donderdag 4 december 2014

Twijfelen aan mijn kwaliteiten

Zodra de tafeltjesavond voor de deur staat, begin ik aan mezelf te twijfelen. Vooral aan mijn kwaliteiten als docent. Heb ik er alles aan gedaan om de leerlingen succeservaringen te laten opdoen? Heb ik de leerlingen kansen geboden om hun cijfer op te halen of in ieder geval om de volgende keer wel een mooi cijfer te halen? Heb ik duidelijk zicht op hoe de leerling in de les werkt en wat er in zijn schrift staat? En eigenlijk is het antwoord op alle vragen: nee.

Maar dan is het al een beetje te laat. Volgende week heb ik acht gesprekken. De leerlingen staan onvoldoende voor mijn vak en dat heeft twee (overlappende) redenen: ze werken niet in de les of ze weten niet hoe ze moeten werken. Dat ze na honderd waarschuwingen nog steeds niet werken, dan ben ik mijn geduld kwijt en probeer ik te negeren. Maar wat zeg ik dan op zo'n tafeltjesavond?

Ik heb net anderhalf uur vergaderd over wat te doen bij onvoldoendes van leerlingen. Het is niet altijd onwil. Af en toe weten ze gewoon echt niet wat ze moeten doen. Wat er van ze verwacht wordt. En ik merk aan mezelf dat ik iets van de leerlingen verwacht wat deze jongeren nog niet beschikken: motivatie, doorzettingsvermogen, discipline en zelfstandigheid. 

Ik moet dit clubje leerlingen, die na honderd onvoldoendes echt wel de motivatie kwijt zijn en zich geen vervelen in de les, bij de hand nemen. Ik moet hun schriften controleren, ik moet ze laten zien dat ze het wel kunnen en vooral: ik moet ze duidelijk vertellen wat ze moeten doen en wat ik van ze verwacht. 

Maar dat vind ik lastig. Het gaat hier om een groepje jongens die ik achter het behang wil plakken. Die zo stronteigenwijs zijn, dat ik ze al niet meer wil helpen. Die me af en toe het blond onder mijn nagels vandaan halen, dat ik niet langer energie in ze wil steken. Maar dat mag ik natuurlijk niet hardop zeggen. Het is mijn taak, als opvoedende docent, om ze te begeleiden. Ik moet ze steunen, ik moet ze supporten en ik moet ze handvatten bieden.

En hoe moeizaam het ook gaat zijn, het hoort bij mijn baan. Ik krijg ervoor betaald. Dus ik moet er maar eens verandering in brengen.

Liefs!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen