelopen jaar, maar dat is nog even afwachten.
2. Ik heb wel zin om de veranderingen door te voeren die ik al op mijn blog heb staan (1 / 2) en die nog gaan komen.
3. Een normaal dagritme. Ik vind het nu niet heel erg om laat mijn bed uit te komen (hoewel, om acht uur is het zo warm in mijn slaapkamer dat ik mijn bed uitdrijf), maar over een paar weken zal ik het wel zat zijn. Dan heb ik weer behoefte aan een normaal ritme.
4. Als ik weer werk, kijk ik meer uit naar de vrije dagen. Ik weet zeker dat het volgende week als “gewoon” voelt als ik weer geen verplichtingen heb die dag. Maar als ik eenmaal weer aan het werk ben, ga ik de vrije dagen echt wel meer waarderen.
5. Ik ben ook wel benieuwd wie de mentoren zijn van de klassen die ik volgend jaar heb.
6. En ik ben natuurlijk heel erg benieuwd naar mijn lesrooster. Ik weet wel dat ik één dag vrij ben, maar ik weet nog niet welke dag dat is. Ik vond het afgelopen jaar wel heel fijn om op woensdag vrij te zijn!
7. Ik heb ook wel zin om mijn nieuwe agenda te gebruiken.
8. En het lijkt me ook wel leuk om in het komende jaar mijn lokaal wat op te fleuren. Het afgelopen jaar gaf ik les in het meest afschuwelijke lokaal van het hele gebouw (als ik mijn collega’s mag geloven). Als ik daar volgend jaar weer les mag geven, is het wel leuk als de muren niet zo kaal meer zijn als het afgelopen jaar.
9. Hoewel de band met de collega’s nog niet zo heel sterk is, heb ik wel zin om ze weer te zien en al hun vakantieverhalen te horen.
10. En ach, het is gewoon leuk om weer voor de klas te staan!

Het verbaasde me dat het weinig moeite kostte om dit rijtje te bedenken. In mijn hoofd zie ik begin september als iets verschrikkelijks (werken, bah!), maar in feite is het helemaal niet zo erg. Het is vooral “het nieuwe” waar ik zo bang voor ben. Nieuwe leerlingen, een nieuw rooster, nieuwe collega’s met wie ik moet samenwerken… Misschien moet ik dat nieuwe niet als iets beangstigends zien, maar juist als iets leuks.

Liefs!

10 redenen om… uit te kijken naar de zomervakantie

Nog zo’n 30 uur en dan is het zover: zomervakantie. Ondanks dat ik het ongetwijfeld wel een beetje ga missen, kijk ik er – net als vele anderen – ook wel heel erg naar uit. Waarom? Lees mijn rijtje maar!

Mijn tien redenen om uit te kijken naar de zomervakantie:

1. Zes/zeven weken vrij. Duh. Ik heb ze niet eens geteld en ik ben ook niet van plan om de weken (of dagen) af te tellen dat ik weer moet beginnen. Ik wil gewoon genieten van al deze vrije dagen zonder te ver vooruit te kijken.
2. Eén van mijn voornemens is om mijn blogs van het afgelopen jaar te bundelen. En dan niet zomaar een beetje knippen en plakken, maar álles opnieuw lezen, controleren op fouten (wat dat zijn er ongetwijfeld nog al wat) en afwegen of ze leuk genoeg zijn om te bundelen. Het lijkt me heel leuk om alles van het afgelopen half jaar te herlezen en zo opnieuw te beleven. Ik had dit natuurlijk ook wel in mijn vrije weekenden of op de woensdagen kunnen doen, maar ik wilde er graag mee wachten tot het schooljaar er echt op zat. Dat is een beetje een gevoelskwestie.
3. Een ander voornemen van de zomervakantie is om een boek te schrijven. Ja, nog één. Ik kan daarbij kiezen uit twee verhalen die al in mijn hoofd zitten: weer een jeugdboek (die al helemaal is uitgewerkt, maar wat alleen nog geschreven moet worden) of een “chicklit” waarvan het idee al jaren door mijn hoofd spookt, maar waar ik nooit echt iets mee heb gedaan.
4. Ik heb eindelijk weer écht tijd voor mijn blog. De laatste weken heb ik het voor mijn gevoel erg afgeraffeld, omdat ik weinig tijd had, maar vanaf volgende tijd heb ik weer echt tijd om te schrijven en ook om “research” te doen. Weer met mijn neus in de boeken, weer surfen op internet en weer diep graven in mijn geheugen. Zin in!
5. Ik zei al bij mijn eerste punt dat ik nog niet te ver vooruit wilde kijken, maar ik wil me wel alvast bezig houden van volgend jaar. Eén van die dingen is een Facebook-pagina aanmaken voor de leerlingen volgend jaar. Dat duurt geen hele dagen, maar ik wil wel alvast gaan nadenken wat ik er volgend jaar op ga zetten.
6. Een ander dingetje is nadenken over alles wat ik volgend jaar beter/anders wil doen. Ik ben nog maar een beginner en ik loop vaak genoeg tegen dingen aan. Maar ik ben nog aan het leren (voor mijn gevoel zit ik nog steeds op de opleiding). En natuurlijk worden al deze veranderingen ook beschreven op mijn blog.
7. En nog iets wat ik anders (vaker!) wil doen, is een activerende werkvorm gebruiken tijdens mijn lessen. Ik neem morgen mijn schoolboeken mee naar huis, zodat ik in de zomervakantie alvast kan bedenken wat voor werkvormen ik bij welk onderwerp kan gebruiken. Weet je wat: mijn doel wordt om bij elke klas per hoofdstuk één activerende werkvorm te gebruiken!
8. Ik heb gemerkt dat ik in de bibliotheek heel fijn kan zitten, dus ik ben van plan om één tot drie dagen per week door te brengen tussen de duizenden boeken. Ik heb sinds deze week ook een nieuwe laptop, dus ik vermaak me daar wel. Dan kan ik zonder al te veel afleiding aan alle bovenstaande punten gaan werken.
9. Tijd voor het huishouden. Niet dat ik zo gek ben op het huishouden, maar ik voel op dit moment alle energie uit mijn lichaam glijden als ik kijk naar de overvolle wasmand, de etensresten op het gasfornuis, de torenhoge afwas (in mijn ogen dan, in feite zijn het vier glazen, een paar borden en twee pannen), de stofwolk onder mijn bed en de kleding aan het wasrek. Daar moet iets aan gedaan worden.
10. Geen wekker om 5.30!!! Dit zegt genoeg. (Of misschien wel een wekker van mijn vriend, maar het idee dat ik dan gewoon door kan slapen, vind ik ook niet verkeerd!)

Liefs!

10 stappen om... de tafeltjesavond voor te bereiden

Ik heb voor vandaag een andere draai gegeven aan mijn “10 redenen om…”-lijstjes. Vandaag geef ik tien stappen om de tafeltjesavond voor te bereiden.

Jawel… Het is weer zo ver. Vanavond krijg ik weer zeven gesprekken met ouders. Maar welke voorbereiding ging daar aan vanaf? Lees hier mijn tien stappen om zo’n gesprek voor te bereiden.

Tien stappen om de tafeltjesavond voor te bereiden:

1. Koop een kladblokje (of in mijn geval: graaf er één op uit een ladekast) en reserveer voor alle leerlingen enkele bladzijdes.
2. Soms hebben de ouders al een notitie ingevoerd waarom ze komen. Zo gaat dat bij ons op het werk. Schrijf deze notitie bij de juiste leerling.
3. Vraag aan de leerling zelf wat de reden van het bezoek is. Wat gaat er mis bij de leerling? Waar heeft hij/zij moeite mee? Noteer dat uiteraard ook in het boekje.
4. Ga in gesprek met de afdelingsleider en/of de mentor. Dit is vooral bij één leerling van mij erg nuttig. Ik had geen flauw idee waarom hij naar de tafeltjesavond wilde komen, omdat al zijn cijfers boven de 5,5 zijn.
5. Bekijk alle cijfers die de leerling gehaald heeft, zowel voor de huidige periode als de voorgaande periode(s). Deze kun je uitprinten en meenemen naar het gesprek.
6. Zoek de rapportcijfers van de andere vakken op. Hier kun je vaak ook een hoop concluderen. Is de leerling alleen slecht in jouw vak of haalt de leerling over de gehele linie slechte cijfers?
7. Ga bij jezelf na hoe het gedrag van de leerling in de klas is. Hoe is zijn/haar concentratie? Hoe is de werkhouding tijdens het zelfstandig werken? Hoe ligt de leerling in de groep? Schrijf dit ook op in het kladblok.
8. Haal je overige administratie erbij. In een multomap houd ik bij hoe vaak een leerling een boek of schrift niet bij zich heeft en hoe vaak een leerling het huiswerk niet heeft gemaakt. Als een leerling vaak zijn huiswerk niet maakt (en ook niet inhaalt) zegt dat wel iets over de leerling.
9. Bedenk alvast oplossingen. Ik vind het lastig om ter plekke een oplossing te bedenken voor eventuele problemen of moeilijkheden. Daarom bedenk ik deze van tevoren. Hierbij neem ik het heel breed: ik verzin voor allerlei mogelijke problemen een oplossing. Lukt het de leerling niet om thuis huiswerk te maken? Dan blijft de leerling ’s middags langer op school om het in een stilteruimte te maken. Heeft de leerling vaak geen huiswerk gemaakt? Dan blijft de leerling ’s middags net zo lang zitten tot alles af is. Kan de leerling zich niet concentreren achteraan de klas? Dan maak je een nieuw plattegrondje waarbij de leerling vooraan in de klas zit. Vind de leerling het moeilijk om iets te vragen? Dan vraag ik af en toe aan een leerling of hij/zij een vraag heeft. En zo zijn er nog veel meer problemen én oplossingen.
10. Verzin over iedere leerling ook iets positiefs. Bij de ene persoon is het makkelijker dan bij een ander. Maar over iedereen valt wel iets positiefs te vertellen. Schroom ook niet om deze complimenten drie of vier keer te vertellen. Hoe vaker, hoe beter. (Al is tien keer een beetje overdreven…)

Succes!

Liefs!

10 redenen om... door te gaan met bloggen

Er zijn best wel een paar redenen waarom ik zou willen stoppen met mijn blog. Nee, grapje. Er is er maar één. Ik vind het jammer dat ik zo weinig pageviews heb/reacties krijg. Ik hoor anderen over ruim 10.000 pageviews per dag, dagelijks 2000 unieke bezoekers, honderd(en) reacties op slechts één blogpost. En ik moet het (nu) doen met gemiddeld 100 pageviews per dag en 14 reacties waarvan 7 van mezelf in bijna één jaar tijd. Het aantal unieke bezoekers kan ik niet zien, dus het zou ook nog eens kunnen dat er één mafkees is die elke dag 100 keer mijn blog opnieuw opstart. Eh… Tja.

Maar gelukkig zijn er (ruim) tien redenen om gewoon door te gaan met mijn blog! Hier komen ze.

1. Ik ben in eerste instantie begonnen met mijn blog om van alles van me af te kunnen schrijven. En echt waar, het werkt perfect. Ik heb nauwelijks dagen dat ik het even niet meer zie zitten en volgens mij heb ik nog niet één keer serieus gedacht om een carrièreswitch te maken. Top!
2. Het lijkt me ontzettend leuk om over een jaar, of twee/drie/vier… jaar, terug te kijken op mijn blog om te lezen hoe het lesgeven me afging in het eerste jaar.
3. Misschien zijn er wel echt honderd verschillende mensen per dag die mijn blog lezen en die het ook echt daadwerkelijk leuk vinden om te lezen hoe leuk mijn dag was of hoe erg ik heb gefaald. Of om te lezen welke tips ik op mijn site zet. Of andere nuttige dingen. Ik vind het zelf altijd heel jammer dat een blog ermee stopt, dus ik denk dat anderen datzelfde gevoel wel zullen hebben.
4. Voor zover ik weet is er geen andere blog van een andere docent die zo up-to-date is als mijn blog. Tijdens het google’en kom ik wel eens op blogs waar de laatste post in de prehistorie online is gezet. Jammer…
5. Ik heb het magische getal van 100 blogs bereikt. Ik wil nu gaan voor de 200 blogs, want dat is niet heel ver weg meer. Dan daarna de 250, 300 en natuurlijk 333 voor het eind van het kalenderjaar.
6. Schrijven is leuk! Het maakt me ook negen van de tien keer niet meer uit dat er zo weinig reacties binnenkomen. Alleen al het feit dat ik drie blogs per week mag schrijven vind ik superleuk!
7. Bloggen over lesgeven is weer eens iets anders. Een gat in de markt, of zo. Er zijn zoveel blogs over beauty, lifestyle, eten… Ik ga vrijwel altijd mee met de menigte, maar omdat ik niet zo van de beauty/fashion ben, was de keuze snel gemaakt.
8. Het geeft iets extra leuks aan het lesgeven. Lesgeven vind ik leuk, schrijven vind ik leuk en nu mag ik het combineren! Het is totaal anders dan het schrijven van een portfolio (wat ik overigens ook een prima tijdverdrijf vond). Mijn blog wordt niet beoordeeld, ik krijg hier geen cijfer voor, mijn diploma hangt hier niet van af… Ik kan gewoon schrijven wat ik wil zonder dat er een rode streep doorheen komt te staan.
9. Sinds ik ben gaan schrijven over het lesgeven ben ik het lesgeven zelf leuker gaan vinden. Toen ik bijvoorbeeld in de zomervakantie blogs schreef over het lesgeven en de tips uit het boekje las, kreeg ik echt de kriebels om weer voor de klas te staan. Terwijl ik toch echt vele malen liever vakantie heb dan dat ik werk….
10. Het schrijven over het onderwijs is ontzettend leerzaam. Om ideeën op te doen voor blogs kijk ik wel eens in mijn portfolio dat ik schreef voor mijn afstuderen. Ik haal informatie uit mijn scripties. Ik blader mijn studieboeken wel eens door. Ik bekijk mijn lessen op een andere manier, omdat ik bijvoorbeeld op een lesgedeelte wil inzoomen. En soms, heel soms!, lees ik het tijdschrift van de Algemene Onderwijsbond. Het blad ligt eens in de zoveel tijd op mijn deurmat en eigenlijk gooi ik hem altijd direct in mijn mand met tijdschriften die ik ooit nog moet lezen. Maar stiekem staan er hele interessante dingen in!

Er zijn zoveel meer redenen waarom ik door wil gaan, maar deze serie heet nu eenmaal “10 redenen…”. Voorlopig stop ik dus niet. Ik heb ideeën genoeg om nog zeker twee jaar door te schrijven. Ja, echt waar. Nu maar hopen dat ik volgend jaar mag blijven op mijn werk. :)

Liefs!

10 redenen om... met een positief het laatste trimester in te gaan

Er waren periodes die onwijs snel zijn gegaan maar ook weken die wat mij betreft vooruit gespoeld mochten worden. Anyway, trimester 1 en trimester 2 zitten erop! Het laatste deel van het jaar zit eraan te komen en in deze blog tien redenen om dat laatste stukje met een positief gevoel in te gaan!

Mijn tien redenen om met een positief gevoel het laatste trimester in te gaan:

1. Het feit dat ik nog maar een paar weken les hoef te geven voordat ik weer zomervakantie heb geeft me al een enorme boost. Kom maar op!
2. Het is twee periodes goed gegaan. Dan moet die laatste periode toch ook wel lukken?
3. De leerlingen worden tegen het eind van het schooljaar altijd wat lastiger. Ik ook. Misschien daarom een extra motivatie om er extra tegenaan te gaan. Ik weet hoe de leerlingen zich voelen, dus als ik hen kan (moet) oppeppen, kan ik het ook wel bij mezelf. Lijkt me.
4. Er wordt vaak gezegd dat de weken tussen de herfstvakantie en de kerstvakantie het zwaarst zijn. De leerlingen voelen zich thuis en zitten op hun plek, dus ze durven meer en doen dus ook brutaler. Ik heb die periode meer dan overleefd. Als dat al lastig was, dan moeten de komende maanden/weken een eitje zijn!
5. In de periode na de voorjaarsvakantie zijn er ontzettend veel vrije dagen. Natuurlijk de meivakantie, die voor mij dit jaar twee weken duurt (YES!), maar ook de Goede Vrijdag, sportdagen, Hemelvaart en heel veel andere activiteiten. Super!
6. Het zonnetje gaat (heel langzaam aan) weer schijnen. De donkere dagen zijn (bijna) voorbij, de dikke winterkleding gaat de kast weer in, de ochtenden gaan weer beginnen met een stralende glimlach en iedereen (en vooral ik) komt weer uit zijn/haar winterdip. Hell yeah, ik kan dit echt wel aan!
7. Ik ben helemaal gewend aan mijn werkplek, ik ken de leerlingen, ik ken van bijna iedereen de gebruiksaanwijzing en de zenuwen zijn zo goed als voorbij. Dat maakt het werken toch wel een stuk aangenamer.
8. Ik heb het al genoemd, maar het idee dat het bijna zomervakantie is, is geweldig! Ik heb nog geen plannen gemaakt, maar om heel eerlijk te zijn vind ik het ook totaal geen probleem om acht weken (zijn het er acht?) helemaal niets anders te doen dan te ontspannen.
9. Er staan veel spannende momenten te wachten de komende weken. Natuurlijk mijn tweede ouderavond, mijn beoordelingsgesprek, een lesbezoek van de rector van de school. Normaal gesproken zou ik er zenuwachtig van worden, maar stiekem kijk ik er ook best wel naar uit.
10. Mijn zevende tip van de week was “Weet dat het steeds makkelijker zal gaan”. Tja, die tip alleen al geeft me een enorme overdosis aan zelfvertrouwen.

Kom maar op met die laatste weken!

Liefs!

10 redenen om... met een positief gevoel terug te kijken op het afgelopen half jaar

De langste titel ooit! In deze blog zijn dus tien redenen te lezen waarom ik met een positief gevoel terugkijk op het afgelopen jaar. Er zijn minder leuke dingen gebeurd, maar gelukkig ook heel veel leuke! Hierbij een selectie van de vele fijne werk-gerelateerde gebeurtenissen van het afgelopen half jaar.

Mijn tien redenen om met een positief gevoel terug te kijken op het afgelopen half jaar:

1. Het is natuurlijk al heel fijn om een schooljaar te beginnen met een baan! Er zijn (helaas) genoeg mensen die gedwongen thuis zitten omdat de banen in deze tijd nu eenmaal niet voor het oprapen liggen. Ik voel me dus enorm bevoorrecht dat ik wel vier dagen in de week naar mijn werk kan, al denk ik daar om half zes ’s morgens anders over…

2. Ik heb weer een ritme terug. Vorig schooljaar was mijn leven een zooitje. In mijn hoofd, maar ook in mijn leven. Mijn hoofd liep over van (nare) gedachten, maar mijn leven. Pff… Elke ochtend moe wakker worden, de hele dag op de bank hangen omdat je toch niets beters te doen hebt en ’s avonds weer vroeg naar bed, om diezelfde reden. De dag erna uiteraard weer hetzelfde liedje. Ik heb nu eindelijk weer regelmaat. ’s Morgens vroeg op om naar mijn werk te vertrekken, ’s middags met een voldaan gevoel terugkomen en ’s avonds vroeg erin om me klaar te maken voor een volgende werkdag. Zo zie ik het graag!

3. Ik heb enorm geboft met mijn werkplek. Behalve dat ik gek ben op het gebouw (veel beter dan het oude schoolgebouw waar ik vorig jaar stage liep en waar ik me alles behalve thuis voelde), heb ik het ook getroffen met mijn baas. Het is niet zo dat ik hele gesprekken met hem voer zoals veel van mijn collega’s wel doen, maar ik vind hem wel een toffe vent.

4. Mijn leerlingen! Ik had nooit durven dromen dat ik zulke leuke leerlingen zou krijgen. Ik overdrijf natuurlijk een beetje, want af en toe hebben ze ook hun puberaanvallen, maar over het algemeen kan ik goed met ze opschieten.

5. Mijn bankrekening is eindelijk weer aan het groeien. Een oppervlakkige reden, maar het geeft me wel een goed gevoel om me niet ook nog te hoeven maken om eventuele financiële problemen.

6. Hoewel ik haar niet heel veel spreek, ben ik wel heel positief over mijn begeleidster. Dat ik haar niet heel veel spreek is ook meteen een goed teken: het betekent namelijk ook dat het zo goed gaat dat ik geen actieve begeleiding nodig heb. Beter!

7. Ik heb een enorme persoonlijke groei doorgemaakt. Ik ben nog niet waar ik zijn wil en er zijn nog steeds dromen die ik (nog!!) niet heb waargemaakt, maar ik zit weer lekker in mijn vel, ik durf meer, ik ben niet meer zenuwachtig of bang als ik iets (voor mijn gevoel) verkeerd doe en ik ben stiekem ook wel trots op mezelf dat ik me uit een dal heb weten te werken.

8. Ik vind het heel fijn dat mijn collega’s me vanaf het begin af aan al beschouwden als een volwaardige collega, en niet als “nieuweling”. Ik moet er nog wel een beetje aan wennen dat ik er ook bij hoor, maar het begin is er.

9. Ik heb mijn eerste tafeltjesavond overleefd. Dit was misschien wel hetgene waar ik het allermeeste bang voor was. En toch heb ik het gedaan! Nog iets om trots op te zijn.

10. Ondanks de drukke periodes tussendoor is het me altijd gelukt om minimaal drie blogposts online te zetten. Toen ik met mijn blog begon vroeg ik me af hoelang het ging duren voordat ik hem uit de lucht zou halen. Dat ik vandaag, ruim acht maanden verder, nog steeds aan het schrijven ben, is toch wel een heel goed teken!

Liefs!

# 10 redenen om... leerlingen weg te sturen

# 10 redenen om... elke dag ruim een uur te vroeg op mijn werk te zijn

# 10 redenen om... uit te kijken naar het weekend

10 redenen om... leerlingen weg te sturen

Ik stuur leerlingen wel eens weg, mijn lokaal uit. Afhankelijk van de aard ervan, en heel soms ook van het karakter van de leerling, bepaal ik of ik de leerling op de gang laat afkoelen of dat ik de leerling direct naar de afdelingsleider stuur.

Het gebeurt me wekelijks dat ik iemand even wegstuur. Hieronder tien redenen waarom ik leerlingen weg zou sturen.

Mijn 10 redenen om leerlingen weg te sturen:

1. Vechten. Het is gelukkig nog niet voorgekomen en ik hoop ook niet dat ik het mee ga maken. Maar leerlingen die vechten hoef ik niet in mijn lokaal.

2. Schelden. Dat is me wel overkomen, vorige week nog. Ik vloek zelf heel wat af, maar nooit in het bijzijn van mijn leerlingen of collega’s. Toch pik ik het niet als een leerling aan het schelden/vloeken is. Het ligt eraan wat de leerling heeft gezegd, maar dit zou voor mij een reden zijn om de leerling op de gang te laten afkoelen.

3. Brutaal gedrag. Ook hier hangt het weer af van wat de leerling voor “brutaals” heeft gedaan of gezegd, maar van de leerlingen hoef ik geen asociaal gedrag te pikken. Eruit dus.

4. Niet werken. Voorheen was dit voor mij nooit een reden om iemand weg te sturen (ik heb tijdens mijn stage geleerd dat je leerlingen er alleen uit moet sturen als ze een bedreiging vormen voor jezelf of de omgeving (…)), maar tegenwoordig doe ik dit wel. Als een leerling bewust niet werkt, stuur ik de leerling weg. Direct naar de afdelingsleider. Hij of zij gaat daar maar iets anders doen, maar leerlingen die niet werken hebben in mijn lessen ook niets te zoeken.

5. Huilen. Dit klinkt natuurlijk heel stom, maar zodra ik zie dat een leerling aan het huilen is, stuur ik hem of haar direct naar de gang. Natuurlijk loop ik dan meteen mee, want zo cru dat ik de leerling alleen laat ben ik ook weer niet.

6. Mobiele telefoon. De regel is op school heel duidelijk: geen mobiele telefoons. Wanneer een leerling wel een mobiel bij zich heeft, mag hij/zij zich direct bij de afdelingsleider melden.

7. Vernielen of verpesten van het meubilair. Dat is me helaas al overkomen dit jaar. Een leerling liet eerst een kachel van de muur vallen en vervolgens was hij op de muur aan het schrijven. Ik heb de leerling naar de conciërge gestuurd. Dit leek me wel een geschikte oplossing.

8. Storen van de les. Zodra ik bezig ben met de klassikale uitleg vind ik het heel vervelend als de leerlingen mij daarin storen. Dit kan om verschillende redenen zijn. Niet opletten, door mij heen praten enz. Ik stuur de leerling(en) dan even de gang op tot ik klaar ben met de uitleg. Na een gesprekje op de gang haal ik hem/haar/hen weer op.

9. Meerdere malen het huiswerk of de spullen niet in orde. Ook daarin is de school best streng: is dit het geval, dan meld je je bij de afdelingsleider. Zodra het me echt begint te storen dat de leerling alweer de boeken niet mee heeft genomen of weer het huiswerk niet heeft gemaakt, dan stuur ik de leerling weg.

10. Als ik zie dat een leerling zich absoluut niet kan concentreren in de les en daarmee anderen aan het afleiden is, stuur ik de leerling met de spullen de gang op. Op de gang kan diegene zich meestal al een stuk beter concentreren.

Liefs!

Meer:

- 10 redenen om elke dag ruim een uur te vroeg op mijn werk te zijn

- 10 redenen om uit te kijken naar het weekend

- 10 redenen om leerlingen achter het behang te willen plakken

10 redenen om... blij te zijn dat kerst (bijna) voorbij is

Tweede kerstdag. Een dag waar ik lang naar heb uitgekeken (want: vanavond eten en cadeautjes met familie!), maar ik zou het ook niet erg vinden als deze dag snel voorbij gaat. Waarom? Lees even verder.

Mijn 10 redenen om blij te zijn dat kerst bijna voorbij is:

1. Met kerst (en de dagen ervoor en erna…) eet ik veel te veel, Ik weet niet meer waar mijn rem is en alle eetbare dingen die ik zie stop ik in mijn mond. Het wordt tijd dat die verleidelijke kerstpakketten de deur uit gaan en dat mijn drang om te snoepen verdwijnt!

2. Ik kan beginnen aan een lijstje met goede voornemens. Over een week is het al 2013 en ik heb nog niet nagedacht over alle dingen die ik moet beteren in mijn leven. Daar ga ik de komende dagen dus even goed over nadenken.

3. Londen! Morgen is het zo ver, dan vertrek ik per boot richting Engeland. Ik kijk er ontzettend naar uit. Even een paar dagen weg van de kerst-hectiek en al het andere.

4. Familiebezoekjes. Ik vind het leuk hoor, de hele familie langsgaan. Maar drie dagen achter elkaar non-stop (of bijna non-stop…) doorbrengen met de familie zonder een moment dat ik echt kan relaxen valt me zwaar. Het enige moment dat ik even “alleen” ben, is wanneer ik ’s avonds mijn bed in stap. Maar ja, dan doe ik niet heel veel anders dan slapen.

5. De afgelopen vier dagen heb ik weinig andere ruimtes van mijn huis gezien dan de keuken. Koken vind ik heerlijk, maar af en toe met een boek op de bank zitten of met een leuke kerstfilm zou ik wel een welkome afwisseling vinden!

6. Stress. Ik ben een enorme stresskip en dat is misschien wel te merken aan de komende punten op mijn lijstje. Ik stress vanwege het feit of de anderen mijn eten wel lekker vinden,

7. en omdat ik bang ben om ergens te laat te komen,

8. en omdat ik bang ben dat er iets gaat mislukken,

9. en omdat ik zo ontzettend druk bezig ben met allerlei handelingen tegelijk in de keuken dat ik constant het idee heb dat ik iets vergeet

10. en vanwege het feit dat ik heel slecht ben in gezelschappen en kerst is natuurlijk één groot gezelligheidsfeest. Slechte combinatie.

Gelukkig zijn er ook best wel leuke dingen aan de kerst hoor. Veel tijd doorbrengen met mijn vriend, cadeautjes, lekker eten, de gezellige sfeer van de lichtjes. Maar ik ben blij dat kerst maar twee (of drie, kerstavond meegerekend) duurt!

En dan nu even een blik werpen in de keuken. Misschien staat mijn hartige taart nu aan te branden. Aaaah, stress!

Liefs!

10 redenen om… elke dag ruim een uur te vroeg op mijn werk te zijn

Toen ik gisterochtend voor de zoveelste keer werd begroet met een “Goedemorgen, vroege vogel” kreeg ik meteen een nieuw idee voor een lijstje. Namelijk de tien redenen waarom ik altijd zo vroeg op mijn werk ben.

Op dagen dat ik om 8.15 uur moet beginnen stap ik rond 7.15 uur het schoolgebouw binnen. Heel af en toe, als ik bij mijn vriend slaap en ik besluit met hem mee te rijden, kom ik zelfs al een half uur eerder aan. De lichten zijn dan nog uit, het hek zit nog dicht en het alarm staat er nog op. Op die momenten weet ik dat ik wel echt asociaal vroeg ben. Maar waarom? Lees hieronder mijn tien redenen om altijd zo vroeg op mijn werk te zijn.

Mijn tien redenen om elke dag ruim een uur te vroeg op mijn werk te zijn:

1. ’s Morgens vroeg is het nog rustig in de trein. Als ik de trein van kwart voor zeven neem, of de metro van kwart voor zeven als ik bij mijn vriend vandaan kom, is de kans groot op een lege stoel of bank. Noem me een lui varken, maar ik betaal voor een plek in het openbaar vervoer, dus dan wil ik hem hebben ook.

2. Het heeft wel iets om helemaal alleen in het donker over straat te lopen. ’s Avonds ben ik doodsbang, maar ik ben er van overtuigd dat het ’s morgens veiliger is op straat.

3. Ik begin enorm te stressen als ik ergens te laat dreig te komen en als ik ergens niet van houd, dan is het van stressen. Ik begin te trillen, in mijn hoofd maak ik allerlei smoesjes waarom ik te laat ben en ik ben opgefokt van hier tot Tokyo. Natuurlijk kom ik nooit te laat, maar de stress alleen al vind ik gewoon niet leuk.

4. Als ik van mijn huis naar mijn werk ga, neem ik de tram, de trein en een tweede trein. Stel dat mijn tram vertraging heeft, de eerste trein vertraging heeft en de tweede trein ook. Dan ben ik nog steeds op tijd!

5. Ik vind alle opmerkingen wel leuk die mijn collega’s maken. “Zo, heb je weer het licht aangedaan?” – “Ben je weer de deur uitgeschopt door je vriend?” – “Jij moet wel heel erg van je werk houden als je hier nu al zit.”

6. Doordat die opmerkingen ook wel eens gemaakt worden in het bijzijn van de rector van de school, krijgt hij meteen een positief beeld van me. Ik heb tenslotte nog geen vast contract en die wil ik wel errug graag krijgen!

7. Het heeft ook wel iets om in mijn eentje door de lege gangen van de school te lopen. Dan is het even alsof het gebouw van mij alleen is!

8. Heerlijk bijkomen met een kopje thee of koffie voordat er een drukke dag op het programma staat. Daar teken ik voor.

9. Geen gedring bij de toiletten, geen wachtrij voor het koffieautomaat, niemand staat in de weg bij mijn kluisje of postvakje… Fijn.

10. Het is ook een beetje luiheid. Als ik bij mijn vriend slaap kan ik kiezen: door hem naar de metrohalte gebracht worden of zelf 20 minuten lopen. Je raadt het al, ik rij liever mee!

Natuurlijk lig ik liever een uur langer in mijn bed, maar gezien de bovenste tien punten is het nu wel duidelijk waarom ik dat niet doe, lijkt me.

Liefs!

10 redenen om... afgelopen maandag zo snel mogelijk te willen vergeten

Na zo’n heerlijke week als de repetitieweek was mijn maandag een hel. Alles ging (in mijn ogen) mis en er leek niemand te zijn die mij wilde helpen. En geloof me, ik zou nog veel meer dan slechts tien redenen kunnen bedenken, maar onderstaande tien dingen waren voor mij genoeg redenen om ’s avonds uit mijn werk een traantje te laten. Wat een dag!

Hieronder dus de tien redenen om afgelopen maandag zo snel mogelijk te willen vergeten!

1. 's Morgens toen ik van huis vertrok, was er nog niets aan de hand. Tot ik op mijn werk verscheen. De zenuwen kwamen ineens enorm om de hoek kijken en ik zag er plotseling heel erg tegenop om mijn nieuwe klas te zien. Bah, geen leuk begin van de dag. Maar misschien waren de zenuwen nog het minst erge. 

2. Mijn nieuwe brugklas leek niet zo lief te zijn als de andere docenten beweerden. Tenminste, niet zoals ik ze voor me had. Ze kwamen druk binnen, gingen op een willekeurige plek zitten en waren niet van plan om naar me te luisteren. Tja… Geen leuke start!

3. Toen mijn nieuwe brugklas eindelijk een beetje stil was, ging de telefoon in het lokaal. Ik wist al precies waar het voor was. Schoolfoto’s… Die dag kwam de schoolfotograaf langs en het zou zomaar kunnen gebeuren dat jij werd gebeld om samen met je klas naar de aula te komen voor de foto’s. Echt een heerlijke timing van ze, om het net tijdens mijn eerste les met deze klas te doen!

4. De brugklassers kwamen terug en waren weer lekker druk. Ik heb meteen mijn stem moeten verheffen (ieh, wat heb ik daar een hekel aan!) en toen ging het wel weer. Maar deze kindertjes hebben nog een hoop bij mij te leren. Dat wordt nog flink opvoeden de komende weken! (Waarom zeiden die collega’s ook al weer dat het een hele leuke klas was?)

5. En toen kwamen de oude vertrouwde brugklassers binnen. Ook zij waren lekker druk, maar deze kinderen kende ik al wat langer en ik weet precies hoe ik ze moet aanpakken. Tenminste, tijdens een gewone les weet ik dat. Maar na de eerste minuut wist ik al meteen dat dit geen gewone les zou worden. “Mevrouw, de kachel zit een beetje los,” kwam een leerling vertellen. “Blijf er dan maar vanaf,” zei ik tegen hem. Maar toen was het al te laat. Eén van zijn vriendjes trok toch nog even aan de kachel om te kijken of hij echt los zat en ja hoor… Daar ging de kachel. Hij maakte een enorme klap op de grond en de leerlingen begonnen te gillen. Ik zei tegen ze dat ze vooral rustig moesten blijven, maar ja, er stroomde water uit en ineens leek het alsof de leerlingen nog nooit stromend water hadden gezien. Wat een onrust die les!

6. Zodra de kachel om viel, belde ik meteen de conciërge. Althans, dat dacht ik. Bleek dat ik een ander nummer had gedraaid en diegene was niet echt in een vrolijke bui. “Ik ben geen conciërge, dan moet je even iemand anders bellen.” – “Maar ik heb hier geen andere telefoonnummers en ik heb een klas vol gillende kinderen. Zou jij misschien iemand hierheen kunnen sturen die er verstand van heeft?” – “Ja, is goed,” mopperde hij. Na een kwartier was er nog steeds niemand. Hallo, een omgevallen kachel lijkt me toch wel hoog op een prioriteitenlijstje staan? Maar nee, blijkbaar hadden ze geen zin om langs te komen. Ik stuurde de leerling die de kachel van de muur had getrokken naar de receptie om iemand te halen en na een tijdje kwam hij terug. “Ze komen zo,” zei hij. Maar “zo” betekent in hun ogen blijkbaar als de kachel al ruim een half uur op de grond ligt te lekken en het water inmiddels tot mijn kin staat – bij wijze van spreken.

7. En zo vrolijk waren die conciërges niet. “Hé, fijn dat je er bent. De kachel is eraf gevallen,” zei ik – alsof dat nog niet te zien was. Hij keek me aan, trok een wenkbrauw op en keek toen naar de kachel. Geen hallo, geen “oké”, geen contact. Alleen een opgetrokken wenkbrauw. Hij haalde er een collega bij, samen keken ze naar de kachel, overlegden ze wat en gingen ze gereedschap halen. De kachel kwam weer overeind (na drie kwartier, ja ja… wat een tempo!) en het water zogen ze op. De kinderen schrokken enorm van het lawaai van een stofzuiger (hebben ze nog nooit een stofzuiger gehoord?), maar gelukkig ging de bel al bijna. “Bedankt,” zei ik tegen de conciërge toen alle leerlingen het lokaal hadden verlaten. Maar hij keek niet op of om. Misschien had ik het te zacht gezegd. “Doei!” riep ik wat harder en wat vrolijker. Maak ook toen kwam er geen reactie. En dat noemt zich een collega.

8. Maar ach, een drukke, nieuwe brugklas, de fotograaf en de omgevallen kachel waren nog lang niet alles. Want het zesde en laatste uur had ik mijn 2havo-groep voor mijn neus. En hoe lief ze in de lessen voor de repetitieweek ook waren, ze druk en onrustig waren ze nu. “Hé mevrouw, misschien worden we tijdens dit uur geroepen voor de schoolfotograaf!” gilde één van de leerlingen. Wat?! Zijn ze nog niet eens op de foto geweest?! Tja, blijkbaar niet. Na twintig minuten had ik de leerlingen eindelijk een beetje rustig en waren ze – een soort van – aan het werk en ja hoor, de telefoon ging…

9. Toen de leerlingen terug kwamen van de foto’s hoopte ik dat ze wat rustiger zouden zijn. Maar niets was minder waar. “Komen jullie straks allemaal maar een kwartier na,” zei ik tegen ze, maar direct kreeg ik een vloedgolf aan commentaar over me heen.

“Mevrouw, dat is niet eerlijk. Ik was goed aan het werk en nu moet ik nablijven!”

“Mevrouw, ik moet naar de ortho. Bel mijn moeder maar als je me niet gelooft!”

“Ik kom niet hoor. Daar heb ik echt geen zin in.”

Enzovoorts.

10. Ik hoopte dat het gezeur nu wel klaar zou zijn, maar nee. De leerlingen kwamen terug en de leerlingen die tijdens het lesuur niet hadden gezeurd, hadden nu iets te klagen. “Sjongejonge, dat verbeter ik mijn gedrag en is het weer niet goed,” mopperde een jongen die zich inderdaad de afgelopen tijd beter had gedragen. “Waarom moet ik blijven? Ik riep alleen maar door het lokaal dat ik er geen reet van snapte!” En zo ging het nog even door. Na een kwartier stuurde ik iedereen weg met de opdracht om een opstel te schrijven over hun houding en gedrag in mijn les, maar ook in de andere lessen. Toen ze weg waren, stortte ik in. Ik ging achter mijn bureau zitten en zat letterlijk met mijn handen in het haar. En nu?

Tja… Dat soort dagen heb je als docent wel eens…

Liefs!

10 redenen om... uit te kijken naar de kerstvakantie

Het schooljaar is pas twee maanden bezig en de herfstvakantie is pas net afgelopen, maar toch zijn er al genoeg redenen om uit te kijken naar de volgende vakantie: de kerstvakantie! De zomervakantie vind ik uiteraard de fijnste vakantie: zes tot twaalf – afhankelijk van wanneer je begint te tellen en wanneer je stopt met tellen… – weken vrij, geen nakijkwerk, geen lessen voorbereiden, geen stres, (soms) lekker weer, (heel soms) op vakantie. Maar de kerstvakantie staat wel op een hele mooie tweede plaats! Kerstbomen, sneeuwvlokjes, verlate kruidnoten, waxinelichtjes… I like!

Mijn 10 redenen om uit te kijken naar de kerstvakantie:

1.       Twee weken vrij! Bij een “normale” (herfstvakantie, kerstvakantie…) moet je na één week weer beginnen. Dan ben je net gewend aan het vrij-zijn-ritme en dan moet je je weer aanpassen naar het normale dagritme. In de kerstvakantie heb je alle tijd om te genieten van het uitslapen, laat naar bed zijn en alle andere leuke extraatjes.
2.      Kerst, uiteraard. (Lees: cadeautjes!) Ik ben gek op cadeautjes. Als ik ergens een cadeau zie liggen, word ik van binnen al helemaal wild en duim ik stiekem KEIHARD dat het een cadeautje voor mij is. Gelukkig is dat met Kerst ook zo. :)
3.      De sfeer in de kerstvakantie is heerlijk: gaskachel aan, (geur)kaarsjes aan, met een dekentje op de bank en genieten!
4.      De mandarijnen zijn in december het lekkerst…
5.      Rond de kerstperiode hoef je maar de televisie aan te zetten of er is een leuke (kerst)film te zien. En aangezien ik gek ben op films…!
6.      Kerstdiner! Met Kerst hoor je gewoon uit te pakken in de keuken, dat kan niet anders. Vroeger gingen we regelmatig gourmetten, tegenwoordig hebben we binnen de familie afgesproken dat iedereen een gerecht maakt. En van enorme tafels met allemaal fijne gerechten krijg ik het toch wel warm hoor. :)
7.      Overal in de straten hangen lichtjes, binnen (en hier en daar buiten) staan kerstbomen en in de winkels wordt kerstmuziek gedraaid. Why couldn’t it be Christmas every day?
8.      Even twee weken geen leerlingen om me heen. Ook wel eens fijn!
9.      Met de kerstvakantie zijn mijn vriend en ik allebei twee weken vrij. Hij weet het nog niet (bij deze, lieverd!), maar dat worden ruim veertien fijne dagen samen!
10.   Oliebollen en appelflappen. Oeps, het derde puntje in het lijstje dat over eten gaat. Maar ach, gaat de hele kerstvakantie an sich niet over eten?

En dan als afsluiter nog een reden om niet te verlangen naar de kerstvakantie: ik ben doodsbang voor vuurwerk. Maar ach, dat is dan ook het enige nadeel…

Liefs!

 

# 10 redenen om... uit te kijken naar maandag

# 10 redenen om... uit te kijken naar het weekend

# 10 redenen om... leerlingen achter het behang te willen plakken

# Klik hier om de overige 10 redenen om...-verhalen te lezen

 

10 redenen om... uit te kijken naar maandag

Het hebben van een weekje vakantie tussendoor is heerlijk, echt heerlijk! Toch zijn er ook redenen om uit te kijken naar maandag. Waarom? Lees verder!

Mijn 10 redenen om uit te kijken naar maandag:

1. Een ritme. Uitslapen is heerlijk, maar ik mis het normale ritme toch wel. Natuurlijk zou ik in de ideale wereld mijn wekker liever niet tussen 05.00 en 06.00 willen zetten, maar pas om 11.00 uur wakker worden is ook zo zonde van mijn dag!

2. Hoewel ik in de vakantie enorm geniet, voel ik me soms toch best nutteloos. Dan zit ik maar te lezen, tv te kijken, tijdschriften door te bladeren en te shoppen… Een paar dagen is fijn, maar een week is dan toch wel erg lang.

Ik zit nu heel hard na te denken voor de acht andere punten van dit lijstje, maar ik geloof niet dat ik hier op ga komen…

Nee, sorry. Ook na nog langer nadenken kom ik niet op nog meer punten. Ik kan wel zeggen dat ik mijn leerlingen verschrikkelijk mis, maar dan zou ik liegen. Ik houd het voor deze week bij deze twee punten. Ik beloof dat ik over twee weken wel een lijstje publiceer met tien punten. Echt waar!

Liefs!

# 10 redenen om... uit te kijken naar het weekend

# 10 redenen om... leerlingen achter het behang te willen plakken

# Klik hier om de overige 10 redenen om...-verhalen te lezen

10 redenen om... uit te kijken naar het weekend

Hoewel ik mijn werk heel leuk vind en ik er vaak ook met plezier naar toe ga, is het toch altijd wel fijn om op vrijdagmiddag het schoolgebouw te verlaten met het idee dat je daar de komende twee dagen niet meer naar toe hoeft. Weekend! De vrijdagmiddag geeft bij mij altijd een gevoel van vrijheid, dat alle stress van me afvalt en dat ik eens even twee dagen kan doen wat ik wil. Even helemaal niks doen dus! Het was dan ook niet heel moeilijk om het onderstaand lijstje te verzinnen.

Mijn 10 redenen om uit te kijken naar het weekend:

1.       Ik zei het al: vrijheid! Het idee dat ik even geen verplichtingen heb, vind ik heerlijk.
2.      In het weekend kun je op een rustiger tempo al het werk doen wat je normaal binnen één dag moet doen. Lessen voorbereiden, huiswerk in het digitale programma zetten, toetsen nakijken, cijfers invoeren… Normaal moet dit in een paar uurtjes gebeuren, in het weekend heb ik er twee dagen de tijd voor!
3.      Rust. De leerlingen zijn leuk, maar het is ook heel fijn om niet dertig keer per dag “Ik ben mijn schrift vergeten!” of “Mevrouw, ik snap het niet hoor” te horen.
4.      Om nog maar te zwijgen over dat kinderachtige gedoe. “Mevrouw, hij prikt me met zijn passer” gevolgd door “Echt niet, hij prikte mij met zijn passer”. Zucht.
5.      Uitslapen! Mijn wekker gaat doordeweeks om 06.00 uur, soms nog eerder. In het weekend zet ik geen wekker. Uitslapen tot in de middag lukt me al jaren niet meer, maar ik ben al helemaal gelukkig als ik pas om half negen wakker word.
6.      Doordeweeks schiet het er bij in, in het weekend heb ik weer tijd voor het huishouden. Momentje, ik gooi nog even een wasje erin!
7.      De dagen doordeweeks zien er voor mij altijd anders uit: de ene dag slaap ik bij mijn vriend, de andere dag slaap ik thuis of bij mijn vader en zusje. De weekenden zijn – tot nu toe – wel altijd standaard: dan ben ik thuis. En dat geeft me toch wel weer een rust-gevoel.
8.      In het weekend heb ik genoeg tijd om me uit te sloven in de keuken. Dan eet ik iets anders dan een snelle pasta of een boterham. :)
9.      Tegenwoordig mag ik van mezelf het hele weekend niet meer denken aan mijn werk. Heerlijk!
10.   En tot slot: The Voice! Op vrijdagavond weer lekker voor de buis met een dekentje om me heen tv kijken. Dat is weekend!

Liefs!

10 redenen om... leerlingen achter het behang te willen plakken

Begrijp me niet verkeerd, ik vind het nog steeds ontzettend leuk om met pubers te werken, maar soms zou ik ze wel eens achter het behang willen plakken. Waarom? Daar zijn genoeg redenen voor! Hieronder lees je tien van deze redenen.

Mijn 10 redenen om leerlingen achter het behang te willen plakken:

1.       Op nummer 1, uiteraard: sommige leerlingen komen niet opdagen als ze moeten nablijven. Volgens mij heb ik hier al te veel woorden aan vuil gemaakt, dus hier laat ik het bij.

2.      Om momenten dat ik vol energie zit, zijn de leerlingen nog half slaperig. Bijvoorbeeld tijdens het eerste of het tweede uur. Maar wanneer ik doodmoe ben van de dag, zo tegen het zesde uur aan, krijgen de leerlingen ineens enorm veel energie. Of het komt door alle blikjes cola of dat het een andere reden heeft, weet ik niet, maar ik vind het soms wel behoorlijk irritant.

3.      Ik vind de brugklassers de leukste leerlingen, omdat ze nog zo lekker te vormen zijn. Het nadeel van de brugklassers is wel dat ze enorm kinderachtig kunnen zijn. “Maar juf, hij zette een streep in mijn schrift!” Grr…

4.      Mijn leerlingen snappen af en toe niet wat het woord ‘fluisteren’ inhoudt. Of ze doen in ieder geval alsof ze het niet snappen.

5.      Van sommige leerlingen snap ik de logica niet helemaal. Als je vergeet om je schrift mee te nemen naar de les, is het toch niet de bedoeling dat je het hele uur uit je neus gaat zitten eten en op de tafel gaat tekenen?

6.      Ik heb een leerling en ik kan niet tot hem doordringen. Als ik iets tegen hem zeg, staart hij me aan en als ik hem vraag om iets uit te voeren, kijkt hij naar me alsof ik de opdracht in het Chinees heb uitgelegd.

7.      En dan heb ik ook nog leerlingen met poep in hun oren. Ze luisteren niet als je een opdracht uitlegt, maar beginnen vervolgens met een enorm volume te vragen wat ze moeten doen. Nou, luisteren misschien?

8.      Ik heb tijdens de eerste lessen iets te veel hulp gegeven aan mijn leerlingen, waardoor ze nu niet meer zelf kunnen nadenken. Om het minste of geringste steken ze hun vinger al op. Daarom laat ik ze vanaf nu maar naar mij toekomen in plaats van dat ik de hele marathon afleg in het lokaal. Dat maakt de drempel voor hen toch weer iets hoger, waardoor ze nu eerst de opgave een tweede keer lezen voordat ze iets gaan vragen.

9.      Leerlingen hebben altijd genoeg redenen, ook wel “smoesjes” genoemd, om hun huiswerk te maken, maar de echte reden, dat ze er geen zin in hadden, vertellen ze nooit.

10.   Leerlingen zeggen altijd wat ze denken. Dit kan positief bedoeld zijn (“Mevrouw, het kaartje steekt nog boven uw shirt uit!”), maar soms ook niet (“Mevrouw, wat kijkt u chagrijnig vandaag”). Tja…

Liefs!

# Lees hier de andere posts van deze serie!

10 redenen om... docent te worden

Deze week weer een nieuw lijstje, namelijk een lijstje met tien redenen waarom je docent zou moeten worden. Daar komt ‘ie!

De 10 redenen om docent te worden:

1.       Jouw kennis voor een bepaald vakgebied overdragen aan een nieuwe generatie en daar ook nog eens voor betaald krijgen. Wauw.
2.      Je doet iets goeds voor de maatschappij. Je leidt de leerlingen op en zorgt er zo (hopelijk) voor dat ze op het rechte pad blijven.
3.      Negen van de tien keer heb je leuke, spontane collega’s.
4.      Ondanks dat de leerlingen in de puberteit vaak een hekel hebben aan school en huiswerk, zijn ze toch dankbaar. Zeker als jij ze weer hebt geholpen om een mooi cijfer binnen te slepen.
5.      Het is bijna een sport om je lessen steeds leuker te maken, voor jezelf en voor de leerlingen. Het uitproberen van nieuwe werkvormen blijf ik toch wel echt ontzettend leuk vinden!
6.      Roddelen mag natuurlijk niet (eh…), tenzij je een docent bent. Tijdens een leerlingbespreking mag je geoorloofd je mening over alle leerlingen de groep in gooien zonder dat iemand je boos aankijkt.
7.      Behalve dat je docent bent, ben je ook een luisterend oor voor de leerlingen. De leerlingen vinden het maar al te fijn om te vertellen wat ze in het weekend hebben gedaan of dat ze een nieuwe vriend(in) hebben. Behalve dat lesgeven leuk is, is het ook nog eens heel erg gezellig.
8.      Iemand in mijn directe omgeving (“Hoi vriendje”) noemt mij altijd een betweter, omdat ik schijnbaar altijd gelijk wil hebben – wat overigens helemaal niet waar is, maar dat is een ander verhaal. Als docent wordt het juist van mij verwacht dat ik de betweter speel, daar hebben ze me juist voor aangenomen.
9.      Korte werkdagen…
10.   …en natuurlijk, hij mag niet in dit lijstje ontbreken, twaalf weken vakantie per jaar, plus nog hier en daar een dag vrij. En dan ook nog gewoon doorbetaald krijgen, niiice!

Genoeg redenen om het onderwijs in te gaan, toch?

 

Liefs!

Lees ook: 

# 10 redenen om... uit te kijken naar het nieuwe schooljaar

10 redenen om... uit te kijken naar het nieuwe schooljaar

Mijn “serie” over mijn ervaringen is al een tijdje tot zijn einde gekomen, dus nu is het tijd voor een nieuwe reeks blogs. De titel zegt het al: om de week komt er een lijstje met 10 redenen om (bijvoorbeeld) uit te kijken naar het nieuwe schooljaar.

De 10 redenen om uit te kijken naar het nieuwe schooljaar:

1.       Een schone lei. Eén van de voordelen van het docentschap is dat je elk jaar weer kunt beginnen met een schone lei. Al het werk van het vorige schooljaar is weggewerkt, dus het nieuwe schooljaar kan weer vol goede moed beginnen.
2.      Nieuwe leerlingen! Hoe spannend het ook altijd weer is, nieuwe leerlingen zijn altijd leuk. Inclusief het leren van honderd tot honderdtwintig namen.
3.      Shoppen! Vrouwen vinden het heerlijk om nieuwe schoenen of tassen te kopen. Ik vind het heerlijk om nieuwe pennen, potloden, schriften, geodriehoeken en passers te kopen!
4.      De lange vakantie is heerlijk, maar een normaal dagritme kan ook geen kwaad.
5.      En daarbij is het ook nog eens fijn om mezelf weer eens nuttig te voelen.
6.      De eerste les. De zenuwen gieren dan wel door mijn buik, maar de eerste les is, samen met de laatste les, misschien wel de leukste les van het jaar. Je leert elkaar kennen en het is allesbepalend voor de band met de klas.
7.      Nieuwe voornemens. Normaal gesproken is 1 januari de dag van de nieuwe voornemens. Voor mij, en waarschijnlijk ook voor andere docenten, is half augustus het tijdstip voor nieuwe voornemens. Want ook dit schooljaar moet alles natuurlijk beter gaan dat in de voorgaande jaren.
8.      Salaris! Do I need to say more?
9.      Speciale koffiesmaken. Thuis heb ik de keuze uit allerlei theesmaken en senseokoffie. Op veel middelbare scholen hebben ze een koffieautomaat met wiener melange, latte machiatto, espresso, café mocca en warme chocolademelk. Jum!
10.   Er is ongetwijfeld een tiende reden, maar zegt bovenstaande niet al genoeg?

Liefs!