maandag 31 december 2012

De tafeltjesavond

Vorige week schreef ik al drie tips over het voorbereiden van een tafeltjesavond. Vandaag geef ik drie tips over de gesprekken zelf.

Tip 1: Begin met een compliment
Ik had deze tip natuurlijk vorige week al genoemd, maar ik vind het de moeite waard om hem nog eens te noemen. Ik ben zelf gevoelig voor complimentjes (even serieus, ik kreeg op dinsdag 18 december een leuke compliment over mijn make-up en ik ben er nog steeds blij mee), leerlingen zijn er gevoelig voor en ja, ook ouders vinden het vast niet erg om iets positiefs te horen over hun kind. Begin het gesprek dus met een leuke opmerking en dan komt de rest hopelijk helemaal goed.

Tip 2: Luisteren en incasseren
Veel ouders zijn helemaal niet zo moeilijk en bijna niemand komt naar een tafeltjesavond om herrie te schoppen. Ze vinden het al heel fijn als je naar hun verhaal wilt luisteren en een beetje knikken en af en toe een opmerking tussendoor doet al wonderen. Ook incasseren is een belangrijk puntje. Niet alle ouders komen even goed uit de verf, dus hier en daar zal er best een opmerking komen over jouw lesstijl of iets wat er mee te maken heeft. Ga niet meteen de aanval in, maar luister, incasseer en reageer daarna pas, mocht dit echt nodig zijn. Oost-Indisch doof spelen kan ook nog wel helpen. Doe alsof je die nare opmerking niet hebt gehoord en draai een beetje om de hete brei heen. Vraag de ouders wat zij graag van jou als docent verlangen en sluit een compromis. Je hele lesgeven veranderen is wel heel heftig, maar je kunt best af en toe het huiswerk controleren of een lastige huiswerkopgave klassikaal uitleggen.

Tip 3: Let op de structuur van het gesprek
Tijdens mijn opleiding leerde ik dat er vijf “fases” tijdens een oudergesprek zouden moeten zijn. Namelijk de volgende:
Fase 1: De opening
Dit is de verwelkoming, maar ook het moment waarop de inhoud of de aanleiding van het gesprek van het gesprek wordt aangegeven. De eventuele notities (de notities die de ouders kunnen invoeren tijdens het inplannen van een gesprek) van de voorbereiding kunnen erbij gehaald en kort besproken worden.
Fase 2: De oriëntatie
Tijdens deze tweede fase wordt er verder gekeken naar de aanleiding van het gesprek.
Fase 3: De uitdieping
Je gaat (samen met de ouders en eventueel de leerling) op zoek naar de achtergrond van het probleem. Je kunt de gemaakte repetities erbij halen, je kunt de cijfers erbij halen, de cijfers van de andere vakken of eventueel de voorgaande jaren en al het andere verzamelde materiaal. Ook vertellen de ouders soms hele nuttige dingen die je zelf nog niet wist, maar die best eens de oorzaak kunnen zijn van het knelpunt (faalangst, problemen thuis etc.).
Fase 4: De conclusie
Na de derde, lange fase volgt uiteraard de conclusie. In deze fase worden afspraken gemaakt, zoals een uurtje bijles om eens goed te kijken naar de probleemoplossing bij verhaaltjessommen (ik noem maar wat) of het produceren van extra materiaal voor iemand met rekenproblemen.
Fase 5: De afronding
Natuurlijk, als laatst, de afronding. Hierbij vat je nog even de gemaakte afspraken samen en je zorgt er ook bij de leerling voor dat de afspraak goed is begrepen.
Zorg er aan het eind van het gesprek – nadat de ouders weg zijn, maar voordat de volgende ouders weer aan je tafel staan – dat je deze afspraken zwart op wit zet. Op mijn werk worden deze afspraken ook nog eens doorgestuurd naar de afdelingsleider, maar ook als dat niet zou hoeven is het fijn om het even op een rijtje te zetten. Ik spreek uit ervaring (haha, één tafeltjesavond en ik spreek al uit ervaring…): na vijf ouders gezien te hebben weet je niet meer wat je met ouder 1 of 2 hebt afgesproken…

Liefs!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen