zaterdag 29 maart 2014

Dagboek: Nog vier weken! (#26)

Nadat ik afgelopen maandag een rustige dag had gehad (’s morgens had ik alle taken al voltooid) was is bestand tegen een weekje werken. Het was de eerste week na de toetsweek en om me heen zag ik iedereen in de stress wegens het nakijken. De cijfers moesten voor een bepaalde tijd ingeleverd zijn en voor sommige collega’s was dat een pijnlijke deadline. Wat ben ik toch blij dat ik dat soort dingen direct afhandel, waardoor ik geen stress heb!
Op dinsdag hoefde ik maar twee lessen en één studieles te geven. Om kwart voor elf ruimde ik mijn lokaal op. Of ik vrij was? Nee, was het maar zo’n feest! Ik had ’s middags een studiedag. Na de vorige drie hele leerzame studiedagen viel deze dag enorm tegen. De hele middag hebben we gestemd op stellingen waar we al een keer eerder een hele middag voor hebben moeten opofferen. Nutteloos, saai, doelloos, onzinnig, niet-leerzaam. Ik kan er niet heel veel meer van maken, behalve dat het een heerlijk broodje kroket was die ik tussen de middag at, thanks!
Woensdag had ik een nuttigere dag. Leuk is anders, maar toen ik in de trein naar huis zat, had ik in ieder geval een hoop geleerd.
- Bij een klas moet je pas aan het einde van een les trakteren. Een het begin van de les trakteren levert veel chaos op.
- Bij het teruggeven van proefwerken kun je de resterende minuten van de les niets meer doen.
- Wanneer je bij een klas extreem veel vragen krijgt over een bepaald onderdeel van het boek, moet je eerst zorgen dat de andere leerlingen rustig aan het werk zijn. Geef ze vooral geen vrijheid, want daar kunnen leerlingen uit de brugklas niet goed mee omgaan. En leerlingen uit andere klassen waarschijnlijk ook niet.
- Geef leerlingen zelfvertrouwen als je een nieuw hoofdstuk begint wat er akelig lastig uit ziet. Laat zien hoe simpel het is, desnoods met een trucje, en de rest van het lesuur eten ze uit je hand.
Donderdag was een lange dag: ’s morgens om 8.15 starten en ’s avonds pas om 21.15 klaar. Nu moet ik natuurlijk wel eerlijk toegeven dat ik ook nog drie tussenuren had en dat ik tussen 15.00 en 19.00 ook niets heb hoeven doen. Het is alleen zo naar dat mijn werk te ver van mijn huis af staat, waardoor ik niet even heen en weer kan.
’s Avonds stond ik weer voor een groep ouders te praten. Het was de tiende avond dit jaar en ook meteen de laatste. Het zit erop! Ik vond het heel leuk en nog veel leerzamer om te doen, maar ik ben ook wel een klein beetje blij dat ik klaar is. De lange dagen zijn slopend! Volgend jaar ga ik dit dus ook niet meer doen, omdat ik dan al één dag in de week ga studeren.
Vrijdag leek alles goed te gaan. De leerlingen waren lief, er waren wat leerlingen uit mijn 2havo-klas ziek, waardoor het heel rustig was in het lokaal, ik had leuke gesprekken met de leerlingen en ik heb weer een lesuur bij een ander vak mogen zitten, omdat de leerlingen daar gingen presenteren en daar was ik heel erg benieuwd naar.
En toen ging ik met de trein naar huis. Voor wie wel eens met de trein reist: deze alinea zal waarschijnlijk heel herkenbaar zijn. Ik kwam op het station en ik zag dat het hele informatiebord blauw was. Dat kan twee dingen betekenen, vertraging of uitval. Het was mogelijkheid nummer 2. Na een reis om de wereld – althans: zo voelde het – kwam ik na bijna twee uur thuis aan, eindelijk!
Dit weekend zit volgepland met verjaardagen. Bij mij thuis is er een verjaardag, wat betekent dat ik vandaag de hele dag in de keuken mag staan om hapjes en taarten voor zondag voor te bereiden. Jeeej!
Ik wens iedereen een heel fijn weekend!
 
Liefs!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen