zondag 20 januari 2013

Mijn klassen: klas 1a

Ik geef les aan vijf verschillende klassen en alle klassen zijn totaal verschillend. Twee van de vijf klassen ontvang ik met open armen, tegen twee klassen zie ik best wel op (af en toe). Dan is er ook nog een klas die ik pas sinds een paar weken lesgeef en waarover mijn mening continu wisselt. Vandaag zal ik iets over die klas schrijven.

De klas die ik pas sinds kort heb, laat ik de klas even 'klas 1a' noemen, is een beetje apart. Ik vind hun mentor ook een beetje apart, dus daar zou het aan kunnen liggen... Meteen de eerste week had ik al door dat dit een klas is met drukke en vooral kinderlijke kinderen. Leerlingen die elkaars etui afpakken, leerlingen met hele kinderachtige stemmen, kinderen die om het minste of geringste al bijna bij me komen uithuilen... Nee, dit is niet mijn favoriete klas.

Gelukkig zitten er ook wel leuke leerlingen in die klas. Vooraan zitten twee jongens die enorm veel humor hebben. Ze weten me altijd met een stom grapje of een raadsel aan het lachen te krijgen en dat vind iik onwijs gezellig. Ook zit er een meisje in de klas om wie ik ook altijd heel hard moet lachen. Dat lachen doe ik vaak wel in mijn hoofd, want het is meer uitlachen wat ik doe. Wat is zij verwend! Vaak hoor ik wel een opmerking over dat ze op vakantie gaan naar een of ander duur land of dat ze weer een groot cadeau van haar vader heeft gekregen.

Naast die twee jongens en dat verwende meisje zitten er nog wel wat leuke leerlingen in de klas. Het probleem met die klas is alleen, behalve dat ze kinderlijk zijn natuurlijk, dat ze ontzettend slecht luisteren en werken. Ik schreef laatst over de stilteminuten. In mijn andere twee brugklassen werkt dat uitstekend, maar deze leerlingen doen daar niet aan. Waarom zouden ze in stilte werken als ze net zo goed in die tijd met hun vriend(inn)en kunnen kletsen? Dat is ongeveer wat er in hun gedachten omgaat... Daarbij is de klassikale uitleg ook vaak lastig. De leerlingen rommelen liever in hun etuis of zitten liever met hun biologieboek open dan dat ze naar mij luisteren. Aan de ene kant snap ik dat ook wel, maar voor mij als docent is dat niet altijd even leuk.

Toch ben ik wel blij dat ik deze klas na de eerste rapportperiode heb overgenomen. Het heeft mij veel vertrouwen gegeven in mezelf, omdat ik nu heb bewezen dat ik toch best in staat ben om wat harder te werken. Gelukkig was het ook niet zo zwaar als ik altijd gedacht had en de achterstand die ik met deze klas heb (op sociaal gebied...) trekt heus nog wel bij in de komende weken!

Liefs!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen